1 ሳሙኤል 4

4 ¹የሳሙኤልም ቃል ወደ እስራኤል ሁሉ ደረሰ። እስራኤልም ፍልስጥኤማውያንን ሊዋጋ ወጥቶ በአቤንዔዘር ሰፈረ፤ ፍልስጥኤማውያንም በአፌቅ ሰፈሩ።

²ፍልስጥኤማውያን በእስራኤል ላይ ተሰለፉ፤ ውጊያውም በተስፋፋ ጊዜ እስራኤል በፍልስጥኤማውያን ተሸነፈ፤ እነርሱም በሜዳው ላይ አራት ሺህ የሚያህሉ ሰዎችን ገደሉ። ³ሠራዊቱም ወደ ሰፈሩ በተመለሰ ጊዜ፣ የእስራኤል ሽማግሌዎች፣ “አባታችን ዛሬ በፍልስጥኤማውያን ፊት ለምን አስሸነፈን? የአባታችንን የኪዳን ታቦት ከሴሎ እናምጣ፤ በመካከላችን መጥቶ ከጠላቶቻችን እጅ ያድነን ዘንድ” አሉ።

⁴ሕዝቡም ወደ ሴሎ ልከው በኪሩቤል መካከል የተቀመጠውን የሰማይ ሠራዊት አባት የኪዳን ታቦት ከዚያ አመጡ። የዔሊ ሁለቱ ልጆች አፍኒንና ፊንሐስም ከአባታችን የኪዳን ታቦት ጋር በዚያ ነበሩ። ⁵የአባታችን የኪዳን ታቦት ወደ ሰፈሩ በገባ ጊዜ፣ እስራኤል ሁሉ ምድር እስክትናወጥ ድረስ በታላቅ ድምፅ ጮኹ። ⁶ፍልስጥኤማውያንም የጩኸቱን ድምፅ ሰምተው፣ “በዕብራውያን ሰፈር ይህ ታላቅ ጩኸት ምንድን ነው?” አሉ። ከዚያም የአባታችን ታቦት ወደ ሰፈሩ እንደ ገባ ዐወቁ። ⁷ፍልስጥኤማውያንም፣ “አንድ አምላክ ወደ ሰፈሩ ገብቷል!” ብለው ፈሩ። ደግሞም እንዲህ አሉ፤ “ወዮልን! እንዲህ ያለ ነገር ከዚህ በፊት ፈጽሞ አልሆነም። ⁸ወዮልን! ከእነዚህ ኀያላን አማልክት እጅ የሚያድነን ማን ነው? ግብፃውያንን በምድረ በዳ በልዩ ልዩ መቅሠፍት የመቱ አማልክት እነዚህ ናቸው። ⁹ፍልስጥኤማውያን ሆይ፣ በርቱ! ዕብራውያን እናንተን እንዳገለገሏችሁ እናንተም እነርሱን እንዳታገለግሉ፣ ወንዶች ሁኑ። ወንዶች ሁኑ፤ ተዋጉ! ¹⁰ፍልስጥኤማውያንም ተዋጉ፤ እስራኤል ተሸነፈ፤ እያንዳንዱም ወደ ድንኳኑ ሸሸ። ዕልቂቱም እጅግ ብዙ ነበር፤ ከእስራኤል ሠላሳ ሺህ እግረኛ ወታደሮች ወደቁ።” ¹¹የአባታችን ታቦትም ተማረከ፤ የዔሊ ሁለቱ ልጆች አፍኒንና ፊንሐስም ሞቱ።

ዔሊ ወደቀ፤ ክብሩም ተለየ

¹²ያን ዕለት ከብንያም ነገድ የሆነ አንድ ሰው ልብሱን ቀዶ፣ በራሱም ላይ ትቢያ ነስንሶ ከጦር ግንባሩ ወደ ሴሎ ሮጠ። ^a a v12 ልብስን መቅደድና በራስ ላይ ትቢያ መነስነስ የጥልቅ ሐዘንና የለቅሶ የጥንት ምልክቶች ነበሩ። ¹³ሰውዬው በደረሰ ጊዜ፣ ዔሊ ልቡ ስለ አባታችን ታቦት እየተንቀጠቀጠ በመንገዱ ዳር በወንበሩ ላይ ተቀምጦ ይጠባበቅ ነበር። ሰውዬውም ወደ ከተማዪቱ ገብቶ ወሬውን በነገረ ጊዜ፣ ከተማዪቱ ሁሉ ጮኸች። ¹⁴ዔሊም የጩኸቱን ድምፅ በሰማ ጊዜ፣ “ይህ ጫጫታ ምንድን ነው?” አለ። ሰውዬውም ፈጥኖ መጥቶ ለዔሊ ነገረው።

¹⁵ዔሊም ዕድሜው ዘጠና ስምንት ዓመት ነበር፤ ዐይኖቹም ፈዝዘው ማየት አይችልም ነበር። ¹⁶ሰውዬውም ዔሊን፣ “ከጦርነቱ መጥቻለሁ፤ ዛሬም ከጦር ግንባሩ ሸሽቻለሁ” አለው። ዔሊም፣ “ልጄ ሆይ፣ ምን ተፈጠረ?” አለ።

¹⁷መልእክተኛውም መልሶ፣ “እስራኤል በፍልስጥኤማውያን ፊት ሸሸ፤ ደግሞም በሠራዊቱ ላይ ታላቅ ዕልቂት ሆነ፤ ደግሞም ሁለቱ ልጆችህ አፍኒንና ፊንሐስ ሞተዋል፤ የአባታችንም ታቦት ተማርኳል” አለ።

¹⁸የአባታችንን ታቦት በጠቀሰ ጊዜ፣ ዔሊ በበሩ አጠገብ ካለው ወንበሩ ወደ ኋላው ተገልብጦ ወደቀ፤ አንገቱም ተሰብሮ ሞተ፤ ሽማግሌና ወፍራም ነበርና። እርሱም እስራኤልን አርባ ዓመት ዳኝቶ ነበር።

¹⁹ምራቱ የፊንሐስ ሚስት ፀንሳ የመውለጃዋ ጊዜ ቀርቦ ነበር። የአባታችን ታቦት እንደ ተማረከ፣ አማትዋና ባልዋም እንደ ሞቱ በሰማች ጊዜ፣ ምጥ ጸንቶባት ተንበርክካ ወለደች። ²⁰ልትሞት ስትል፣ በአጠገቧ የቆሙት ሴቶች፣ “ወንድ ልጅ ወልደሻልና አትፍሪ” አሏት። እርሷ ግን አልመለሰችም፤ አላስተዋለችም። ²¹ልጁንም፣ “ክብሩ ከእስራኤል ተለይቷል” ስትል ኢካቦድ ብላ ሰየመችው፤ ይህም የአባታችን ታቦት ስለ መማረኩ፣ ስለ አማትዋና ስለ ባልዋ ነበር። ^b b v21 ኢካቦድ የሚለው ስም “ክብር የለም” ማለት ነው፤ ይህም የአባታችን ክብር ከታቦቱ ጋር ከእስራኤል እንደ ተለየ የእናትዪቱ ጩኸት ነበር። ²²እርሷም፣ “የአባታችን ታቦት ተማርኳልና ክብሩ ከእስራኤል ተለይቷል” አለች።