1 ശമൂവേൽ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ബാലനായ ശമൂവേൽ ഏലിയുടെ കീഴിൽ നമ്മുടെ പിതാവിനെ സേവിച്ചുവന്നു. ആ നാളുകളിൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം അപൂർവമായിരുന്നു; ദർശനങ്ങൾ വിരളമായിരുന്നു. ²ഒരു ദിവസം ഏലി തന്റെ പതിവു സ്ഥലത്തു കിടന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ കാണാൻ കഴിയാത്തവിധം മങ്ങിപ്പോയിരുന്നു. ³നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വിളക്ക് അപ്പോഴും കെട്ടുപോയിരുന്നില്ല; അവിടുത്തെ പെട്ടകം ഇരുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മന്ദിരത്തിൽ ശമൂവേൽ കിടന്നിരുന്നു. ⁴അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് ശമൂവേലിനെ വിളിച്ചു; “അടിയൻ ഇതാ” എന്ന് ശമൂവേൽ പറഞ്ഞു.

⁵അവൻ ഏലിയുടെ അടുക്കൽ ഓടിച്ചെന്ന്, “അടിയൻ ഇതാ; അങ്ങ് എന്നെ വിളിച്ചുവല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചില്ല; മടങ്ങിച്ചെന്നു കിടന്നുകൊൾക” എന്ന് ഏലി പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവൻ ചെന്നു കിടന്നു.

⁶നമ്മുടെ പിതാവ് വീണ്ടും, “ശമൂവേലേ!” എന്നു വിളിച്ചു. ശമൂവേൽ എഴുന്നേറ്റ് ഏലിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, “അടിയൻ ഇതാ; അങ്ങ് എന്നെ വിളിച്ചുവല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. “ഞാൻ വിളിച്ചില്ല, എന്റെ മകനേ; മടങ്ങിച്ചെന്നു കിടന്നുകൊൾക” എന്ന് ഏലി പറഞ്ഞു.

⁷ശമൂവേൽ അതുവരെ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം അവന് അതുവരെ വെളിപ്പെട്ടിരുന്നുമില്ല. ⁸അങ്ങനെ നമ്മുടെ പിതാവ് മൂന്നാം പ്രാവശ്യവും ശമൂവേലിനെ വിളിച്ചു. അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ഏലിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന്, “അടിയൻ ഇതാ; അങ്ങ് എന്നെ വിളിച്ചുവല്ലോ” എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവാണ് ബാലനെ വിളിക്കുന്നതെന്ന് ഏലി മനസ്സിലാക്കി.

⁹ഏലി ശമൂവേലിനോട്, “ചെന്നു കിടന്നുകൊൾക. അവിടുന്ന് വിളിച്ചാൽ, ‘അരുളിച്ചെയ്താലും, എന്റെ പിതാവേ, അടിയൻ കേൾക്കുന്നു’ എന്നു പറയുക” എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ശമൂവേൽ ചെന്നു തന്റെ സ്ഥലത്തു കിടന്നു.

¹⁰അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് വന്ന് അവിടെ നിന്ന്, മുമ്പത്തെപ്പോലെ, “ശമൂവേലേ! ശമൂവേലേ!” എന്നു വിളിച്ചു. “അരുളിച്ചെയ്താലും, അടിയൻ കേൾക്കുന്നു” എന്ന് ശമൂവേൽ പറഞ്ഞു.

¹¹അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് ശമൂവേലിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “നോക്കുക—കേൾക്കുന്ന ഏവന്റെയും ചെവികൾ രണ്ടും മുഴങ്ങുമാറുള്ള ഒരു കാര്യം ഞാൻ ഇസ്രായേലിൽ ചെയ്യാൻ പോകുന്നു. ¹²ഏലിയുടെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അരുളിച്ചെയ്തതെല്ലാം ആദ്യംമുതൽ അവസാനംവരെ ആ ദിവസം ഞാൻ ഏലിക്കെതിരേ നിറവേറ്റും. ¹³തനിക്ക് അറിയാമായിരുന്ന അകൃത്യംനിമിത്തം അവന്റെ ഭവനത്തെ ഞാൻ എന്നേക്കുമായി ന്യായം വിധിക്കുമെന്ന് ഞാൻ അവനോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു: അവന്റെ പുത്രന്മാർ എന്നെ ദുഷിച്ചു, എന്നിട്ടും അവൻ അവരെ തടഞ്ഞില്ല. ¹⁴അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഏലിയുടെ ഭവനത്തോടു സത്യംചെയ്തിരിക്കുന്നു: യാഗത്താലോ വഴിപാടിനാലോ ഏലിയുടെ ഭവനത്തിന്റെ അകൃത്യത്തിന് ഒരുനാളും പരിഹാരം വരുകയില്ല.”

¹⁵ശമൂവേൽ രാവിലെവരെ കിടന്നു, പിന്നെ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആലയത്തിന്റെ വാതിലുകൾ തുറന്നു. എന്നാൽ ആ ദർശനം ഏലിയോടു പറയാൻ അവൻ ഭയപ്പെട്ടു. ¹⁶എന്നാൽ ഏലി അവനെ വിളിച്ച്, “ശമൂവേലേ, എന്റെ മകനേ” എന്നു പറഞ്ഞു. “അടിയൻ ഇതാ” എന്ന് ശമൂവേൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.

¹⁷“അവിടുന്ന് നിന്നോട് എന്തു പറഞ്ഞു?” എന്ന് ഏലി ചോദിച്ചു. “അത് എന്നിൽനിന്നു മറച്ചുവെക്കരുത്. അവിടുന്ന് നിന്നോടു പറഞ്ഞതിൽ ഒന്നും എന്നിൽനിന്നു നീ മറച്ചുവെച്ചാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് നിന്നെ കഠിനമായി ശിക്ഷിക്കട്ടെ.”

¹⁸ശമൂവേൽ അവനോട് എല്ലാം പറഞ്ഞു, ഒന്നും അവനിൽനിന്നു മറച്ചുവെച്ചില്ല. “അത് നമ്മുടെ പിതാവാകുന്നു; തനിക്കു ഹിതമായത് അവിടുന്നു ചെയ്യട്ടെ” എന്ന് ഏലി പറഞ്ഞു.

¹⁹ശമൂവേൽ വളർന്നുവന്നു; നമ്മുടെ പിതാവ് അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു, ശമൂവേലിന്റെ വാക്കുകളിൽ ഒന്നുപോലും നിലത്തു വീഴാൻ അവിടുന്ന് ഇടയാക്കിയില്ല. ²⁰ദാൻമുതൽ ബേർ-ശേബവരെയുള്ള ഇസ്രായേൽ മുഴുവനും, ശമൂവേൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവാചകനായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞു. ^a a v20 ദാൻ ഇസ്രായേലിന്റെ ഏറ്റവും വടക്കേയറ്റത്തെ നഗരവും ബേർ-ശേബ അതിന്റെ ഏറ്റവും തെക്കേയറ്റത്തെ നഗരവും ആയിരുന്നു — “ദാൻമുതൽ ബേർ-ശേബവരെ” എന്നതിന്റെ അർഥം ദേശം മുഴുവനും എന്നാകുന്നു. ²¹തന്റെ വചനത്താൽ ശീലോവിൽവെച്ച് അവിടുന്ന് ശമൂവേലിനു തന്നെത്തന്നെ വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നതിനാൽ, നമ്മുടെ പിതാവ് അവിടെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷനായിക്കൊണ്ടിരുന്നു.