Taabotni Abbaa keenyaa Filisxeemotatti kufe

Israa'el lola tokko mo'amee, taabota Abbaa keenyaa akka meeshaa waraanaatti fida. Filisxeemonni garuu ni mo'atu: kuma soddomni ni du'u, taabotni ni boojiʼama, ilmaan Eelii ni ajjeefamu, Eeliin oduu sana dhagahee dugda isaatiin kufa. Dubartiin du'aa jirtu tokko ilma ishee Iikaabood jettee moggaafti: ulfinni Israa'el irraa fagaateera.

Boqonnaa 4.

Dubbiin Saamu'eel Israa'el hundumatti ga'e. Israa'el Filisxeemota loluuf ba'ee Ebeneezer bu'e; Filisxeemotni immoo Afeeqitti bu'an.

Filisxeemotni Israa'el wajjin loluuf sararan; lolli bal'ate, Israa'elis Filisxeemotaan injifatame; isaanis dirree irratti nama kuma afur gara ta'an rukutanii ajjeesan. Loltoonni gara qubataatti yeroo deebi'an, jaarsonni Israa'el akkana gaafatan, «Maaliif Abbaan keenya har'a Filisxeemotaan nu injifachiise? Taabota kakuu Abbaa keenyaa Shiiloo irraa fidnaa, akka inni nu gidduutti dhufee diinota keenya irraa nu baraaruuf.»

Kanaaf ummanni Shiiloo ergee, Taabota kakuu Abbaa Loltoota Waaqaa, kerubeelota gubbaa taa'u sana fide. Ilmaan Elii lamaan, Hofnii fi Fiinhaas, Taabota kakuu Abbaa keenyaa wajjin achi turan. Taabotni kakuu Abbaa keenyaa yeroo qubata seene, Israa'el hundumtinuu akka lafti sochoftuuf sagalee guddaadhaan iyye. Filisxeemotni sagalee iyyaa sana dhaga'anii, «Iyyaan guddaan kun qubata Ibraawwanii keessatti maali?» jedhanii gaafatan. Ergasii Taabotni Abbaa keenyaa qubata seenuu isaa beekan. Filisxeemotni sodaatan; waan «Waaqni tokko qubata seene!» jedhaniif. Ergasii, «Nuti badne—kun duraan hin taane. Nuti badne! Eenyutu harka waaqolii jajjaboo kanneenii irraa nu baraara? Waaqonni kun warra Gibxoota dha'icha hundumaan lafa onaa keessatti rukutanii dha. Yaa Filisxeemota, jabaadhaa! Dhiirota ta'aa; yoo hin taane, Ibraawwan akkuma isaan isin tajaajilan isinis isaan in tajaajiltu. Dhiirota ta'aa—lolaa! Filisxeemotni lolan; Israa'el injifatame, tokkoon tokkoon isaaniis dunkaana isaatti baqatan. Ajjeechaan sun baay'ee guddaa ture: loltoonni Israa'el miillaan deeman kuma soddoma kufan.» Taabotni Abbaa keenyaa qabame; ilmaan Elii lamaan, Hofnii fi Fiinhaasis du'an.

Eliin kufe, ulfinni immoo deeme

Namni gosa Beniyaam tokko guyyaa sana sarara lolaa irraa Shiiloo itti fiigee, uffanni isaa tarsa'ee, mataa isaa irrattis biyyee qaba ture. ^a Yeroo inni ga'u, Eliin teessuma isaa irra daandii cinaa taa'ee eegaa ture; onneen isaa sababii Taabota Abbaa keenyaatiif hollachaa ture. Namichi magaalaa seenee oduu sana yommuu himu, magaalattiin guutuun iyyite. Eliin sagalee iyyaa sana dhaga'ee, «Hawwaasni kun maali?» jedhee gaafate. Ergasii namichi dafee dhufee Eliitti hime.

Eliin umurii waggaa sagaltamii saddeet ture; ijji isaas akka hin argineetti dukkanaa'e ture. Namichi Eliitti himee, «Ani duula irraa dhufeera; har'a sarara lolaa irraa baqadheera» jedhe. Eliin, «Ilma koo, maal ta'e?» jedhee gaafate.

Ergamaan sun deebisee, «Israa'el Filisxeemota duraa baqate; kana malees, loltoota gidduutti rukutamni guddaan ta'e; kana malees, ilmaan kee lamaan Hofnii fi Fiinhaas du'aniiru; Taabotni Abbaa keenyaas qabameera» jedhe.

Inni Taabota Abbaa keenyaa yeroo yaadate, Eliin teessuma isaa irraa karra bira duubatti kufee, morma isaa cabsee du'e—nama dulloomee ulfaataa waan ta'eef. Inni Israa'el irratti waggaa afurtama abbaa firdii ture.

Niitiin ilma isaa, niitiin Fiinhaas, ulfaa'ee yeroo da'umsaa dhiyaatee turte. Taabotni Abbaa keenyaa qabamuu isaa, abbaan abbaa manaa ishee fi abbaan manaa ishee du'uu isaanii yeroo dhaga'te, dhukkubni ishee mo'ee, jilbeenfattee da'te. Yeroo du'uuf dhiyaatte, dubartoonni ishee bira turan, «Hin sodaatin, ilma deessee jirtaatii» jedhan. Ishee garuu hin deebisne, xiyyeeffannaas hin kennine. Mucicha Ikaabod jettee moggaasite; «Ulfinni Israa'el keessaa deeme» jette—Taabota Abbaa keenyaa qabamuu, abbaa abbaa manaa ishee fi abbaa manaa ishee ilaalchisee. ^b Isheen, «Ulfinni Israa'el keessaa deeme, Taabotni Abbaa keenyaa qabameeraatii» jette.