اول سموئيل 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹حنه دُعا وکړه، ”زما زړۀ زما په پلار خوشحالېږى؛ زما ښکر زما په پلار اوچت دے. زما خولۀ زما د دښمنانو خلاف په زړورتيا سره خبرې کوى، ځکه چې زۀ ستا په خلاصون خوشحاله يم.

²”زمونږ د پلار په شان بل څوک پاک نشته؛ ستا نه غير بل څوک نشته؛ زمونږ د پلار په شان بله تيږه نشته.

³”دومره په لويۍ خبرې نور مۀ کوئ؛ ستاسو د خولې نه دې غرور رانۀ وځى، ځکه چې زمونږ پلار د علم پلار دے، او د هغۀ په وسيله د کارونو تول کيږى.

⁴د زورورو کمانونه مات شوى دى، خو هغه کسان چې وغورزېدل هغوئ په طاقت سمبال شوى دى.

⁵هغه کسان چې ماړۀ وُو هغوئ د ډوډۍ دپاره ځان په مزدورۍ ورکوى، خو هغه کسان چې وږى وُو هغوئ نور نۀ وږى کيږى. شنډې ښځې اووۀ بچى وزېږول، خو هغه چې ډېر بچى يې لرل هغه غمژنه شوه.

⁶زمونږ پلار مړ کوى او ژوندے کوى؛ هغه قبر ته ښکته کوى او بيا پورته کوى.

⁷زمونږ پلار غريب کوى او دولتمند کوى؛ هغه ښکته کوى او هغه اوچتوى.

⁸هغه غريب د دوړو نه پورته کوى او محتاج د ايرو د ډېرى نه اوچتوى، دې دپاره چې هغوئ د شهزادګانو سره کښېنوى او هغوئ ته د عزت تخت ورکړى. ځکه چې د زمکې ستنې زمونږ د پلار دى، او په هغو باندې هغۀ دُنيا ولاړه کړې ده.

⁹”هغه د خپلو وفادارانو پښې ساتى، خو بدکاران په تيارۀ کښې چوپ کولے شى؛ ځکه چې هيڅوک په خپل زور نۀ بريالے کيږى.

¹⁰هغه کسان چې زمونږ د پلار مخالفت کوى هغوئ به مات شى؛ هغه به د هغوئ خلاف له آسمانه تندر وشړوى. زمونږ پلار به د زمکې د کنارو فيصله وکړى؛ هغه به خپل بادشاه ته قوت ورکړى او د خپل مسح شوى ښکر به اوچت کړى.“

¹¹نو القانه خپل کور رامه ته لاړو، خو هلک د عيلى امام په مخکښې زمونږ د پلار خدمت کولو.

د عيلى بې‌کاره زامن

¹²د عيلى زامن بې‌کاره خلق وُو؛ هغوئ زمونږ پلار نۀ پېژندلو. ^a a v12 دغه امامانو رسمونه ادا کول خو زمونږ پلار يې هيڅکله د خپل په توګه ونۀ پېژندلو — د تعلق نه بغير د مذهبى عُهدې المناکى. ¹³د خلقو سره د امامانو دستور دا وو: کله چې به چا قربانى وکړه، د غوښې د اېشېدو په وخت به د امام نوکر راغلو، چې په لاس کښې يې درې‌څنګى چنګک وو. ¹⁴هغه به دا په ديګ، کړاهى، لوئ ديګ يا توى کښې ننه اېسته؛ چنګک به چې هر څۀ راواېستل، امام به دا د ځان دپاره ساتل. هغوئ به ټولو اِسرائيليانو سره چې شيلوه ته راتلل همدا سلوک کولو. ¹⁵د وازۀ د سوځولو نه مخکښې به هم د امام نوکر راغلو او قربانى کوونکى ته به يې ووئيل، ”د امام دپاره د وريتو دپاره غوښه راکړه — هغه اېشېدلې غوښه نۀ اخلى، صرف اومه.“

¹⁶کۀ به سړى ووئيل، ”اول وازۀ وسوځوه، بيا څۀ چې غواړې واخله،“ نو هغه به جواب ورکړو، ”نه، همدا اوس يې راکړه، که نه نو زۀ به يې په زور واخلم.“ ¹⁷د ځوانانو ګناه زمونږ د پلار په مخکښې ډېره لويه وه، ځکه چې هغوئ زمونږ د پلار قربانى سپکوله. ¹⁸خو سموئيل زمونږ د پلار په مخکښې خدمت کولو، يو هلک چې د کتان ايفود يې اغوستے وو. ^b b v18 ايفود د کتان يوه خاصه جامه وه چې د اِسرائيل امامانو به د مقدس ځائ کښې د خدمت په وخت اغوستله. ¹⁹د هر کال به د هغۀ مور د هغۀ دپاره يوه وړه چوغه جوړوله او کله چې به د خپل خاوند سره د هر کال قربانۍ دپاره پورته تلله نو دا به يې راوړله. ²⁰عيلى به القانه او د هغۀ ښځې ته برکت ورکولو، ”زمونږ پلار دې تا ته د دې ښځې نه اولاد درکړى د هغه څۀ په بدل کښې چې دې د هغۀ نه وغوښتل او زمونږ پلار ته يې ورکړل.“ بيا به هغوئ خپل کور ته لاړل. ²¹زمونږ پلار په حنه مهربان شو؛ هغه اُميدواره شوه او درې زامن او دوه لوڼه يې وزېږول. هلک سموئيل زمونږ د پلار په مخکښې لوئېدو.

