1.سموئيل 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹حنہ دعا ڪئي تہ ”منهنجي پيءُ ۾ منهنجي دل خوش آهي؛ منهنجي پيءُ ۾ منهنجو سڱ بلند آهي. منهنجو وات منهنجن دشمنن تي دليريءَ سان ڳالهائي ٿو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجي ڇوٽڪاري ۾ خوش آهيان.

²”اسان جي پيءُ جهڙو ڪو پاڪ ناهي؛ تو کانسواءِ ڪوبہ ناهي؛ اسان جي پيءُ جهڙي ڪا چٽان ناهي.

³ايتري وڏائيءَ سان وڌيڪ ڳالهه نہ ڪريو؛ اوهان جي وات مان ڪو غرور نہ نڪري، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ علم وارو پيءُ آهي، ۽ سندس هٿان ڪمن جو وزن ٿئي ٿو.

⁴زورآورن جا ڪمان ڀڄي پيا آهن، پر ٿاٻڙيندڙن کي طاقت سان مسلح ڪيو ويو آهي.

⁵جيڪي ڍاڪيل هئا سي ماني لاءِ پاڻ کي مزدوريءَ تي ڏين ٿا، پر جيڪي بکايل هئا سي وڌيڪ بکايل نہ رهيا آهن. بانجھ زال ست ٻار ڄڻيا آهن، پر جنهن جا گھڻا ٻار هئا سا بي آسرو ٿي وئي آهي.

⁶اسان جو پيءُ ماري ٿو ۽ جيئرو ڪري ٿو؛ قبر ۾ لاهي ٿو ۽ مٿي کڻي اچي ٿو.

⁷اسان جو پيءُ غريب ڪري ٿو ۽ دولتمند ڪري ٿو؛ نيچو ڪري ٿو ۽ مٿانهون ڪري ٿو.

⁸هو غريب کي مٽيءَ مان اٿاري ٿو ۽ محتاج کي خاڪ جي ڍير مان مٿي کڻي ٿو، تہ کين اميرن سان گڏ ويهاري ۽ کين عزت جو تخت ڏئي. ڇاڪاڻ تہ زمين جا ٿنڀا اسان جي پيءُ جا آهن، ۽ انهن تي هن دنيا کي قائم ڪيو آهي.

⁹”هو پنهنجن وفادارن جي پيرن جي حفاظت ڪري ٿو، پر شرير اونداهيءَ ۾ خاموش ڪيا وڃن ٿا؛ ڇاڪاڻ تہ ڪوبہ طاقت جي ڪري غالب نہ ٿو ٿئي.

¹⁰جيڪي اسان جي پيءُ جي مخالفت ڪن ٿا سي ٽڪرا ٽڪرا ڪيا ويندا؛ هو آسمان مان انهن تي گجندو. اسان جو پيءُ زمين جي ڇيڙن جو انصاف ڪندو؛ هو پنهنجي بادشاهه کي طاقت ڏيندو ۽ پنهنجي مسح ڪيل جو سڱ مٿي ڪندو.“

¹¹پوءِ القانہ رامہ ۾ پنهنجي گھر ويو، پر ڇوڪرو عيلي ڪاهن اڳيان اسان جي پيءُ جي خدمت ڪندو رهيو.

عيلي جا نڪما پٽ

¹²هاڻي عيليءَ جا پٽ نڪما ماڻهو هئا؛ اهي اسان جي پيءُ کي نہ سڃاڻندا هئا. ^a a v12 ڪاهنن رسمون تہ پوريون ڪيون، پر اسان جي پيءُ کي ڪڏهن پنهنجو ڪري نہ سڃاتائون — ديني عهدو آهي پر رشتو ناهي، اها ئي ڏکوئيندڙ ڳالهه آهي. ¹³ڪاهنن جي ماڻهن سان اها رسم هئي تہ جڏهن ڪو قرباني ڏيندو هو تہ جيستائين گوشت ٻرندو هو، تيستائين ڪاهن جو نوڪر هٿ ۾ ٽن ڏندن وارو ڪانٽو کڻي ايندو هو. ¹⁴هو اهو ڪنهن ديڳ، ڪنهن ديڳچي، ڪنهن ٿانءَ يا ڪنهن تاوي ۾ هڻندو هو؛ جيڪو ڪجھ ڪانٽي سان نڪرندو هو سو ڪاهن پاڻ لاءِ رکندو هو. شيلوہ ۾ ايندڙ سڀني اسرائيلين سان اهڙي ئي ريت ڪندا هئا. ¹⁵چرٻي ساڙڻ کان اڳ ئي ڪاهن جو نوڪر ايندو هو ۽ قرباني ڏيندڙ کي چوندو هو تہ ”ڪاهن لاءِ ڀُنڻ جو گوشت ڏي — هو توکان اُباريل گوشت نہ وٺندو، رڳو ڪچو.“

