1 Samuel 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Hana banjur ndedonga: “Manah kawula bingah-bingah wonten ing Rama kawula; sungu kawula kaluhuraken wonten ing Rama kawula. Cangkem kawula wantun nglawan mengsah kawula, amargi kawula bingah dening pitulungan Paduka.

²“Boten wonten ingkang suci kados Rama kawula; boten wonten sanesipun kajawi Paduka; boten wonten watu karang kados Rama kawula.

³“Aja kakehan muni kanthi gumunggung; aja ana tembung umuk metu saka cangkemmu, awit Rama kita iku Rama kang sarwa pirsa, lan sakehing panggawe ditimbang dening Panjenengane.

⁴Gandhewane para prawira wis padha rempu, nanging wong kang padha kesandhung disabuki ing kakuwatan.

⁵Wong kang maune wareg padha nyambutgawe golek roti, nanging wong kang maune keluwen ora luwe maneh. Wong wadon gabug wis nglairake anak pitu, nanging kang maune duwe anak akeh dadi nalangsa.

⁶Rama kita iku kang nyedani lan nggesangake; Panjenengane ngandhapake marang kubur lan ngunggahake maneh.

⁷Rama kita iku kang gawe mlarat lan gawe sugih; Panjenengane ngasorake lan ngluhurake.

⁸Panjenengane ngangkat wong mlarat saka lebu lan njunjung wong kesrakat saka pawuhan, supaya padha dilungguhake bareng para panggedhe sarta kaparingan dhampar kamulyan. Awit saka-sakane bumi iku kagungane Rama kita, lan ing dhuwure Panjenengane netepake jagad.

⁹“Panjenengane ngreksa sikile para abdine kang setya, nanging wong ala padha kasirep ing pepeteng; awit ora ana wong kang unggul marga saka kakuwatane dhewe.

¹⁰Wong kang nglawan Rama kita bakal padha rempu; Panjenengane bakal nggludhugi wong-wong mau saka ing langit. Rama kita bakal ngadili poncoting bumi; Panjenengane bakal maringi kakuwatan marang ratune, sarta ngluhurake sungune kang jinebadan.”

¹¹Elkana banjur mulih menyang Ramah, nanging bocah mau ngladeni Rama kita ana ing ngarsane Imam Eli.

Anak-anake Eli kang Nistha

¹²Anadene anak-anake Eli iku wong kang nistha; padha ora wanuh marang Rama kita. ^a a v12 Para imam iki nindakake upacara agama, nanging ora tau wanuh marang Rama kita minangka Ramane dhewe — iki cilakane jejibahan agama tanpa sesambungan pribadi. ¹³Mangkene pakulinane para imam tumrap wong akeh: samangsa ana wong saos kurban, abdine imam teka nalika daginge lagi digodhog, karo nyekel garpu mawa untu telu. ¹⁴Garpu mau banjur dicoblosake ing kendhil, kuwali, dandang, utawa wajan; apa wae kang kecanthol garpu, dijupuk dhewe dening imam. Mangkono anggone padha nindakake marang wong Israel kabeh kang teka ing Silo. ¹⁵Malah sadurunge gajihe diobong, abdine imam wis teka lan kandha marang wong kang saos kurban: “Wenehna daging kanggo dipanggang kanggo imam—panjenengane ora gelem daging godhogan, mung kang isih mentah.”

¹⁶Manawa wong mau kandha: “Gajihe diobong dhisik, banjur njupuka sakarepmu,” abdi mau bakal mangsuli: “Ora, wenehna saiki, yen ora bakal dakjupuk kanthi peksa.” ¹⁷Dosane para nom-noman mau gedhe banget ana ing ngarsane Rama kita, awit padha nyepelekake pisungsung konjuk marang Rama kita. ¹⁸Nanging Samuel ngladeni ana ing ngarsane Rama kita, yaiku bocah kang nganggo efod lenan. ^b b v18 Efod iku rompi lenan mligi kang dianggo dening para imam Israel nalika ngladeni ing pasucen. ¹⁹Saben taun ibune nggawekake jubah cilik, kang digawa nalika mangkat bebarengan karo kakunge saos kurban taunan. ²⁰Eli banjur mberkahi Elkana lan bojone: “Muga-muga Rama kita maringi turun marang kowe saka wong wadon iki, minangka gegentine bocah kang wis disuwun lan wis dipasrahake marang Rama kita.” Sawuse mangkono banjur padha mulih. ²¹Rama kita paring kawigaten marang Hana; dheweke banjur ngandheg lan nglairake anak lanang telu sarta anak wadon loro. Bocah Samuel mundhak gedhe ana ing ngarsane Rama kita.

