1 Samuel 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Tembunge Samuel sumebar ing satanah Israel kabeh. Wong Israel banjur maju perang nglawan wong Filisti, sarta masanggrahan ing Eben-Haezer; dene wong Filisti masanggrahan ing Afek.

²Wong Filisti padha nata barisan nglawan wong Israel; bareng perang saya rame, wong Israel dikalahake dening wong Filisti, kang numpes wong watara patang ewu ana ing paprangan. ³Bareng wong-wong mau bali menyang pasanggrahan, para tetuwane Israel padha takon: “Yagene Rama kita ngenengake wong Filisti ngalahake kita ing dina iki? Ayo kita njupuk Pethi Prajanjiane Rama kita saka Silo, supaya Panjenengane rawuh ing tengah kita lan ngluwari kita saka tangane mungsuh kita.”

⁴Mulane wong-wong mau padha kongkonan menyang Silo, banjur ngusung Pethi Prajanjiane Rama, Gustine wadyabala ing swarga, kang lenggah ing antarane kerub. Anake Eli loro, yaiku Hofni lan Pinehas, ana ing kono bareng karo Pethi Prajanjiane Rama kita. ⁵Bareng Pethi Prajanjiane Rama kita lumebu ing pasanggrahan, wong Israel kabeh padha surak-surak sora banget nganti bumi gonjing. ⁶Wong Filisti padha krungu surak mau, banjur padha takon: “Swara surak kang gumuruh ing pasanggrahane wong Ibrani iki apa ta?” Nuli padha ngreti yen Pethi Sucine Rama kita wis lumebu ing pasanggrahan. ⁷Wong Filisti padha wedi, awit padha ngucap: “Ana allah kang lumebu ing pasanggrahan!” Banjur padha ngucap maneh: “Cilaka kita—durung tau kelakon kaya mangkene sadurunge. ⁸Cilaka kita! Sapa kang bisa ngluwari kita saka tangane allah-allah kang prakosa iki? Iki allah-allah kang wis numpes wong Mesir kanthi sawernaning wewelak ana ing ara-ara samun. ⁹He, wong Filisti, padha dikukuh! Padha dadia wong lanang sejati, supaya kowe ora dadi batureg wong Ibrani kaya anggone wong-wong iku dadi baturmu. Padha dadia wong lanang—mangkata perang! ¹⁰Wong Filisti padha perang; wong Israel dikalahake, saben wong padha mlayu menyang tarube dhewe-dhewe. Patine akeh banget: wong Israel telung puluh ewu prajurit dharat padha gugur.” ¹¹Pethi Sucine Rama kita karebut, lan anake Eli loro, yaiku Hofni lan Pinehas, padha mati.

Eli Tiwas lan Kamulyan Sumingkir

¹²Ing dina iku ana wong saka taler Benyamin mlayu saka paprangan menyang Silo, sandhangane suwek, sirahe kesaban lebu. ^a a v12 Nyuwek sandhangan lan nyiramake lebu ing sirah iku pratandha jaman kuna kanggo nelakake kasusahan lan kasisahan kang jero. ¹³Satekane, Eli lagi lungguh ing palungguhane ing pinggir dalan karo nunggu-nunggu, awit atine deg-degan mikirake Pethi Sucine Rama kita. Wong mau lumebu ing kutha, banjur ngabarake prakara iku, nganti wong sakutha kabeh padha jerit-jerit. ¹⁴Bareng Eli krungu swara jerit mau, banjur takon: “Swara rame iki apa ta?” Wong mau banjur enggal-enggal marani Eli lan nyritakake kabeh marang Eli.

¹⁵Nalika iku Eli wis umur sangang puluh wolu taun, sarta mripate wis lamur banget nganti ora bisa ndeleng. ¹⁶Wong mau matur marang Eli: “Kula dhateng saking paprangan, kula lolos saking barisan perang ing dinten punika.” Eli banjur takon: “Kepriye kedadeyane, ngger?”

¹⁷Utusan mau mangsuli: “Tiyang Israel sampun lumajeng wonten ing ngajenging tiyang Filisti; makaten ugi kathah prajurit ingkang sami pejah; saha putra panjenengan kekalih, Hofni lan Pinehas, sampun pejah; punapadene Pethi Prajanjianipun Rama kita sampun karebut.”

¹⁸Nalika utusan mau nyebut Pethi Sucine Rama kita, Eli tiba njengkang saka palungguhane ing sacedhake gapura, gulune putung, banjur mati—awit wis tuwa lan awake lemu. Eli wis ngadili Israel patang puluh taun lawase.

¹⁹Mantune, yaiku bojone Pinehas, lagi ngandheg, wis meh nglairake. Bareng krungu yen Pethi Sucine Rama kita karebut lan maratuwane sarta bojone wis mati, dheweke banjur jengkeng lan nglairake, awit katekan lara kang banget. ²⁰Nalika dheweke wis arep mati, wong-wong wadon kang ngadhepi padha kandha: “Aja wedi, awit kowe wis nglairake anak lanang.” Nanging dheweke ora mangsuli lan ora nggatekake. ²¹Bocah lanang mau dijenengake Ikabod, karo ngucap: “Kamulyan wis sumingkir saka Israel”—awit saka karebute Pethi Sucine Rama kita, patine maratuwane, lan patine bojone. ^b b v21 Jeneng Ikabod tegese “tanpa kamulyan”—jerite si biyung yen kamulyane Rama kita wis sumingkir saka Israel bareng karo Pethi Suci mau. ²²Dheweke ngucap: “Kamulyan wis lunga saka Israel, awit Pethi Sucine Rama kita wis karebut.”