1.سموئيل 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ننڍڙو ڇوڪرو سموئيل عيليءَ جي هيٺان اسان جي پيءُ جي خدمت ڪندو هو. انهن ڏينهن ۾ اسان جي پيءُ جو ڪلام ناياب هو؛ رويا گهٽ ڏسڻ ۾ ايندا هئا. ²هڪ ڏينهن عيلي پنهنجي معمولي جاءِ تي ليٽيل هو. سندس اکيون ايتريون ڪمزور ٿي ويون هيون جو کيس ڏسڻ ۾ نہ ٿي آيو. ³اسان جي پيءُ جو ڏيئو اڃا وسامي نہ هو؛ سموئيل اسان جي پيءُ جي هيڪل ۾، جتي سندس صندوق هو، ليٽيل هو. ⁴پوءِ اسان جي پيءُ سموئيل کي سڏيو، ۽ سموئيل چيو تہ ”آءٌ حاضر آهيان.“

⁵ڊوڙي عيليءَ وٽ ويو ۽ چيائين تہ ”آءٌ حاضر آهيان؛ تو مون کي سڏيو.“ عيليءَ چيو تہ ”مون نہ سڏيو آهي؛ موٽي وڃ ۽ ليٽ.“ تنهنڪري هو وڃي ليٽي پيو.

⁶اسان جي پيءُ وري سڏيو تہ ”سموئيل!“ سموئيل اُٿي، عيليءَ وٽ وڃي چيائينس تہ ”آءٌ حاضر آهيان؛ تو مون کي سڏيو.“ عيليءَ چيو تہ ”اي منهنجا پٽ، مون نہ سڏيو. موٽي وڃ ۽ ليٽ.“

⁷سموئيل اڃا اسان جي پيءُ کي نہ سڃاتو هو؛ اسان جي پيءُ جو ڪلام اڃا کيس ظاهر نہ ٿيو هو. ⁸تنهنڪري اسان جي پيءُ سموئيل کي ٽيون ڀيرو وري سڏيو. هو اُٿي، عيليءَ وٽ وڃي چيائينس تہ ”آءٌ حاضر آهيان؛ تو مون کي سڏيو.“ تڏهن عيليءَ سمجهيو تہ اسان جو پيءُ ڇوڪري کي سڏي ٿو.

⁹عيليءَ سموئيل کي چيو تہ ”وڃ، ليٽ. جيڪڏهن هو سڏي تہ چئج تہ ’اي بابا، ڳالهاءِ، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو ٻانهو ٻڌي ٿو.‘“ تنهنڪري سموئيل وڃي پنهنجي جاءِ تي ليٽي پيو.

¹⁰پوءِ اسان جو پيءُ آيو، اتي بيهي اڳ وانگر سڏيائين تہ ”سموئيل! سموئيل!“ سموئيل چيو تہ ”ڳالهاءِ، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو ٻانهو ٻڌي ٿو.“

¹¹پوءِ اسان جي پيءُ سموئيل کي فرمايو تہ ”ڏس، آءٌ اسرائيل ۾ اهڙو ڪم ڪرڻ وارو آهيان جو ان کي جيڪو بہ ٻڌندو، تنهن جا ٻئي ڪن گونجڻ لڳندا. ¹²انهيءَ ڏينهن آءٌ عيليءَ خلاف اهي سڀ ڳالهيون، جيڪي مون سندس گهراڻي بابت چيون هيون، شروع کان آخر تائين پوريون ڪندس. ¹³مون کيس ٻڌايو آهي تہ آءٌ سندس گهراڻي جو انهيءَ گناهه سبب، جنهن جي کيس خبر هئي، سدائين فيصلو ڪندس: سندس پٽن مون تي ڪفر بڪيو، ۽ هن کين ڪڏهن نہ جهليو. ¹⁴تنهنڪري مون عيليءَ جي گهراڻي لاءِ سوڳند کاڌي آهي تہ عيليءَ جي گهراڻي جي ڏوهه جو ڪفارو ڪڏهن بہ قرباني يا نذراني سان ادا نہ ٿيندو.“

¹⁵سموئيل صبح تائين ليٽيو رهيو، پوءِ اسان جي پيءُ جي گهر جا دروازا کوليائين. پر عيليءَ کي اها رويا ٻڌائڻ کان ڊڄي رهيو هو. ¹⁶پر عيليءَ کيس سڏي چيو تہ ”سموئيل، منهنجا پٽ.“ سموئيل وراڻيو تہ ”آءٌ حاضر آهيان.“

¹⁷عيليءَ پڇيو تہ ”هن توکي ڇا چيو؟ مون کان لڪاءِ نہ. جيڪڏهن تو مون کان اهو ڪجهه لڪايو جيڪو هن توکي ٻڌايو آهي تہ اسان جو پيءُ توکي سخت سزا ڏئي.“

¹⁸سموئيل کيس سڀ ڪجهه ٻڌايو ۽ ڪجهه بہ لڪائي نہ رکيائينس. عيليءَ چيو تہ ”اهو اسان جو پيءُ آهي؛ جيڪو کيس ڀلو لڳي، سو ڪري.“

¹⁹سموئيل وڏو ٿيو؛ اسان جو پيءُ ساڻس گڏ هو، ۽ سموئيل جي ڪابہ ڳالهه زمين تي ڪرڻ نہ ڏنائين. ²⁰دان کان وٺي بيرسبع تائين سڄي اسرائيل کي خبر پئجي وئي تہ سموئيل اسان جي پيءُ جو تصديق ٿيل نبي آهي. ^a a v20 دان اسرائيل جو سڀ کان اتر وارو شهر ۽ بيرسبع سڀ کان ڏکڻ وارو شهر هو — ”دان کان بيرسبع تائين“ جو مطلب آهي سڄي ملڪ ۾. ²¹اسان جو پيءُ شيلوه ۾ ظاهر ٿيندو رهيو، ڇاڪاڻ تہ اتي سموئيل تي پنهنجي ڪلام ذريعي پاڻ کي ظاهر ڪيائين.