²²عيلى ډېر بوډا شوے وو. هغه به هر څۀ اورېدل چې د هغۀ زامنو به ټول اِسرائيل سره کول، او دا چې هغوئ به د هغو ښځو سره همبستر کېدل چې د ملاقات د خيمې په دروازه کښې يې خدمت کولو. ²³هغۀ هغوئ ته ووئيل، ”تاسو ولې داسې کوئ؟ زۀ ستاسو د بدو کارونو خبر د دې ټولو خلقو نه اورم. ²⁴نه، زما زامنو؛ هغه خبر چې زۀ يې اورم ښۀ نۀ دے — دا د زمونږ د پلار په خلقو کښې خوريږى. ²⁵کۀ يو سړے د بل خلاف ګناه وکړى، نو زمونږ پلار ممکن د هغۀ دپاره منځګړتوب وکړى. خو کۀ څوک زمونږ د پلار خلاف ګناه وکړى، نو د ګناهګار دپاره به څوک سفارش وکړى؟ خو بيا هم هغوئ د خپل پلار خبره وانۀ ورېدله، ځکه چې زمونږ پلار غوښتل چې هغوئ مړۀ کړى.“

²⁶هلک سموئيل په قد کښې لا زيات لوئېدو او زمونږ د پلار او د خلقو په نزد محبوب کېدو.

زمونږ پلار د عيلى د کور فيصله کوى

²⁷د زمونږ د پلار يو بنده عيلى ته راغلو، ”زمونږ پلار داسې فرمائى، ’کله چې ستا د پلار کور په مصر کښې د فرعون د کور لاندې وو، نو آيا ما خپل ځان هغوئ ته ښکاره نۀ وو کړے؟

²⁸”ما هغه د اِسرائيل د ټولو قبيلو نه زما د امام په توګه غوره کړو — چې زما قربان‌ګاه ته پورته شى، خوشبوئى وسوځوى او زما په مخکښې ايفود واغوندى. ما ستا د پلار کور ته د اِسرائيل ټولې اورنۍ قربانۍ ورکړې. ²⁹نو تاسو ولې زما هغه قربانۍ او نذرانې ته لته وهئ چې ما يې زما د استوګنې ځائ دپاره حُکم کړے وو، او زما نه خپلو زامنو ته زيات عزت ورکوئ، او زما د قوم اِسرائيل د هرې قربانۍ د غوره حصې نه موټې کيږئ؟‘

³⁰”نو زمونږ د اِسرائيل پلار فرمائى، ’ما وئيلى وُو چې ستا کور او ستا د پلار کور به تل زما په مخکښې ګرځى.‘ خو اوس زمونږ پلار فرمائى، ’هيڅکله نه! څوک چې زما عزت کوى زۀ د هغوئ عزت کوم؛ او څوک چې ما سپکوى هغوئ به سپک شى.‘ ³¹هغه ورځې راروانې دى چې زۀ به ستا قوت او ستا د پلار د کور قوت پرې کړم، ترڅو چې ستا په کور کښې هيڅوک بوډاتوب ته ونۀ رسى. ³²تۀ به زما په استوګنځائ کښې مصيبت وينې، سره د دې چې اِسرائيل سره ټوله ښېګڼه وشى؛ ستا په کور کښې به بيا هيڅکله بوډا سړے نۀ وى. ³³خو زۀ به ستا هر يو کس زما د قربان‌ګاه نه پرې نۀ کړم؛ يو به بچ پاتې شى چې ستا سترګې به په ژړا کوى او ستا زړۀ به غمژن کوى، خو ستا ټول اولاد به د ځوانۍ په عالم کښې مړۀ شى. ³⁴ستا دپاره نښه دا ده: ستا دواړه زامن، حُفنى او فينحاس، دواړه به په يوه ورځ مړۀ شى. ³⁵زۀ به د ځان دپاره يو وفادار امام پورته کړم چې هغه څۀ کوى چې زما په زړۀ او فکر کښې وى. زۀ به د هغۀ دپاره يو دائمى کور جوړ کړم؛ هغه به تل زما د مسح شوى په مخکښې ګرځى. ^c c v35 هغه وفادار امام چې زمونږ پلار يې وعده وکړه د سموئيل او صدوق نه هاخوا عيسىٰ ته اشاره کوى، هغه کامل مشر امام چې تل هغه څۀ کوى چې د پلار په زړۀ کښې وى. ³⁶ستا په کور کښې چې هر څوک پاتې وى هغه به راشى او د چاندۍ د يوې ټوټې او د ډوډۍ د يوې ګېډۍ دپاره به هغۀ ته سجده کوى، او وائى به، ’ما د کوم امامت کار سره ونښلوه، چې زۀ د ډوډۍ يوه ټوټه وخورم.‘“