²²Eli wis tuwa banget. Dheweke tansah krungu sakabehe panggawene anak-anake marang wong Israel kabeh, lan anggone padha turu karo para wong wadon kang ngladeni ana ing lawanging Tarub Pasewakan. ²³Dheweke banjur takon marang anak-anake: “Yagene kowe padha tumindak mangkono? Aku krungu bab panggawemu kang ala saka wong akeh kabeh iki. ²⁴Aja mangkono, anak-anakku; kabar kang dakrungu iku ora becik—iku sumebar ing antarane umate Rama kita. ²⁵Manawa wong siji gawe dosa marang wong liya, Rama kita bisa dadi juru pirukun tumrap dheweke. Nanging manawa wong gawe dosa marang Rama kita, sapa kang bisa dadi pantarane wong dosa mau?” Ewasemono anak-anake padha ora ngrewes marang swarane bapakne, awit Rama kita wis karsa mateni wong-wong mau.

²⁶Dene bocah Samuel saya mundhak gedhe sarta saya dikasihi dening Rama kita lan dening wong akeh.

Rama kita Ngadili Brayate Eli

²⁷Ana abdine Rama kita sowan marang Eli, kandhane: “Mangkene pangandikane Rama kita: ‘Apa Aku ora ngatingal kanthi cetha marang brayate leluhurmu nalika isih ana ing tanah Mesir, ing sangisore brayate Firaun?

²⁸“Aku wis milih dheweke saka sakehe taler Israel dadi imamKu—supaya munggah menyang misbyahKu, ngobong dupa, sarta nganggo efod ana ing ngarsaKu. Aku wis maringake sakehe kurban obongan wong Israel marang brayate leluhurmu. ²⁹Yagene kowe padha nyepak-nyepak kurban sembelehan lan pisungsungKu kang wis Dakdhawuhake kanggo padalemanKu, sarta ngajeni anak-anakmu ngungkuli Aku, nganti padha lemu dening peranganing pisungsung kang becik dhewe saka umatKu Israel?’

³⁰“Mulane mangkene pangandikane Rama kita, Allahe Israel: ‘Aku wis tau ngandika yen brayatmu lan brayate leluhurmu bakal lumaku ana ing ngarsaKu ing salawas-lawase.’ Nanging saiki mangkene pangandikane Rama kita: ‘Babar pisan ora! Sing sapa ngajeni Aku, bakal Dakajeni; nanging sing sapa ngremehake Aku, bakal Dakanggep asor.’ ³¹Bakal tumeka ing titi-mangsane Aku bakal nugel kakuwatanmu lan kakuwatane brayate leluhurmu, nganti ora ana wong ing brayatmu kang tumeka ing umur tuwa. ³²Kowe bakal nyipati karupekan ing padalemanKu, sanadyan sakehe kabecikan wis katandukake marang Israel; ing brayatmu bakal ora ana maneh wong lanang kang tumeka ing umur tuwa. ³³Ewasemono ora saben wongmu bakal Daksingkirake saka misbyahKu; siji bakal Dakluwari, supaya njalari mripatmu buram dening tangis lan atimu nandhang susah, nanging sakehe turunmu bakal padha mati nalika isih mudha. ³⁴Mangkene pratandhane: anakmu loro, Hofni lan Pinehas, bakal padha mati ing dina kang padha. ³⁵Aku bakal njunjung imam kang setya kanggo Aku dhewe, kang nindakake apa kang ana ing panggalih lan karsaKu. Aku bakal mbangunake brayat kang lestari, sarta dheweke bakal lumaku ana ing ngarsane kang Dakjebadi ing salawas-lawase. ^c c v35 Imam kang setya kang diprasetyakake dening Rama kita iku ora mung nuduhake Samuel lan Zadok, nanging ngluwihi iku nuduhake marang Gusti Yesus, Imam Agung kang sampurna, kang tansah nindakake apa kang dadi karsaning panggalihe Sang Rama. ³⁶Saben wong kang isih kari ing brayatmu bakal teka, sujud marang dheweke njaluk salaka lan sairis roti, kandhane: ‘Kula aturi nyelani salah sawijining jejibahan kaimaman, supados kula saged nedha sairis roti.’”