اول سموئيل 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹هلک سموئيل د عيلى په لاس لاندې زمونږ پلار ته خدمت کولو. په هغه ورځو کښې د زمونږ پلار کلام کم وو؛ رويا ليدل عام نۀ وُو. ²يوه ورځ عيلى په خپل معمولى ځائ کښې پرېوتے وو. د هغۀ سترګې دومره کمزورې شوې وې چې هغه نۀ شو کتلے. ³د زمونږ پلار ډيوه لا تر اوسه نۀ وه مړه شوې؛ سموئيل د زمونږ پلار په معبد کښې پرېوتے وو، چرته چې د هغۀ صندوق وو. ⁴نو زمونږ پلار سموئيل ته آواز وکړو، او سموئيل ووئيل، ”زۀ دلته يم.“

⁵هغه عيلى ته منډه کړه او ووئيل، ”زۀ دلته يم؛ تا زۀ راوغوښتم.“ عيلى ووئيل، ”ما تۀ نۀ يې راغوښتے؛ بيرته لاړ شه او پرېوځه.“ نو هغه لاړو او پرېووتو.

⁶زمونږ پلار بيا آواز وکړو، ”سموئيل!“ سموئيل پاڅېدو، عيلى ته لاړو، او ووئيل، ”زۀ دلته يم؛ تا زۀ راوغوښتم.“ عيلى ووئيل، ”ما تۀ نۀ يې راغوښتے، زويه. بيرته لاړ شه او پرېوځه.“

⁷سموئيل لا تر اوسه زمونږ پلار نۀ پېژندلو؛ د زمونږ پلار کلام لا تر اوسه هغۀ ته نۀ وو څرګند شوے. ⁸نو زمونږ پلار سموئيل بيا، دريم ځل راوغوښتو. هغه پاڅېدو، عيلى ته لاړو، او ووئيل، ”زۀ دلته يم؛ تا زۀ راوغوښتم.“ نو عيلى پوهه شو چې زمونږ پلار هغه هلک رابولى.

⁹عيلى سموئيل ته ووئيل، ”لاړ شه او پرېوځه. کۀ هغه دې راوغواړى، نو ووايه، ’اے زما پلاره، خبره وکړه، ځکه چې ستا خادِم اوريدو ته تيار دے.‘“ نو سموئيل لاړو او په خپل ځائ کښې پرېووتو.

¹⁰نو زمونږ پلار راغلو، هلته ودرېدو، او لکه مخکښې غوندې يې آواز وکړو، ”سموئيل! سموئيل!“ سموئيل ووئيل، ”خبره وکړه، ځکه چې ستا خادِم اوريدو ته تيار دے.“

¹¹نو زمونږ پلار سموئيل ته وفرمائيل، ”وګوره، زۀ په اِسرائيل کښې داسې يو کار کولو ته تيار يم چې د هر هغه چا دواړه غوږونه به ترې ولړزيږى چې دا به واورى. ¹²په هغه ورځ به زۀ د عيلى خلاف هر هغه څۀ پوره کړم چې ما د هغۀ د کور په حقله وئيلى وُو، د شروع نه تر آخره. ¹³ما هغۀ ته ووئيل چې زۀ به د هغۀ په کور باندې د تل دپاره فيصله کوم د هغه ګناه په وجه چې هغه پرې خبر وو: د هغۀ زامنو زۀ بد رټلم، او هغۀ هغوئ هيچرې ونۀ ايسولل. ¹⁴نو ما د عيلى کور ته قسم خوړلے دے چې د عيلى د کور ګناه به په قربانۍ يا نذرانه هيچرې معاف نۀ شى.“

¹⁵سموئيل تر سحره پرېوتے وو، بيا يې د زمونږ پلار د کور دروازې خلاصې کړې. خو هغه ويريدو چې عيلى ته رويا وښايى. ¹⁶خو عيلى هغه راوغوښتو او ووئيل، ”سموئيله، زويه.“ سموئيل جواب ورکړو، ”زۀ دلته يم.“

¹⁷عيلى تپوس وکړو، ”هغۀ تا ته څۀ ووئيل؟ له ما نه يې مۀ پټوه. کۀ تۀ له ما نه د هغۀ وئيلى هر څۀ پټ کړې، نو زمونږ پلار دې تا ته سخته سزا درکړى.“

¹⁸سموئيل هغۀ ته هر څۀ ووئيل او هيڅ ترې پټ نۀ کړل. عيلى ووئيل، ”دا زمونږ پلار دے؛ څۀ چې هغه ښۀ ګڼى، هغه دې وکړى.“

¹⁹سموئيل لوئ شو؛ زمونږ پلار د هغۀ سره وو، او د سموئيل د هيڅ يوه خبرې يې هم زمکې ته پرېووتل پرېنښودل. ²⁰ټول اِسرائيل، د دان نه تر بيرشيبا پورې، پوهه شو چې سموئيل د زمونږ پلار د نبى په حيث مقرر شوے دے. ^a a v20 دان د اِسرائيل تر ټولو شمالى ښار وو او بيرشيبا د هغه تر ټولو جنوبى ښار — ”د دان نه تر بيرشيبا پورې“ معنىٰ په ټوله مُلک کښې. ²¹زمونږ پلار په شيلوه کښې ښکارېدل جارى وساتل، ځکه چې هلته يې د خپل کلام په وسيله ځان سموئيل ته څرګند کړو.