Rama Urang Nyaur Samuel ku Jenenganana
Damar can pareum waktu hiji budak lalaki ngadenge Ramana nyaur ngaranna di poek, nepi ka tilu kali, samemeh Eli ngarti saha anu nyaur. Pangandika anu dipaparinkeun ku Rama urang ka manehna nya eta hukuman pikeun kulawarga Eli, sarta manehna sieun nepikeunana. Eli maksa manehna nyaritakeun.
3 1Budak anu ngaranna Samuel ngabakti ka Rama urang di handapeun pingpinan Eli. Dina jaman harita pangandika Rama urang teh arang langka; tetenjoan gaib oge geus jarang. 2Dina hiji poe Eli keur ngedeng di tempat sasarianana. Panonna geus lamur pisan nepi ka teu bisa nenjo. 3Lampu di Bait Rama urang can pareum; Samuel keur ngedeng di jero Bait Rama urang, tempat peti perjangjian Mantenna disimpen. 4Tuluy Rama urang nyaur ka Samuel, ngawaler Samuel, “Sumuhun, abdi.”
5Manehna lumpat ka Eli bari ngomong, “Sumuhun abdi; Bapa nyaur abdi.” Waler Eli, “Kami henteu nyalukan maneh; balik deui bae, geura ngedeng.” Tuluy manehna balik deui tur ngedeng.
6Rama urang nyaur deui, “Samuel!” Samuel hudang, nyampeurkeun ka Eli bari ngomong, “Sumuhun abdi; Bapa nyaur abdi.” Waler Eli, “Kami teu nyalukan, anaking. Balik deui bae, geura ngedeng.”
7Samuel harita mah can wawuh ka Rama urang; pangandika Rama urang can ditembongkeun ka manehna. 8Nya Rama urang nyaur deui ka Samuel, ping tiluna. Samuel hudang, nyampeurkeun ka Eli bari ngomong, “Sumuhun abdi; Bapa nyaur abdi.” Harita Eli ngarti yen Rama urang anu nyaur ka eta budak.
9Eli tuluy ngomong ka Samuel, “Geura ngedeng. Lamun aya nu nyaur, tembalan kieu, ‘Mugi ngadawuh, nun Ama, abdi gandek Ama nuju ngadangukeun.’” Tuluy Samuel ngedeng deui di tempatna.
10Tuluy Rama urang sumping, jumeneng di dinya, tur nyaur sakumaha tadi: “Samuel! Samuel!” Ngawaler Samuel, “Mugi ngadawuh, abdi gandek Gusti nuju ngadangukeun.”
11Tuluy Rama urang ngandika ka Samuel, “Perhatikeun — Kami rek ngalampahkeun hiji perkara di Israil anu bakal matak ngenghing dua ceuli unggal jalma anu ngadengena. 12Dina poe eta Kami bakal ngalaksanakeun ka Eli sagala anu geus diucapkeun ku Kami ngeunaan kulawargana, ti mimiti nepi ka tungtung. 13Kami geus nyaurkeun ka manehna yen Kami bakal ngahukum kulawargana salalanggengna ku karana dosa anu dipikanyaho ku manehna: anak-anakna ngahina ka Kami, sarta manehna teu kungsi nyeg-nyeg ka maranehna. 14Ku sabab eta Kami geus sumpah ka kulawarga Eli: kasalahan kulawarga Eli moal bisa ditebus ku kurban atawa pangbakti saumur-umur.”
15Samuel ngedeng nepi ka isuk, tuluy muka panto-panto Bait Rama urang. Tapi manehna sieun ngabejakeun tetenjoan tadi ka Eli. 16Tapi Eli nyalukan manehna bari ngomong, “Samuel, anaking.” Tembal Samuel, “Sumuhun, abdi.”
17Pok Eli nanya, “Naon anu didawuhkeun ka maneh? Ulah disumputkeun ti kami. Muga-muga Rama urang ngahukum maneh beurat lamun maneh nyumputkeun naon-naon anu didawuhkeun ka maneh.”
18Samuel ngabejakeun sagalana, teu aya anu disumputkeun ti Eli. Saur Eli, “Eta teh Rama urang; sina Mantenna midamel sakumaha anu dianggap bener ku Mantenna.”
19Samuel beuki ageung; Rama urang nyarengan ka manehna, sarta teu aya hiji ge ucapan Samuel anu diantep murag ka taneuh. 20Sakumna Israil, ti Dan nepi ka Berseba, nyaraho yen Samuel geus dikukuhkeun jadi nabi Rama urang. a a v20 Dan teh kota pangkalerna di Israil sarta Berseba pangkidulna — “ti Dan nepi ka Berseba” hartina sakuliah nagri. 21Rama urang terus nembongan di Silo, karana di dinya Mantenna ngabuka salira ka Samuel ngaliwatan pangandika-Na.