ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ ନାମ ଧରି ଡାକନ୍ତି
ପ୍ରଦୀପ ଲିଭି ନଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଜଣେ ବାଳକ ଅନ୍ଧାରରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନାମ ଧରି ତିନିଥର ଡାକୁଥିବା ଶୁଣେ, ତାʼପରେ ଏଲି ବୁଝନ୍ତି କିଏ ଡାକୁଛନ୍ତି। ଆମ ପିତା ତାଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ ଦିଅନ୍ତି ତାହା ଏଲିଙ୍କ ବଂଶ ଉପରେ ବିଚାର, ଏବଂ ସେ ତାହା ଦୋହରାଇବାକୁ ଡରନ୍ତି। ଏଲି ତାଙ୍କୁ ତାହା କହିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରନ୍ତି।
3 1ବାଳକ ଶାମୁୟେଲ ଏଲିଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେବା କରୁଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବିରଳ ଥିଲା; ଦର୍ଶନ ଅଳ୍ପ ଥିଲା। 2ଦିନେ ଏଲି ଆପଣା ନିତ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଶୟନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଏପରି କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଯେ ସେ ଦେଖିପାରୁ ନ ଥିଲେ। 3ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଦୀପ ତଥାପି ନିର୍ବାଣ ହୋଇ ନ ଥିଲା; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଯେଉଁ ମନ୍ଦିରରେ ତାହାଙ୍କ ସିନ୍ଦୁକ ଥିଲା, ସେଠାରେ ଶାମୁୟେଲ ଶୟନ କରିଥିଲେ। 4ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ଆଉ ଶାମୁୟେଲ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି।”
5ସେ ଏଲିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି; ଆପଣ ମୋତେ ଡାକିଲେ।” ଏଲି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକି ନାହିଁ; ଫେରିଯାଇ ଶୟନ କର।” ତେଣୁ ସେ ଯାଇ ଶୟନ କଲେ।
6ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୁନର୍ବାର ଡାକିଲେ, “ଶାମୁୟେଲ!” ଶାମୁୟେଲ ଉଠି ଏଲିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି; ଆପଣ ମୋତେ ଡାକିଲେ।” ଏଲି କହିଲେ, “ହେ ମୋʼ ପୁଅ, ମୁଁ ଡାକି ନାହିଁ; ଫେରିଯାଇ ଶୟନ କର।”
7ଶାମୁୟେଲ ତଥାପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଜାଣି ନ ଥିଲେ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ତଥାପି ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ନ ଥିଲା। 8ତେଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୃତୀୟ ଥର ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଡାକିଲେ। ସେ ଉଠି ଏଲିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି; ଆପଣ ମୋତେ ଡାକିଲେ।” ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବାଳକଙ୍କୁ ଡାକୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଏଲି ବୁଝିଲେ।
9ଏଲି ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାଇ ଶୟନ କର। ଯଦି ସେ ଡାକନ୍ତି, ତେବେ କୁହ, ‘ହେ ମୋʼ ପିତା, କୁହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ସେବକ ଶୁଣୁଅଛି।’” ତେଣୁ ଶାମୁୟେଲ ଯାଇ ଆପଣା ସ୍ଥାନରେ ଶୟନ କଲେ।
10ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆସି ଠିଆ ହୋଇ ପୂର୍ବ ପରି ଡାକିଲେ, “ଶାମୁୟେଲ! ଶାମୁୟେଲ!” ଶାମୁୟେଲ କହିଲେ, “କୁହନ୍ତୁ, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ସେବକ ଶୁଣୁଅଛି।”
11ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶାମୁୟେଲଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ—ଆମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଏପରି ଗୋଟିଏ କର୍ମ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ, ଯାହା ଶୁଣିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକର ଉଭୟ କର୍ଣ୍ଣ ଝାଁ ଝାଁ ହେବ। 12ସେହି ଦିନ ଆମ୍ଭେ ଏଲିର ପରିବାର ବିଷୟରେ ଆଦ୍ୟରୁ ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାହା ସବୁ କହିଅଛୁ, ତାହା ତାହା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସଫଳ କରିବା। 13ଯେଉଁ ପାପ ସେ ଜାଣିଥିଲା, ସେହି ପାପ ସକାଶେ ଆମ୍ଭେ ତାହାର ଗୃହକୁ ଅନନ୍ତକାଳ ବିଚାର କରିବା ବୋଲି ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ କହିଥିଲୁ; କାରଣ ତାହାର ପୁତ୍ରମାନେ ଆମ୍ଭ ନିନ୍ଦା କଲେ, ପୁଣି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିବୃତ୍ତ କଲା ନାହିଁ। 14ଏହେତୁ ଆମ୍ଭେ ଏଲିର ଗୃହ ବିଷୟରେ ଶପଥ କରିଅଛୁ ଯେ, ବଳିଦାନ କିମ୍ବା ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଏଲିର ଗୃହର ଅପରାଧର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କଦାପି ହେବ ନାହିଁ।”
15ଶାମୁୟେଲ ପ୍ରଭାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୟନ କରିଥାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହର ଦ୍ଵାରସବୁ ଫିଟାଇଲେ। କିନ୍ତୁ ସେ ଏଲିଙ୍କୁ ସେହି ଦର୍ଶନ କହିବାକୁ ଭୟ କଲେ। 16ମାତ୍ର ଏଲି ତାଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ଶାମୁୟେଲ, ମୋʼ ପୁଅ।” ଶାମୁୟେଲ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏଠାରେ ମୁଁ ଅଛି।”
17ଏଲି ପଚାରିଲେ, “ସେ ତୁମ୍ଭକୁ କʼଣ କହିଲେ? ମୋʼ ଠାରୁ ତାହା ଗୁପ୍ତ କର ନାହିଁ। ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଯାହା ସବୁ କହିଅଛନ୍ତି, ତହିଁ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଠାରୁ ଲୁଚାଅ, ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୁମ୍ଭକୁ କଠୋର ଦଣ୍ଡ ଦେଉନ୍ତୁ।”
18ଶାମୁୟେଲ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟ କହିଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ କିଛି ଲୁଚାଇଲେ ନାହିଁ। ଏଲି କହିଲେ, “ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା; ସେ ଯାହା ଉତ୍ତମ ବୋଲି ବୁଝନ୍ତି, ତାହା କରନ୍ତୁ।”
19ଶାମୁୟେଲ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲେ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ଆଉ ଶାମୁୟେଲଙ୍କ କୌଣସି ବାକ୍ୟ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିବାକୁ ଦେଲେ ନାହିଁ। 20ଦାନଠାରୁ ବେର୍ଶେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମଗ୍ର ଇସ୍ରାଏଲ ଜାଣିଲେ ଯେ, ଶାମୁୟେଲ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ବୋଲି ସ୍ଥିରୀକୃତ ହୋଇଅଛନ୍ତି। a a v20 ଦାନ ଥିଲା ଇସ୍ରାଏଲର ଉତ୍ତରତମ ନଗର ଓ ବେର୍ଶେବା ତାହାର ଦକ୍ଷିଣତମ ନଗର — “ଦାନଠାରୁ ବେର୍ଶେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ” ଅର୍ଥ ସମଗ୍ର ଦେଶ ବ୍ୟାପୀ। 21ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଶୀଲୋରେ ପୁନର୍ବାର ଦର୍ଶନ ଦେବାକୁ ଲାଗିଲେ, କାରଣ ସେଠାରେ ସେ ଆପଣା ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଶାମୁୟେଲଙ୍କ ନିକଟରେ ଆପଣାକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।