1 ሳሙኤል 2

2 ¹ሐና እንዲህ ብላ ጸለየች፤ “ልቤ በአባቴ ሐሴት ያደርጋል፤ ቀንዴም በአባቴ ከፍ ከፍ ብሏል። አፌ በጠላቶቼ ላይ በድፍረት ይናገራል፤ በማዳንህ ደስ ይለኛልና።

²“እንደ አባታችን ቅዱስ የለም፤ ከአንተ ሌላ የለም፤ እንደ አባታችን ዓለት የለም።

³“ከእንግዲህ እንዲህ በትዕቢት አትናገሩ፤ ከአፋችሁም ትምክህት አይውጣ፤ አባታችን የዕውቀት አባት ነውና፤ ሥራዎችም በእርሱ ይመዘናሉ።

⁴የኀያላን ቀስቶች ተሰብረዋል፤ የተሰናከሉት ግን ኀይልን ታጥቀዋል።

⁵ጠግበው የነበሩ ለእንጀራ ተቀጥረዋል፤ ተርበው የነበሩ ግን ከእንግዲህ አይራቡም። መካኒቱ ሰባት ወልዳለች፤ ብዙ ልጆች የነበሯት ግን ተዳክማለች።

⁶አባታችን ይገድላል፤ ሕያውም ያደርጋል፤ ወደ መቃብር ያወርዳል፤ ያስነሣልም።

⁷አባታችን ድኻ ያደርጋል፤ ባለጠጋም ያደርጋል፤ ያዋርዳል፤ ከፍ ከፍም ያደርጋል።

⁸ድኾችን ከትቢያ ያነሣል፤ ችግረኞችን ከዐመድ ክምር ከፍ ያደርጋል፤ ከመሳፍንት ጋራ ያስቀምጣቸው ዘንድ፤ የክብርም ዙፋን ይሰጣቸው ዘንድ። የምድር ዐምዶች የአባታችን ናቸውና፤ ዓለምንም በእነርሱ ላይ አኑሯል።

⁹“የታማኞቹን እግር ይጠብቃል፤ ኀጥኣን ግን በጨለማ ዝም ይደረጋሉ፤ ማንም በኀይሉ አያሸንፍምና።

¹⁰አባታችንን የሚቃወሙ ይሰበራሉ፤ በእነርሱ ላይ ከሰማይ ያንጐደጕዳል። አባታችን የምድርን ዳርቻ ይፈርዳል፤ ለንጉሡ ኀይልን ይሰጣል፤ የቀባውንም ቀንድ ከፍ ከፍ ያደርጋል።”

¹¹ሕልቃናም ወደ ቤቱ ወደ ራማ ሄደ፤ ብላቴናው ግን በካህኑ በኤሊ ፊት አባታችንን ያገለግል ነበር።

የኤሊ ምናምንቴ ልጆች

¹²የኤሊ ልጆች ግን ምናምንቴዎች ነበሩ፤ አባታችንን አያውቁም ነበር። ^a a v12 እነዚህ ካህናት ሥርዐቱን ይፈጽሙ ነበር፤ ነገር ግን አባታችንን እንደ ገዛ ራሳቸው አባት ፈጽሞ አላወቁትም፤ ይህም ያለ ኅብረት የሃይማኖት ሹመት መያዝ አሳዛኝ ነገር ነው። ¹³የካህናቱ ልማድ ከሕዝቡ ጋራ እንዲህ ነበር፦ ማንም መሥዋዕት ባቀረበ ጊዜ ሥጋው በሚፈላበት ጊዜ የካህኑ አገልጋይ ሦስት ጥርስ ያለው ሹካ በእጁ ይዞ ይመጣ ነበር። ¹⁴ሹካውንም በድስቱ ወይም በጋኑ ወይም በታላቁ ድስት ወይም በመጥበሻው ውስጥ ይሰድደው ነበር፤ ሹካው ያወጣውን ሁሉ ካህኑ ለራሱ ይወስደው ነበር። ወደ ሴሎ ለሚመጡ እስራኤላውያን ሁሉ እንዲሁ ያደርጉ ነበር። ¹⁵ስቡ ከመቃጠሉ በፊት እንኳ የካህኑ አገልጋይ መጥቶ መሥዋዕት አቅራቢውን፣ “ለካህኑ የሚጠበስ ሥጋ ስጥ፤ የተቀቀለ ሥጋ አይቀበልም፤ ጥሬውን ብቻ ነው” ይለው ነበር።

¹⁶ሰውየውም፣ “መጀመሪያ ስቡ ይቃጠል፤ ከዚያም የወደድከውን ውሰድ” ቢለው፣ እርሱ ግን፣ “አይሆንም፤ አሁን ስጠኝ፤ አለዚያ በኀይል እወስደዋለሁ” ብሎ ይመልስ ነበር። ¹⁷የጕልማሶቹ ኀጢአት በአባታችን ፊት እጅግ ታላቅ ነበር፤ የአባታችንን መሥዋዕት ናቀዋልና። ¹⁸ሳሙኤል ግን በአባታችን ፊት ያገለግል ነበር፤ የበፍታ ኤፉድ የለበሰ ብላቴና ነበር። ^b b v18 ኤፉድ የእስራኤል ካህናት በመቅደሱ ሲያገለግሉ የሚለብሱት የተለየ የበፍታ ቀሚስ ነበር። ¹⁹እናቱም በየዓመቱ ትንሽ መጐናጸፊያ ሠርታ ከባሏ ጋራ ዓመታዊውን መሥዋዕት ለማቅረብ በምትወጣበት ጊዜ ታመጣለት ነበር። ²⁰ኤሊም ሕልቃናንና ሚስቱን፣ “ይህች ሴት ለምናና ለአባታችን በሰጠችው ፋንታ አባታችን ከእርሷ ዘር ይስጥህ” ብሎ ይባርካቸው ነበር። ከዚያም ወደ ቤታቸው ሄዱ። ²¹አባታችንም ሐናን ጐበኛት፤ እርሷም ፀንሳ ሦስት ወንዶች ልጆችና ሁለት ሴቶች ልጆች ወለደች። ብላቴናው ሳሙኤልም በአባታችን ፊት አደገ።

