Ons Vader roep vir Samuel op sy naam

Die lamp het nog nie uitgegaan nie wanneer 'n seun sy Vader in die donker sy naam hoor roep, drie keer, voordat Eli verstaan wie roep. Die woord wat ons Vader hom gee, is oordeel oor Eli se huis, en hy is bang om dit te herhaal. Eli laat hom dit sê.

Hoofstuk 3.

Die seun Samuel het ons Vader onder leiding van Eli gedien. In daardie dae was ons Vader se woord skaars; gesigte het selde voorgekom. Op ’n dag het Eli op sy gewone plek gelê. Sy oë het so swak geword dat hy nie kon sien nie. Die lamp van ons Vader was nog nie geblus nie; Samuel het in die tempel van ons Vader gelê, waar sy verbondsark was. Toe roep ons Vader vir Samuel, en Samuel sê: “Hier is ek.”

Hy het na Eli gehardloop en gesê: “Hier is ek; u het my geroep.” Eli sê: “Ek het jou nie geroep nie; gaan lê weer.” Toe gaan hy en gaan lê.

Weer het ons Vader geroep: “Samuel!” Samuel het opgestaan, na Eli gegaan en gesê: “Hier is ek; u het my geroep.” “Ek het nie geroep nie, my seun,” sê Eli. “Gaan lê weer.”

Samuel het ons Vader nog nie geken nie; die woord van ons Vader was nog nie aan hom geopenbaar nie. Toe roep ons Vader vir Samuel weer, ’n derde keer. Hy het opgestaan, na Eli gegaan en gesê: “Hier is ek; u het my geroep.” Toe besef Eli dat ons Vader die seun roep.

Eli het vir Samuel gesê: “Gaan lê. As hy jou roep, sê dan: ‘Praat, my Vader, want u dienaar luister.’” Toe gaan Samuel en gaan lê op sy plek.

Toe kom ons Vader, staan daar en roep soos tevore: “Samuel! Samuel!” Samuel sê: “Praat, want u dienaar luister.”

Toe sê ons Vader vir Samuel: “Kyk—Ek gaan iets in Israel doen wat altwee ore van elkeen wat dit hoor, sal laat tuit. Op daardie dag sal Ek teen Eli alles uitvoer wat Ek oor sy familie gesê het, van begin tot einde. Ek het vir hom gesê Ek sal sy huis vir altyd oordeel oor die sonde wat hy geken het: sy seuns het my gelaster, en hy het hulle nooit gekeer nie. Daarom het Ek aan Eli se huis gesweer: die skuld van Eli se huis sal nooit deur offer of gawe versoen word nie.”

Samuel het tot die oggend gelê en toe die deure van ons Vader se huis oopgemaak. Maar hy was bang om vir Eli die gesig te vertel. Maar Eli het hom geroep en gesê: “Samuel, my seun.” “Hier is ek,” antwoord Samuel.

“Wat het hy vir jou gesê?” vra Eli. “Moenie dit vir my wegsteek nie. Mag ons Vader jou swaar straf as jy enigiets wat hy jou gesê het, vir my wegsteek.”

Samuel het hom alles vertel en niks vir hom weggesteek nie. Eli sê: “Dit is ons Vader; laat hom doen wat hy reg ag.”

Samuel het grootgeword; ons Vader was met hom en het nie een van Samuel se woorde op die grond laat val nie. Die hele Israel, van Dan tot Berseba, het geweet dat Samuel as ’n profeet van ons Vader bevestig is. ^a Ons Vader het aangehou om by Silo te verskyn, omdat hy hom daar deur sy woord aan Samuel geopenbaar het.