1 சாமுவேல் 3

3 ¹சிறுவனாகிய சாமுவேல் ஏலியினிடத்தில் எங்கள் பிதாவை சேவித்து வந்தான். அந்நாட்களில் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை அரிதாயிருந்தது; தரிசனங்கள் அபூர்வமாயிருந்தன. ²ஒரு நாள் ஏலி தன் வழக்கமான இடத்தில் படுத்திருந்தான். அவனுடைய கண்கள் மங்கிப்போயிருந்ததால் அவனால் பார்க்கமுடியவில்லை. ³எங்கள் பிதாவின் விளக்கு இன்னும் அணைந்துபோகவில்லை; எங்கள் பிதாவின் பெட்டி இருந்த அவருடைய ஆலயத்தில் சாமுவேல் படுத்திருந்தான். ⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதா சாமுவேலை அழைத்தார்; சாமுவேல், “இதோ, இங்கே இருக்கிறேன்” என்றான்.

⁵அவன் ஏலியினிடத்தில் ஓடி, “இதோ, இங்கே இருக்கிறேன்; நீர் என்னை அழைத்தீரே” என்றான். அதற்கு ஏலி, “நான் உன்னை அழைக்கவில்லை; திரும்பப் போய்ப் படுத்துக்கொள்” என்றான். அப்படியே அவன் போய்ப் படுத்துக்கொண்டான்.

⁶எங்கள் பிதா மறுபடியும், “சாமுவேலே!” என்று அழைத்தார். சாமுவேல் எழுந்து, ஏலியினிடத்தில் போய், “இதோ, இங்கே இருக்கிறேன்; நீர் என்னை அழைத்தீரே” என்றான். அதற்கு ஏலி, “நான் அழைக்கவில்லை, என் மகனே; திரும்பப் போய்ப் படுத்துக்கொள்” என்றான்.

⁷சாமுவேல் இன்னும் எங்கள் பிதாவை அறியாதிருந்தான்; எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை இன்னும் அவனுக்கு வெளிப்படுத்தப்படவில்லை. ⁸எங்கள் பிதா மூன்றாம் முறையும் சாமுவேலை அழைத்தார். அவன் எழுந்து, ஏலியினிடத்தில் போய், “இதோ, இங்கே இருக்கிறேன்; நீர் என்னை அழைத்தீரே” என்றான். அப்பொழுது எங்கள் பிதா அந்தச் சிறுவனை அழைக்கிறார் என்று ஏலி உணர்ந்துகொண்டான்.

⁹ஏலி சாமுவேலை நோக்கி, “போய்ப் படுத்துக்கொள்; அவர் உன்னை அழைத்தால், ‘என் பிதாவே, சொல்லும்; உம்முடைய அடியான் கேட்கிறேன்’ என்று சொல்” என்றான். அப்படியே சாமுவேல் போய், தன் இடத்தில் படுத்துக்கொண்டான்.

¹⁰அப்பொழுது எங்கள் பிதா வந்து, அங்கே நின்று, முன்பு போலவே, “சாமுவேலே! சாமுவேலே!” என்று அழைத்தார். சாமுவேல், “சொல்லும், உம்முடைய அடியான் கேட்கிறேன்” என்றான்.

¹¹அப்பொழுது எங்கள் பிதா சாமுவேலை நோக்கிச் சொன்னதாவது: “இதோ, கேட்கிற ஒவ்வொருவனுடைய இரண்டு காதுகளும் அதிரப்பண்ணுகிற ஒரு காரியத்தை நான் இஸ்ரவேலில் செய்யப்போகிறேன். ¹²நான் ஏலியின் குடும்பத்தைக்குறித்துச் சொன்ன எல்லாவற்றையும் அந்நாளில் முதல்முதலாய்க் கடைசிவரை அவனுக்கு விரோதமாய் நிறைவேற்றுவேன். ¹³அவன் அறிந்திருந்த பாவத்தினிமித்தம் அவனுடைய குடும்பத்தை என்றைக்கும் நியாயந்தீர்ப்பேன் என்று அவனுக்குச் சொன்னேன்; அவனுடைய குமாரர் என்னைத் தூஷித்தார்கள், அவன் அவர்களைத் தடுக்கவே இல்லை. ¹⁴ஆகையால் ஏலியின் குடும்பத்தின் அக்கிரமம் பலியினாலாவது காணிக்கையினாலாவது என்றைக்கும் நிவிர்த்தியாகாது என்று ஏலியின் குடும்பத்திற்கு விரோதமாய் ஆணையிட்டிருக்கிறேன்” என்றார்.

¹⁵சாமுவேல் விடியற்காலம்வரை படுத்திருந்து, பின்பு எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தின் கதவுகளைத் திறந்தான். ஆனாலும் அந்தத் தரிசனத்தை ஏலிக்கு அறிவிக்க அவன் பயந்தான். ¹⁶ஏலி அவனை அழைத்து, “சாமுவேலே, என் மகனே” என்றான். அதற்குச் சாமுவேல், “இதோ, இங்கே இருக்கிறேன்” என்றான்.

¹⁷ஏலி, “அவர் உனக்கு என்ன சொன்னார்? அதை என்னிடத்தில் மறைக்காதே. அவர் உனக்குச் சொன்ன யாதொன்றையும் நீ என்னிடத்தில் மறைத்தால், எங்கள் பிதா உன்னைக் கடுமையாய்த் தண்டிப்பாராக” என்றான்.

¹⁸சாமுவேல் ஒன்றையும் மறைக்காமல் எல்லாவற்றையும் அவனுக்கு அறிவித்தான். அப்பொழுது ஏலி, “அவர் எங்கள் பிதா; அவர் தம்முடைய பார்வைக்கு நலமானதைச் செய்யட்டும்” என்றான்.

¹⁹சாமுவேல் வளர்ந்தான்; எங்கள் பிதா அவனோடே இருந்து, சாமுவேலின் வார்த்தைகளில் ஒன்றையும் தரையிலே விழவிடாதிருந்தார். ²⁰தாண் தொடங்கி பெயெர்செபாமட்டுமுள்ள இஸ்ரவேலர் எல்லாரும் சாமுவேல் எங்கள் பிதாவின் தீர்க்கதரிசியாக ஸ்திரப்படுத்தப்பட்டான் என்று அறிந்தார்கள். ^a a v20 தாண் இஸ்ரவேலின் வடகோடி நகரமாயும், பெயெர்செபா அதன் தென்கோடி நகரமாயும் இருந்தது — “தாண் தொடங்கி பெயெர்செபாமட்டும்” என்பது தேசம் முழுவதிலும் என்று பொருள்படும். ²¹எங்கள் பிதா தம்முடைய வார்த்தையின்மூலம் சீலோவிலே சாமுவேலுக்குத் தம்மை வெளிப்படுத்தினபடியால், அவர் தொடர்ந்து அங்கே தரிசனமளித்து வந்தார்.