اسان جي پيءُ جو صندوق فلستين جي هٿ ۾ پوي ٿو

اسرائيل هڪ جنگ هارائي ٿو، تنهن ڪري هو اسان جي پيءُ جي عهد جي صندوق کي هٿيار وانگر کڻي اچن ٿا. فلستي تڏهن به کٽن ٿا: ٽيهه هزار مارجن ٿا، صندوق قبضي ۾ اچي ٿو، عيلي جا پٽ مارجن ٿا، ۽ خبر ٻڌي عيلي پٺتي ڪري ٿو. هڪ مرندڙ عورت پنهنجي پٽ جو نالو ايڪبود رکي ٿي، يعني جلال اسرائيل مان هليو ويو.

باب 4.

سموئيل جو ڪلام سڄي اسرائيل تائين پهتو. اسرائيل فلستين سان وڙهڻ لاءِ نڪتو ۽ ابن عزر وٽ ڇانوڻي وڌائين؛ فلستين افيق ۾ ڇانوڻي وڌائون.

فلستين اسرائيل جي مقابلي ۾ صف ٻڌي؛ جنگ ڇڙي وئي ۽ اسرائيل کي فلستين کان شڪست ملي، جن ميدان ۾ اٽڪل چار هزار ماڻهن کي ماري وڌو. جڏهن لشڪر ڇانوڻيءَ ۾ موٽي آيو، تڏهن اسرائيل جي بزرگن پڇيو تہ ”اسان جي پيءُ اڄ فلستين کان اسان کي ڇو شڪست ڏياري؟ اچو تہ شيلوه مان اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق کڻي اچون، تہ هو اسان جي وچ ۾ اچي ۽ اسان کي اسان جي دشمنن جي هٿان بچائي.“

تنهنڪري ماڻهن شيلوه ڏانهن ماڻهو موڪليا ۽ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي عهد جو صندوق آندو، جيڪو ڪروبين جي مٿان ويٺل آهي. عيلي جا ٻئي پٽ، حفني ۽ فينحاس، اسان جي پيءُ جي عهد جي صندوق سان گڏ اتي هئا. جڏهن اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق ڇانوڻيءَ ۾ داخل ٿيو، تڏهن سڄي اسرائيل اهڙو وڏو نعرو هنيو جو زمين لڏي وئي. فلستين نعري جو آواز ٻڌي پڇيو تہ ”عبرانين جي ڇانوڻيءَ ۾ هي وڏو نعرو ڇا جو آهي؟“ پوءِ کين خبر پئجي وئي تہ اسان جي پيءُ جو صندوق ڇانوڻيءَ ۾ آيو آهي. فلستين ڊڄي ويا، ڇاڪاڻ تہ چيائون تہ ”ڇانوڻيءَ ۾ هڪ معبود آيو آهي!“ وري چيائون تہ ”اسان تباهه ٿياسين—اڳ ڪڏهن اهڙو نہ ٿيو هو. اسان تباهه ٿياسين! انهن زورآور معبودن جي هٿان اسان کي ڪير بچائيندو؟ هي اهي معبود آهن جن بيابان ۾ مصرين کي هر قسم جي آفتن سان ماريو هو. اي فلستيو، مضبوط ٿيو! مرد بڻجو، نہ تہ اوهين عبرانين جي خدمت ڪندا، جيئن هنن اوهان جي خدمت ڪئي. مرد بڻجو ۽ وڙهو! فلستين جنگ ڪئي؛ اسرائيل کي شڪست ملي ۽ هر ڪو پنهنجي خيمي ڏانهن ڀڄي ويو. وڏو قتل عام ٿيو: اسرائيل جا ٽيهه هزار پيادل سپاهي ڪري پيا.“ اسان جي پيءُ جو صندوق قبضي ۾ ورتو ويو، ۽ عيلي جا ٻئي پٽ، حفني ۽ فينحاس، مري ويا.

عيلي ڪري پوي ٿو ۽ جلوو رخصت ٿي وڃي ٿو

انهيءَ ڏينهن بنيمين قبيلي جو هڪ ماڻهو جنگي صف مان ڊوڙندو شيلوه پهتو، سندس ڪپڙا ڦاٽل هئا ۽ مٿي ۾ مٽي پيل هئي. ^a جڏهن هو پهتو، تڏهن عيلي رستي جي ڪناري تي پنهنجي ڪرسيءَ تي ويٺو ڏسي رهيو هو، ۽ اسان جي پيءُ جي صندوق لاءِ سندس دل ڏڪي رهي هئي. ماڻهوءَ شهر ۾ داخل ٿي اها خبر ٻڌائي، تڏهن سڄي شهر رڙ ڪري ڏني. جڏهن عيلي رڙ جو آواز ٻڌو، تڏهن پڇيائين تہ ”هي ڪهڙو شور آهي؟“ پوءِ ان ماڻهوءَ تڪڙ ۾ اچي عيلي کي ٻڌايو.

عيلي اٺانوي سالن جو هو، ۽ سندس اکيون ايتريون ڪمزور ٿي چڪيون هيون جو ڏسي نہ سگهندو هو. ان ماڻهوءَ عيلي کي چيو تہ ”آءٌ جنگ مان آيو آهيان؛ اڄ جنگي صف مان ڀڄي آيو آهيان.“ عيلي پڇيو تہ ”منهنجا پٽ، ڇا ٿيو؟“

خبر آڻيندڙ وراڻيو تہ ”اسرائيل فلستين جي اڳيان ڀڄي ويو؛ لشڪر ۾ وڏو جاني نقصان بہ ٿيو؛ تنهنجا ٻئي پٽ حفني ۽ فينحاس بہ مري ويا؛ ۽ اسان جي پيءُ جو صندوق قبضي ۾ ورتو ويو آهي.“

جڏهن هن اسان جي پيءُ جي صندوق جو ذڪر ڪيو، تڏهن عيلي دروازي وٽ پنهنجي ڪرسيءَ تان پٺيرو ڪري پيو، ڳچي ڀڄي وئي ۽ مري ويو، ڇاڪاڻ تہ پوڙهو ۽ ڳرو هو. هن اسرائيل تي چاليهن سالن تائين قاضيءَ جو ڪم ڪيو هو.

سندس نُنهن، فينحاس جي زال، حامله هئي ۽ ڄڻڻ جي ويجهو هئي. جڏهن هن ٻڌو تہ اسان جي پيءُ جو صندوق قبضي ۾ ورتو ويو آهي ۽ سندس سهرو ۽ مڙس مري ويا آهن، تڏهن هوءَ ڪرڙجي ويٺي ۽ ٻار ڄڻيائين، ڇاڪاڻ تہ سور هن تي غالب اچي ويو. جڏهن هوءَ مرڻ تي هئي، تڏهن ڀرسان بيٺل عورتن چيو تہ ”ڊڄ نہ، ڇاڪاڻ تہ تو پٽ ڄڻيو آهي.“ پر هن نہ وراڻيو ۽ نہ ڌيان ڏنائين. ان ٻار جو نالو ايڪابود رکيائين ۽ چيائين تہ ”اسرائيل مان جلوو هليو ويو آهي“—اسان جي پيءُ جي صندوق جي قبضي، سندس سهري ۽ مڙس جي ڪري. ^b هن چيو تہ ”اسرائيل مان جلوو هليو ويو آهي، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو صندوق قبضي ۾ ورتو ويو آهي.“