Efa vita pirinty
Boky

Niantso an’i Samoela tamin’ny anarany i Raintsika

Mbola tsy maty ny jiro rehefa nandre ny Rainy niantso ny anarany tao amin'ny maizina ny zazalahy iray, intelo, vao fantatr'i Ely hoe iza no miantso. Fitsarana ny ankohonan'i Ely ny teny omen'i Raintsika azy, ka matahotra hilaza izany izy. Noterin'i Ely hilaza izany izy.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 6, 10–14

Toko 3.

Nanompo an’i Raintsika teo ambany fitantanan’i Ely ilay zazalahy Samoela. Tamin’izany andro izany dia tsy fahita firy ny tenin’i Raintsika; tsy nahazatra ny fahitana. Indray andro dia nandry teo amin’ny fitoerany mahazatra i Ely. Nihalemy ny masony ka tsy nahita intsony izy. Tsy mbola maty ny jiron’i Raintsika; nandry tao amin’ny tempolin’i Raintsika i Samoela, izay nisy ny fiarany. Dia niantso an’i Samoela i Raintsika, ary hoy Samoela: « Inty aho. »

Nihazakazaka nankany amin’i Ely izy ka nanao hoe: « Inty aho; niantso ahy ianao. » Hoy Ely: « Tsy niantso anao aho; mody ary matory. » Dia nandeha izy ka natory.

Niantso indray i Raintsika hoe: « Samoela! » Nitsangana i Samoela ka nankany amin’i Ely ary nanao hoe: « Inty aho; niantso ahy ianao. » « Tsy niantso aho, anaka, » hoy Ely. « Mody ary matory. »

Tsy mbola nahalala an’i Raintsika i Samoela; tsy mbola naseho taminy ny tenin’i Raintsika. Ka niantso an’i Samoela fanintelony indray i Raintsika. Nitsangana izy ka nankany amin’i Ely ary nanao hoe: « Inty aho; niantso ahy ianao. » Dia fantatr’i Ely fa i Raintsika no niantso ilay zazalahy.

Hoy i Ely tamin’i Samoela: « Mandehana, matoria. Raha miantso Izy, dia lazao hoe: “Mitenena, Raiko ô, fa mihaino ny mpanomponao.” » Dia nandeha i Samoela ka natory tao amin’ny fitoerany.

Dia tonga i Raintsika ka nijoro teo ary niantso toy ny teo aloha hoe: « Samoela! Samoela! » Hoy Samoela: « Mitenena, fa mihaino ny mpanomponao. »

Dia hoy i Raintsika tamin’i Samoela: « Indro, hanao zavatra eto Israely Aho, izay hampiantsoantso ny sofina roa rehetra an’izay mandre azy. Amin’izany andro izany dia hotanterahiko amin’i Ely izay rehetra nolazaiko momba ny ankohonany, hatramin’ny voalohany ka hatramin’ny farany. Nolazaiko taminy fa hitsaraiko mandrakizay ny ankohonany noho ny heloka fantany: ny zanany nanevateva Ahy, nefa izy tsy nanakana azy. Ary noho izany dia nianiana tamin’ny ankohonan’i Ely Aho: ny helok’ny ankohonan’i Ely dia tsy hisy fanonerana mandrakizay amin’ny sorona na fanatitra. »

Natory hatramin’ny maraina i Samoela, dia nanokatra ny varavaran’ny tranon’i Raintsika. Fa natahotra ny hilaza ny fahitana tamin’i Ely izy. Nefa niantso azy i Ely ka nanao hoe: « Samoela, anaka. » Namaly hoe i Samoela: « Inty aho. »

« Inona no nolazainy taminao? » hoy Ely. « Aza afeninao amiko. Hanasazy anao mafy anie i Raintsika raha manafina amiko na inona na inona izay nolazainy taminao. »

Nolazain’i Samoela taminy avokoa ny zavatra rehetra, ka tsy nisy nafeniny taminy. Hoy Ely: « I Raintsika no izany; ataony anie izay mahitsy eo imasony. »

Nitombo i Samoela; nomba azy i Raintsika, ka tsy navelany ho latsaka amin’ny tany ny teny rehetra nataon’i Samoela. Fantatr’ny Israely rehetra, hatrany Dana ka hatrany Beri-sheba, fa voaorina ho mpaminanin’i Raintsika i Samoela. a a v20 Dana no tanàna avaratra indrindra tao Israely ary Beri-sheba no atsimo indrindra — ny hoe « hatrany Dana ka hatrany Beri-sheba » dia midika hoe manerana ny tany rehetra. Nitohy ny nisehoan’i Raintsika tao Silo, satria tao no nanehoany ny tenany tamin’i Samoela tamin’ny teniny.