હવે છપાયેલી
પુસ્તક

આપણા પિતા શમુએલને નામથી બોલાવે છે

દીવો હજી હોલવાયો નથી ત્યારે એક બાળક અંધારામાં પોતાના પિતાને પોતાનું નામ લઈને બોલાવતા સાંભળે છે, ત્રણ વાર, અને પછી એલીને સમજાય છે કે કોણ બોલાવે છે. આપણા પિતા તેને જે વચન આપે છે તે એલીના ઘરાના પરનો ન્યાયદંડ છે, અને તે કહેતાં તેને ડર લાગે છે. એલી તેની પાસે તે કહેવડાવે છે.

અધ્યાય 3.

બાળક શમુએલ એલીની દેખરેખ હેઠળ આપણા પિતાની સેવા કરતો હતો. એ દિવસોમાં આપણા પિતાનું વચન દુર્લભ હતું; સંદર્શનો ભાગ્યે જ થતાં. એક દિવસ એલી પોતાની નિત્યની જગ્યાએ સૂતો હતો. તેની આંખો એટલી નબળી થઈ ગઈ હતી કે તે જોઈ શકતો નહોતો. આપણા પિતાનો દીવો હજી હોલવાયો નહોતો; શમુએલ આપણા પિતાના મંદિરમાં સૂતો હતો, જ્યાં તેમનો કરારકોશ હતો. ત્યારે આપણા પિતાએ શમુએલને બોલાવ્યો, અને શમુએલે કહ્યું, “હું આ રહ્યો.”

તે દોડીને એલી પાસે ગયો અને કહ્યું, “હું આ રહ્યો; તમે મને બોલાવ્યો.” એલીએ કહ્યું, “મેં તને બોલાવ્યો નથી; પાછો જઈને સૂઈ જા.” તેથી તે જઈને સૂઈ ગયો.

ફરી આપણા પિતાએ બોલાવ્યો, “શમુએલ!” શમુએલ ઊઠીને એલી પાસે ગયો અને કહ્યું, “હું આ રહ્યો; તમે મને બોલાવ્યો.” એલીએ કહ્યું, “મેં બોલાવ્યો નથી, મારા દીકરા. પાછો જઈને સૂઈ જા.”

શમુએલ હજી આપણા પિતાને ઓળખતો નહોતો; આપણા પિતાનું વચન હજી તેને પ્રગટ થયું નહોતું. તેથી આપણા પિતાએ ત્રીજી વાર ફરી શમુએલને બોલાવ્યો. તે ઊઠીને એલી પાસે ગયો અને કહ્યું, “હું આ રહ્યો; તમે મને બોલાવ્યો.” ત્યારે એલીને સમજાયું કે આપણા પિતા બાળકને બોલાવી રહ્યા છે.

એલીએ શમુએલને કહ્યું, “જઈને સૂઈ જા. જો તે બોલાવે, તો કહેજે, ‘બોલો, મારા પિતા, કેમ કે તમારો સેવક સાંભળે છે.’” તેથી શમુએલ જઈને પોતાની જગ્યાએ સૂઈ ગયો.

ત્યારે આપણા પિતા આવ્યા, ત્યાં ઊભા રહ્યા અને પહેલાંની જેમ બોલાવ્યું: “શમુએલ! શમુએલ!” શમુએલે કહ્યું, “બોલો, કેમ કે તમારો સેવક સાંભળે છે.”

ત્યારે આપણા પિતાએ શમુએલને કહ્યું, “જો, હું ઇઝરાયલમાં એવું કંઈક કરવાનો છું કે જે સાંભળશે તે દરેકના બન્ને કાન ઝણઝણી ઊઠશે. એ દિવસે એલીની વિરુદ્ધ, તેના કુટુંબ વિશે મેં જે કહ્યું હતું તે બધું આરંભથી અંત સુધી હું પૂરું કરીશ. મેં તેને કહ્યું હતું કે તે જે પાપ જાણતો હતો તેના લીધે હું તેના ઘરનો સદાકાળ ન્યાય કરીશ: તેના દીકરાઓએ મારી નિંદા કરી, અને તેણે તેમને કદી અટકાવ્યા નહિ. તેથી મેં એલીના ઘર વિશે સમ ખાધા છે: એલીના ઘરના દોષનું બલિદાન કે અર્પણથી કદી પ્રાયશ્ચિત થશે નહિ.”

શમુએલ સવાર સુધી સૂઈ રહ્યો, પછી આપણા પિતાના ઘરનાં બારણાં ખોલ્યાં. પણ એલીને સંદર્શન કહેતાં તે ગભરાતો હતો. પણ એલીએ તેને બોલાવ્યો અને કહ્યું, “શમુએલ, મારા દીકરા.” શમુએલે જવાબ આપ્યો, “હું આ રહ્યો.”

એલીએ પૂછ્યું, “તેમણે તને શું કહ્યું? મારાથી તે છુપાવીશ નહિ. તેમણે તને જે કહ્યું હોય તેમાંથી કંઈ પણ જો તું મારાથી છુપાવે, તો આપણા પિતા તને સખત શિક્ષા કરે.”

શમુએલે તેને બધું કહ્યું અને તેનાથી કંઈ છુપાવ્યું નહિ. એલીએ કહ્યું, “એ તો આપણા પિતા છે; તેમને જે યોગ્ય લાગે તે તેઓ કરે.”

શમુએલ મોટો થયો; આપણા પિતા તેની સાથે હતા, અને તેમણે શમુએલના એક પણ શબ્દને જમીન પર પડવા દીધો નહિ. દાનથી બેરશેબા સુધી આખા ઇઝરાયલે જાણ્યું કે શમુએલ આપણા પિતાના પ્રબોધક તરીકે સ્થાપિત થયો હતો. a a v20 દાન ઇઝરાયલનું સૌથી ઉત્તરનું શહેર હતું અને બેરશેબા સૌથી દક્ષિણનું — “દાનથી બેરશેબા સુધી”નો અર્થ આખા દેશમાં એમ થાય છે. આપણા પિતા શીલોહમાં દેખાતા રહ્યા, કેમ કે ત્યાં તેમણે પોતાના વચન દ્વારા શમુએલને પોતાને પ્રગટ કર્યા.