Akwatin Ubanmu Ya Faɗa Hannun Filistiyawa

Isra'ila ta sha kaye a yaƙi, sai suka ɗauko akwatin Ubanmu kamar makami. Duk da haka Filistiyawa suka yi nasara: mutum dubu talatin suka mutu, aka ƙwace akwatin, aka kashe 'ya'yan Eli, Eli kuma ya faɗi a baya da jin labarin. Wata mace da take bakin mutuwa ta sa wa ɗanta suna Ikabod, ɗaukaka ta rabu da Isra'ila.

Babi na 4.

Maganar Sama'ila ta kai ga dukan Isra'ila. Isra'ila suka tafi yaƙi da Filistiyawa, suka yi sansani a Ebenezer; Filistiyawa kuma suka yi sansani a Afek.

Filistiyawa suka ja dāgā gāba da Isra'ila; yaƙin kuwa ya bazu, aka ci Isra'ila da yaƙi a hannun Filistiyawa, waɗanda suka kashe wajen mutane dubu huɗu a fagen fama. Da mayaƙan suka komo sansani, sai dattawan Isra'ila suka ce, “Me ya sa Ubanmu ya bar Filistiyawa suka ci mu da yaƙi yau? Bari mu kawo akwatin alkawarin Ubanmu daga Shilo, domin yă zo cikinmu yă cece mu daga hannun maƙiyanmu.”

Sai mutane suka aika zuwa Shilo, suka kawo akwatin alkawarin Uban rundunonin Sama, wanda yake zaune bisa kerubobi. 'Ya'yan Eli biyu, Hofni da Finehas, suna can tare da akwatin alkawarin Ubanmu. Da akwatin alkawarin Ubanmu ya shiga sansani, sai dukan Isra'ila suka yi sowa mai ƙarfi har ƙasa ta girgiza. Da Filistiyawa suka ji sowan, sai suka ce, “Mecece wannan babbar sowa a sansanin Ibraniyawa?” Sai suka gane cewa akwatin Ubanmu ya shiga sansani. Filistiyawa suka ji tsoro, gama suka ce, “Wani allah ya shiga sansanin!” Sai suka ce, “Kaitonmu—ba a taɓa yin haka ba. Kaitonmu! Wa zai cece mu daga hannun waɗannan manyan alloli? Waɗannan su ne allolin da suka bugi Masarawa da kowace irin annoba a jeji. Ku yi ƙarfin hali, ya ku Filistiyawa! Ku zama maza, in ba haka ba za ku bauta wa Ibraniyawa yadda suka bauta muku. Ku zama maza—ku yi yaƙi! Filistiyawa suka yi yaƙi; aka ci Isra'ila da yaƙi, kowa ya gudu zuwa tentinsa. Aka yi kisan gilla mai yawa: sojojin ƙasa dubu talatin na Isra'ila suka faɗi.” Aka ƙwace akwatin Ubanmu, 'ya'yan Eli biyu kuwa, Hofni da Finehas, suka mutu.

Eli Ya Faɗi, Ɗaukaka Kuma Ta Tafi

Wani mutumin kabilar Benyamin ya gudu daga dāgā zuwa Shilo a ranar, da tufafinsa yagaggu, ƙura kuma a kansa. ^a Da ya iso, Eli yana zaune a kujerarsa kusa da hanya yana kallo, zuciyarsa kuwa tana rawa saboda akwatin Ubanmu. Mutumin ya shiga birnin, ya ba da labari, sai dukan birnin suka yi kuka. Da Eli ya ji sowan, sai ya ce, “Mecece wannan hayaniya?” Sai mutumin ya ruga ya zo ya gaya wa Eli.

Eli yana da shekara tasa'in da takwas, idanunsa kuwa sun dushe har ba ya iya gani. Mutumin ya ce wa Eli, “Na zo daga fagen yaƙi, na gudu daga dāgā yau.” Eli ya ce, “Me ya faru, ɗana?”

Manzon ya amsa ya ce, “Isra'ila sun gudu a gaban Filistiyawa; an kuma yi hasara mai yawa a cikin mayaƙa; 'ya'yanka biyu kuma, Hofni da Finehas, sun mutu; an kuma ƙwace akwatin Ubanmu.”

Da ya ambaci akwatin Ubanmu, sai Eli ya fāɗi da baya daga kujerarsa a bakin ƙofa, wuyansa ya karye, ya mutu—gama ya tsufa ya kuma yi nauyi. Ya shugabanci Isra'ila shekara arba'in.

Surukar Eli, wato matar Finehas, tana da ciki, kusa da haihuwa. Da ta ji an ƙwace akwatin Ubanmu, surukinta kuma da mijinta sun mutu, sai ta durƙusa ta haihu, gama naƙuda ta sha ƙarfinta. Da tana bakin mutuwa, sai matan da suke kusa da ita suka ce, “Kada ki ji tsoro, gama kin haifi ɗa.” Amma ba ta amsa ba, ba ta kula ba. Ta sa wa yaron suna Ikabod, tana cewa, “Ɗaukaka ta rabu da Isra'ila”—saboda ƙwacen akwatin Ubanmu, da mutuwar surukinta, da mijinta. ^b Ta ce, “Ɗaukaka ta bar Isra'ila, gama an ƙwace akwatin Ubanmu.”