¹⁶جيڪڏهن ماڻهو چوندو هو تہ ”پهرين چرٻي ساڙيو، پوءِ جيڪو چاهيو سو وٺو،“ تہ هو وراڻيندو هو تہ ”نہ، هاڻي ئي ڏي، نہ تہ آءٌ زوريءَ کڻندس.“ ¹⁷اسان جي پيءُ اڳيان انهن جوانن جو گناهه ڏاڍو وڏو هو، ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ جي نذراني کي حقير ڄاتو. ¹⁸پر سموئيل اسان جي پيءُ اڳيان خدمت ڪندو هو، هڪ ڇوڪرو جنهن کي ڪتان جو ايفود پاتل هو. ^b b v18 ايفود ڪتان جي خاص واسڪٽ هئي، جيڪا اسرائيل جا ڪاهن مقدس جاءِ تي خدمت وقت پائيندا هئا. ¹⁹هر سال سندس ماءُ هن لاءِ ننڍو چولو ٺاهيندي هئي، ۽ جڏهن پنهنجي مڙس سان گڏ ساليانو قرباني ڏيڻ لاءِ مٿي ويندي هئي تڏهن اهو کڻي ايندي هئي. ²⁰عيلي القانہ ۽ سندس زال کي برڪت ڏيندو هو ۽ چوندو هو تہ ”اسان جو پيءُ تو کي هن عورت کان اولاد ڏئي، انهيءَ جي بدلي ۾ جيڪو هن اسان جي پيءُ کان گھريو ۽ اسان جي پيءُ کي ڏنو.“ پوءِ اهي پنهنجي گھر هليا ويا. ²¹اسان جي پيءُ حنہ جي سنڀال ڪئي؛ هوءَ حامله ٿي ۽ ٽي پٽ ۽ ٻه ڌيئرون ڄڻيائين. ڇوڪرو سموئيل اسان جي پيءُ اڳيان وڌندو رهيو.

²²عيلي ڏاڍو پوڙهو هو. هو پنهنجن پٽن جي سڀني اسرائيلين سان ڪيل سڀني ڪمن بابت، ۽ ان بابت تہ ڪيئن اهي ملاقات جي خيمي جي دروازي تي خدمت ڪندڙ عورتن سان سمهندا هئا، ٻڌندو رهيو. ²³هن کين چيو تہ ”اهڙو ڇو ٿا ڪريو؟ آءٌ انهن سڀني ماڻهن کان اوهان جا بڇڙا ڪم ٻڌان ٿو. ²⁴نہ، منهنجا پٽؤ؛ جيڪا خبر آءٌ ٻڌان ٿو سا سٺي ناهي — اها اسان جي پيءُ جي ماڻهن ۾ پکڙجي رهي آهي. ²⁵جيڪڏهن ڪو ماڻهو ٻئي جي خلاف گناهه ڪري تہ اسان جو پيءُ ان لاءِ وچ ۾ پئجي سگھي ٿو. پر جيڪڏهن ڪو اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪري تہ ان گنهگار لاءِ ڪير شفاعت ڪندو؟ تڏهن بہ هنن پنهنجي ابي جو آواز نہ ٻڌو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ کين مارڻ جو ارادو ڪيو هو.“

²⁶ڇوڪرو سموئيل قد ۾، ۽ اسان جي پيءُ ۽ ماڻهن وٽ مقبوليت ۾ وڌندو رهيو.

