१ शमुवेल 4

4 ¹ शमुवेलाचे वचन सर्व इस्राएलापर्यंत पोहोचले. इस्राएल पलिष्ट्यांशी लढण्यास निघाले आणि एबेन-एजर येथे तळ दिला; पलिष्टी अफेक येथे होते.

² पलिष्ट्यांनी इस्राएलाविरुद्ध व्यूह रचला; लढाई पसरली आणि इस्राएल त्यांच्यापुढे पराभूत झाले; रणांगणात सुमारे चार हजार माणसे मारली गेली. ³ सैन्य छावणीत परतल्यावर इस्राएलाच्या वडीलजनांनी विचारले, “आमच्या पित्याने आज पलिष्ट्यांकडून आपला पराभव का होऊ दिला? आपण शिलो येथून आमच्या पित्याच्या कराराचा कोश आणू या, म्हणजे तो आपल्यामध्ये येऊन आपल्या शत्रूंपासून आपल्याला वाचवील.”

⁴ म्हणून त्यांनी शिलो येथे माणसे पाठवली आणि करूबांवर विराजमान असलेल्या स्वर्गीय सैन्यांच्या पित्याच्या कराराचा कोश आणला. एलीचे दोन पुत्र, हफनी व फिनहास, आमच्या पित्याच्या कराराच्या कोशाजवळ तेथे होते. ⁵ आमच्या पित्याच्या कराराचा कोश छावणीत आला तेव्हा सर्व इस्राएलाने इतक्या मोठ्याने जयघोष केला की भूमी हादरली. ⁶ पलिष्ट्यांनी तो जयघोष ऐकून विचारले, “इब्री छावणीत हा एवढा मोठा जयघोष कशाचा?” तेव्हा त्यांना कळले की आमच्या पित्याचा कोश छावणीत आला आहे. ⁷ पलिष्टी भ्याले आणि म्हणाले, “छावणीत एक देव आला आहे! आमचा नाश झाला—असे यापूर्वी कधी घडले नव्हते.” ⁸ आमचा नाश झाला! या पराक्रमी देवांपासून, ज्या देवांनी रानात मिसराला सर्व पीडांनी मारले, त्यांच्यापासून आम्हांला कोण वाचवील? ⁹ पलिष्ट्यांनो, बलवान व्हा! पुरुषासारखे व्हा, नाहीतर इब्र्यांनी जशी तुमची सेवा केली तशी तुम्हांला त्यांची सेवा करावी लागेल. पुरुषासारखे व्हा—लढा! ¹⁰ पलिष्टी लढले; इस्राएल पराभूत झाले आणि प्रत्येक जण आपापल्या तंबूकडे पळाला. संहार फार मोठा झाला: इस्राएलाचे तीस हजार पायदळ सैनिक पडले. ¹¹ आमच्या पित्याचा कोश शत्रूंच्या हाती पडला आणि एलीचे दोन पुत्र, हफनी व फिनहास, मरण पावले.

एली पडतो आणि गौरव निघून जाते

¹² त्या दिवशी एक बन्यामिनी मनुष्य रणांगणातून शिलोकडे धावत गेला; त्याची वस्त्रे फाटलेली आणि डोक्यावर धूळ होती. ^a a v12 वस्त्रे फाडणे आणि डोक्यावर धूळ घालणे ही प्राचीन काळी खोल दुःख व शोक यांची चिन्हे होती. ¹³ तो पोहोचला तेव्हा एली रस्त्याच्या बाजूला आपल्या आसनावर बसून वाट पाहत होता, कारण आमच्या पित्याच्या कोशासाठी त्याचे हृदय थरथरत होते. तो मनुष्य नगरात शिरून वर्तमान सांगू लागला आणि सर्व नगर आक्रोश करू लागले. ¹⁴ एलीने तो आक्रोश ऐकून विचारले, “हा गलबला कशाचा?” तो मनुष्य घाईने त्याला सांगण्यास आला.

¹⁵ एली अठ्ठ्याण्णव वर्षांचा होता आणि त्याचे डोळे इतके क्षीण झाले होते की त्याला दिसत नव्हते. ¹⁶ त्या मनुष्याने एलीला सांगितले, “मी रणांगणातून आलो; आज मी तेथून पळून आलो.” एलीने विचारले, “माझ्या मुला, काय झाले?”

¹⁷ त्या दूताने उत्तर दिले, “इस्राएल पलिष्ट्यांपुढून पळाले; शिवाय सैन्यात मोठी हानी झाली; तसेच तुझे दोन पुत्र हफनी व फिनहास मरण पावले; आणि आमच्या पित्याचा कोश शत्रूंच्या हाती पडला.”

¹⁸ त्याने आमच्या पित्याच्या कोशाचा उल्लेख करताच एली वेशीजवळ आपल्या आसनावरून मागच्या बाजूला पडला, त्याची मान मोडली आणि तो मरण पावला—कारण तो वृद्ध व स्थूल होता. त्याने चाळीस वर्षे इस्राएलाचा न्याय केला होता.

¹⁹ त्याची सून, फिनहासाची पत्नी, गरोदर होती आणि प्रसूतीची वेळ जवळ आली होती. आमच्या पित्याचा कोश शत्रूंच्या हाती पडला आणि आपले सासरे व पती मरण पावले हे ऐकून, वेदनांनी तिला घेरले म्हणून ती वाकून प्रसूत झाली. ²⁰ ती मरत असताना तिच्याजवळ उभ्या असलेल्या स्त्रिया म्हणाल्या, “भिऊ नकोस, कारण तुला मुलगा झाला आहे.” पण तिने उत्तर दिले नाही, तिकडे लक्षही दिले नाही. ²¹ तिने त्या मुलाचे नाव इखाबोद ठेवले: “गौरव इस्राएलातून निघून गेले”—आमच्या पित्याचा कोश हस्तगत झाला, तसेच तिचे सासरे व पती मरण पावले, यामुळे. ^b b v21 इखाबोद या नावाचा अर्थ “गौरव नाही”—कोशासोबत आमच्या पित्याचे गौरव इस्राएलातून निघून गेले असा आईचा आक्रोश. ²² ती म्हणाली, “गौरव इस्राएलातून निघून गेले आहे, कारण आमच्या पित्याचा कोश शत्रूंच्या हाती पडला आहे.”