²²ኤሊም እጅግ አርጅቶ ነበር። ልጆቹ በእስራኤል ሁሉ ላይ ያደረጉትን ሁሉ፣ በመገናኛው ድንኳን መግቢያ ከሚያገለግሉ ሴቶች ጋራ እንደተኙም ይሰማ ነበር። ²³እርሱም እንዲህ አላቸው፤ “ለምን እንዲህ ታደርጋላችሁ? የክፋታችሁን ወሬ ከእነዚህ ሰዎች ሁሉ እሰማለሁ። ²⁴አይደለም ልጆቼ፤ የምሰማው ወሬ መልካም አይደለም፤ በአባታችን ሕዝብ መካከል እየተሰራጨ ነው። ²⁵አንድ ሰው በሌላው ላይ ቢበድል አባታችን ሊያስታርቀው ይችላል። ነገር ግን አንድ ሰው በአባታችን ላይ ቢበድል፣ ለኀጢአተኛው ማን ሊማልድ ይችላል? ነገር ግን የአባታቸውን ድምፅ ቸል አሉ፤ አባታችን ሊገድላቸው ፈቅዶ ነበርና።”

²⁶ብላቴናው ሳሙኤልም በቁመትና በሞገስ በአባታችንም በሰዎችም ዘንድ እያደገ ሄደ።

አባታችን በኤሊ ቤት ላይ ይፈርዳል

²⁷የአባታችን ሰው ወደ ኤሊ መጥቶ እንዲህ አለው፤ “አባታችን እንዲህ ይላል፦ ‘በግብፅ ሳሉ በፈርዖን ቤት ሥር ለአባትህ ቤት ራሴን በግልጥ አልገለጥሁምን?

²⁸“ከእስራኤል ነገዶች ሁሉ መካከል ካህኔ ይሆን ዘንድ እርሱን መረጥሁ፤ ወደ መሠዊያዬ ይወጣ፣ ዕጣንም ያጥን፣ በፊቴም ኤፉድ ይለብስ ዘንድ። ለአባትህ ቤትም የእስራኤልን የእሳት መሥዋዕቶች ሁሉ ሰጠሁ። ²⁹ለማደሪያዬ ያዘዝሁትን መሥዋዕቴንና ቍርባኔን ለምን ትረግጣላችሁ? ልጆቻችሁንም ከእኔ አብልጣችሁ ለምን ታከብራላችሁ? ከሕዝቤ ከእስራኤል ቍርባን ሁሉ ከምርጡ እየሰባችሁ ለምን ታደልባላችሁ?’

³⁰“ስለዚህ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፦ ‘ቤትህና የአባትህ ቤት በፊቴ ለዘላለም ይመላለሳሉ ብዬ ነበር።’ አሁን ግን አባታችን እንዲህ ይላል፦ ‘ከቶ አይሆንም! የሚያከብሩኝን አከብራለሁ፤ የሚንቁኝን ግን አቃልላቸዋለሁ።’ ³¹ኀይልህንና የአባትህን ቤት ኀይል የምቈርጥበት፣ በቤትህም ማንም እርጅና ላይ የማይደርስበት ዘመን ይመጣል። ³²ለእስራኤል የተደረገው መልካም ነገር ሁሉ ቢኖርም በማደሪያዬ ጭንቀትን ታያለህ፤ ከእንግዲህም በቤትህ አረጋዊ ከቶ አይገኝም። ³³ነገር ግን ከመሠዊያዬ ሁሉንም አልቈርጥብህም፤ ዐይኖችህን ለማስለቀስና ልብህን ለማሳዘን አንዱ ይተርፋል፤ ዘሮችህ ሁሉ ግን በወጣትነታቸው ይሞታሉ። ³⁴ምልክትህም ይህ ነው፦ ሁለቱ ልጆችህ አፍኒንና ፊንሐስ ሁለቱም በአንድ ቀን ይሞታሉ። ³⁵በልቤና በሐሳቤ ያለውን የሚያደርግ ታማኝ ካህን ለራሴ አስነሣለሁ። የጸና ቤትም እሠራለታለሁ፤ እርሱም በቀባሁት ፊት ለዘላለም ይመላለሳል። ^c c v35 አባታችን ተስፋ የሰጠው ታማኝ ካህን ከሳሙኤልና ከሳዶቅ አልፎ፣ ሁልጊዜ በአብ ልብ ያለውን ወደሚያደርገው ፍጹም ሊቀ ካህናት ወደ ኢየሱስ ይጠቍማል። ³⁶በቤትህ የቀረው ሁሉ መጥቶ ስለ ብርና ስለ አንድ ቍራሽ እንጀራ እየሰገደለት፣ ‘ቍራሽ እንጀራ እበላ ዘንድ ከካህናት ሹመት በአንዱ አድርገኝ’ ይላል።”