اسان جو پيءُ عيلي جي گھراڻي جو فيصلو ڪري ٿو

²⁷اسان جي پيءُ جو هڪ ماڻهو عيليءَ وٽ آيو ۽ چيائينس تہ ”اسان جو پيءُ ائين ٿو فرمائي تہ ’ڇا مون مصر ۾ فرعون جي گھر هيٺ هئڻ وقت تنهنجي ابي جي گھراڻي تي پاڻ کي چٽيءَ طرح ظاهر نہ ڪيو هو؟

²⁸”مون هن کي اسرائيل جي سڀني قبيلن مان پنهنجو ڪاهن ڪري چونڊيو — تہ منهنجي قربانگاهه تي چڙهي، خوشبوءِ ساڙي، منهنجي اڳيان ايفود پائي. مون تنهنجي ابي جي گھراڻي کي اسرائيل جون سڀ باهه واريون قربانيون ڏنيون. ²⁹تون منهنجي انهيءَ قرباني ۽ نذراني کي ڇو لتون ٿو هڻين، جنهن جو مون پنهنجي رهائش لاءِ حڪم ڏنو هو، ۽ مون کان وڌيڪ پنهنجن پٽن جي عزت ٿو ڪرين، منهنجي قوم اسرائيل جي هر نذراني جي بهترين حصي سان پاڻ کي ٿلهو ڪندي؟‘

³⁰”تنهنڪري اسرائيل وارو اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ ’مون چيو هو تہ تنهنجو گھراڻو ۽ تنهنجي ابي جو گھراڻو هميشه منهنجي اڳيان هلندو.‘ پر هاڻي اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ ’ائين ڪڏهن بہ نہ ٿيندو! جيڪي منهنجي عزت ڪن ٿا تن جي آءٌ عزت ڪندس، ۽ جيڪي مون کي حقير ڄاڻن ٿا تن کي آءٌ هلڪو ڪندس.‘ ³¹اهي ڏينهن ايندا جڏهن آءٌ تنهنجي طاقت ۽ تنهنجي ابي جي گھراڻي جي طاقت ڪٽي ڇڏيندس، تہ جيئن تنهنجي گھراڻي ۾ ڪوبہ پوڙهائپ تائين نہ پهچي. ³²تون منهنجي رهائش ۾ ڏک ڏسندين، جيتوڻيڪ اسرائيل سان سڀ ڀلائي ڪئي ويندي؛ تنهنجي گھراڻي ۾ وري ڪڏهن ڪو پوڙهو نہ ٿيندو. ³³تنهن هوندي بہ آءٌ تنهنجي هر هڪ کي پنهنجي قربانگاهه کان نہ ڪٽيندس؛ هڪ بچايو ويندو جيڪو تنهنجي اکين کي روئي روئي ڪمزور ڪندو ۽ تنهنجي دل کي ڏکوئيندو، پر تنهنجو سڀ اولاد جوانيءَ جي عمر ۾ مري ويندو. ³⁴تنهنجي لاءِ نشان هي آهي تہ تنهنجا ٻئي پٽ، حفني ۽ فنحاس، ٻئي هڪ ئي ڏينهن مري ويندا. ³⁵آءٌ پنهنجي لاءِ هڪ وفادار ڪاهن اٿاريندس جيڪو اهو ڪندو جيڪو منهنجي دل ۽ ذهن ۾ آهي. آءٌ هن لاءِ هڪ پائيدار گھراڻو ٺاهيندس؛ هو هميشه منهنجي مسح ڪيل جي اڳيان هلندو. ^c c v35 وفادار ڪاهن، جنهن جو اسان جي پيءُ وعدو ڪيو، سو سموئيل ۽ صدوق کان اڳتي يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿو، جيڪو ڪامل وڏو ڪاهن آهي ۽ هميشه اهو ڪري ٿو جيڪو پيءُ جي دل ۾ آهي. ³⁶تنهنجي گھراڻي ۾ بچيل هر ڪو اچي، چانديءَ جي ٽڪري ۽ ماني جي ٽڪڙي لاءِ هن اڳيان جھڪي چوندو تہ ’مون کي ڪنهن ڪاهني عهدي تي لڳاءِ، تہ جيئن آءٌ ماني جو ٽڪرو کائي سگھان.‘“