Ubanmu ya Kira Sama'ila da Suna
Fitilar ba ta mutu ba tukuna sa'ad da wani yaro ya ji Ubansa yana kiran sunansa cikin duhu, sau uku, kafin Eli ya gane wane ne yake kira. Maganar da Ubanmu ya ba shi hukunci ne a kan gidan Eli, yana kuma jin tsoron maimaita ta. Eli ya sa shi ya faɗa.
3 1Yaron nan Sama'ila yana yi wa Ubanmu hidima a ƙarƙashin Eli. A kwanakin nan maganar Ubanmu ba kasafai ake samunta ba; wahayi kuma ba safai yake faruwa ba. 2Wata rana Eli yana kwance a wurin da ya saba. Idanunsa sun yi rauni ƙwarai har ba ya iya gani. 3Fitilar Ubanmu ba ta riga ta mutu ba tukuna; Sama'ila kuwa yana kwance a cikin haikalin Ubanmu, inda akwatin Ubanmu yake. 4Sai Ubanmu ya kira Sama'ila, Sama'ila kuwa ya ce, “Ga ni.”
5Sai ya ruga wurin Eli ya ce, “Ga ni; ka kira ni.” Eli ya ce, “Ban kira ka ba; koma ka kwanta.” Sai ya tafi ya kwanta.
6Ubanmu ya sāke kira, “Sama'ila!” Sai Sama'ila ya tashi, ya je wurin Eli, ya ce, “Ga ni; ka kira ni.” “Ban yi kira ba, ɗana,” Eli ya ce. “Koma ka kwanta.”
7Sama'ila bai riga ya san Ubanmu ba tukuna; maganar Ubanmu kuma ba ta riga ta bayyana gare shi ba. 8Sai Ubanmu ya sāke kiran Sama'ila, sau na uku. Ya tashi, ya je wurin Eli, ya ce, “Ga ni; ka kira ni.” Sai Eli ya gane cewa Ubanmu ne yake kiran yaron.
9Eli ya ce wa Sama'ila, “Je ka kwanta. In ya kira ka, ka ce, ‘Yi magana, ya Ubana, gama bawanka yana saurare.’” Sai Sama'ila ya je ya kwanta a wurinsa.
10Sai Ubanmu ya zo, ya tsaya a wurin, ya kira kamar dā, “Sama'ila! Sama'ila!” Sama'ila ya ce, “Yi magana, gama bawanka yana saurare.”
11Sai Ubanmu ya ce wa Sama'ila, “Ka kula—ina gab da yin wani abu a Isra'ila wanda zai sa kunnuwa biyu na duk wanda ya ji shi su yi ƙara. 12A ranar nan zan aikata a kan Eli dukan abin da na faɗa game da iyalinsa, daga farko har ƙarshe. 13Na gaya masa zan hukunta gidansa har abada saboda zunubin da ya sani: 'ya'yansa sun yi mini saɓo, bai kuwa hana su ba. 14Saboda haka na rantse wa gidan Eli, laifin gidan Eli ba za a taɓa yin kafara dominsa da hadaya ko sadaka ba.’”
15Sama'ila ya kwanta har safiya, sa'an nan ya buɗe ƙofofin gidan Ubanmu. Amma yana tsoron ya gaya wa Eli wahayin. 16Amma Eli ya kira shi ya ce, “Sama'ila, ɗana.” “Ga ni,” Sama'ila ya amsa.
17“Mene ne ya faɗa maka?” Eli ya tambaya. “Kada ka ɓoye mini shi. Bari Ubanmu ya hukunta ka da tsanani in ka ɓoye mini wani abu daga cikin abin da ya faɗa maka.”
18Sama'ila ya gaya masa kome, bai kuma ɓoye masa kome ba. Eli ya ce, “Ubanmu ne; bari ya aikata abin da ya ga ya yi daidai.”
19Sama'ila ya yi girma; Ubanmu kuwa yana tare da shi, bai bar ko ɗaya daga cikin kalmomin Sama'ila ta fāɗi ƙasa ba. 20Dukan Isra'ila, daga Dan har Beyer-sheba, sun san an tabbatar da Sama'ila a matsayin annabin Ubanmu. a a v20 Dan ita ce birnin Isra'ila mafi nisa a arewa, Beyer-sheba kuwa mafi nisa a kudu — ‘daga Dan har Beyer-sheba’ yana nufin ko'ina a cikin dukan ƙasar. 21Ubanmu ya ci gaba da bayyana a Shilo, domin a can ya bayyana kansa ga Sama'ila ta wurin maganarsa.