1 ሳሙኤል 1

1 ¹በኤፍሬም ተራራማ አገር ከምትገኘው ራማታይም ጺፊም የመጣ አንድ ሰው ነበረ፤ ስሙም ሕልቃና ሲሆን፣ የይሮሐም ልጅ ነበር፤ ይሮሐም የኤሊሁ ልጅ፣ ኤሊሁ የቶሑ ልጅ፣ ቶሑ የጹፍ ልጅ ነበር፤ እርሱም ኤፍራታዊ ነበር። ²ሁለት ሚስቶችም ነበሩት፤ የአንዷ ስም ሐና፣ የሌላዋም ስም ፍናና ነበር። ፍናና ልጆች ነበሯት፣ ሐና ግን ልጅ አልነበራትም። ³ይህም ሰው የሰማይ ሠራዊት አባትን ለማምለክና መሥዋዕት ለማቅረብ ከከተማው በየዓመቱ ወደ ሴሎ ይወጣ ነበር፤ በዚያም የዔሊ ሁለቱ ልጆች አፍኒና ፊንሐስ የአባታችን ካህናት ነበሩ። ⁴ሕልቃናም መሥዋዕት ባቀረበ ጊዜ ለሚስቱ ለፍናናና ለወንዶችና ለሴቶች ልጆቿ ሁሉ ድርሻቸውን ሰጣቸው። ⁵ለሐና ግን ይወዳት ስለ ነበር ድርብ ድርሻ ሰጣት፤ ነገር ግን አባታችን ማሕፀኗን ዘግቶ ነበር። ⁶አባታችን ማሕፀኗን ስለ ዘጋባት፣ ባላጋራዋ ልታስጨንቃት ስትል እጅግ ታበሳጫት ነበር። ⁷ይህም ዓመት ዓመት ይደረግ ነበር፤ ሐና ወደ አባታችን ቤት በወጣች ቍጥር ፍናና ታበሳጫት ነበር፤ ስለዚህ ታለቅስና ምንም አትበላም ነበር። ⁸ባሏ ሕልቃናም፣ “ሐና ሆይ፤ ስለ ምን ታለቅሻለሽ? ስለ ምንስ አትበዪም? ልብሽስ ለምን ያዝናል? እኔ ከዐሥር ወንዶች ልጆች ይልቅ ለአንቺ አልበልጥምን?” አላት።

⁹በሴሎም በልተውና ጠጥተው ከጨረሱ በኋላ ሐና ተነሣች። ካህኑ ዔሊም በአባታችን መቅደስ መቃን አጠገብ ባለው መንበር ላይ ተቀምጦ ነበር። ¹⁰እርሷም በነፍሷ እጅግ ተጨንቃ ወደ አባታችን ጸለየች፤ መራራ ልቅሶም አለቀሰች። ¹¹ስእለትም ተስላ እንዲህ አለች፤ “የሰማይ ሠራዊት አባት ሆይ፤ የባሪያህን መከራ ተመልክተህ ብታስበኝ፣ ባሪያህንም ባትረሳት፣ ወንድ ልጅም ብትሰጣት፣ በሕይወት ዘመኑ ሁሉ ለአባታችን እሰጠዋለሁ፤ ምላጭም ራሱን አይነካም።” ^a a v11 የልጅን ጠጕር ሳይቈረጥ መተው የናዝራዊነት ስእለት ውጫዊ ምልክት ነበር፤ ይህም የዕድሜ ልክ ለእግዚአብሔር መወሰን ነው (ዘኍልቍ 6ን ተመልከት)።

¹²በአባታችንም ፊት ጸሎቷን በቀጠለች ጊዜ ዔሊ አፏን ይመለከት ነበር። ¹³ሐና በልቧ ትጸልይ ነበር፤ ከንፈሮቿ ይንቀሳቀሱ ነበር እንጂ ድምፅዋ አይሰማም ነበር። ስለዚህ ዔሊ የሰከረች መሰለው። ¹⁴እርሱም፣ “እስከ መቼ ሰክረሽ ትኖሪያለሽ? የወይን ጠጅሽን ከአንቺ አስወግጂ” አላት።

¹⁵“አይደለም ጌታዬ” አለች ሐና መልሳ፤ “እኔ በመንፈሴ እጅግ የተጨነቅሁ ሴት ነኝ። የወይን ጠጅም ሆነ የሚያሰክር መጠጥ አልጠጣሁም፤ ነገር ግን በአባታችን ፊት ነፍሴን አፈሰስሁ። ¹⁶ባሪያህን እንደ ምናምንቴ ሴት አትቍጠራት፤ እስካሁን ስጸልይ የነበረው ከብዙ ጭንቀቴና ኀዘኔ የተነሣ ነውና።”

¹⁷ዔሊም መልሶ፣ “በሰላም ሂጂ፤ የእስራኤልም አባት ከእርሱ የለመንሽውን ይስጥሽ” አላት።

¹⁸እርሷም፣ “ባሪያህ በፊትህ ሞገስ ታግኝ” አለች። ከዚያም ሴቲቱ በመንገዷ ሄደች፤ በላችም፤ ፊቷም ከእንግዲህ ወዲህ አላዘነም።

¹⁹በማግስቱም ማልደው ተነሡ፤ በአባታችንም ፊት ሰገዱ፤ ወደ ቤታቸውም ወደ ራማ ተመለሱ። ሕልቃናም ከሚስቱ ከሐና ጋራ ተራክቦ አደረገ፤ አባታችንም አሰባት።

²⁰ወራትም ባለፈ ጊዜ ሐና ፀነሰች፤ ወንድ ልጅም ወለደች። “ከአባታችን ለምኜዋለሁና” ስትል ስሙን ሳሙኤል ብላ ጠራችው። ^b b v20 ሳሙኤል የሚለው ስም “ከእግዚአብሔር የተለመነ” ለሚለው የዕብራይስጥ ቃል ተመሳሳይ ድምፅ አለው፤ ሐናም ከአባታችን ለምና ላገኘችው ለዚሁ ልጅ ይህን ስም አወጣችለት።

²¹ሕልቃናና ቤተ ሰቡ ሁሉ ዓመታዊውን መሥዋዕት ለአባታችን ለማቅረብና ስእለቱን ለመፈጸም በወጡ ጊዜ፣ ²²ሐና ግን አልወጣችም። ባሏንም፣ “ሕፃኑ ጡት በተጣለ ጊዜ በአባታችን ፊት እንዲቀርብ አመጣዋለሁ፤ በዚያም ለዘላለም ይኖራል” አለችው።

²³ባሏ ሕልቃናም፣ “መልካም መስሎ የታየሽን አድርጊ፤ ጡት እስክታስጥይው ድረስ ቆዪ፤ አባታችን ብቻ ቃሉን ይፈጽም” አላት። ስለዚህ ሐና ቀረች፤ ልጇንም ጡት እስካስጣለችው ድረስ አጠባችው።

²⁴ጡት ካስጣለችው በኋላም ሕፃኑን ይዛ ከእርሷ ጋራ ወሰደችው፤ የሦስት ዓመት ወይፈንም፣ ሃያ አምስት ፓውንድ ያህል ዱቄትም፣ አንድ አቍማዳ የወይን ጠጅም ይዛ ወደ ሴሎ ወደ አባታችን ቤት አመጣችው፤ ሕፃኑም ገና ታናሽ ነበር። ²⁵ወይፈኑንም አረዱ፤ ሕፃኑንም ወደ ዔሊ አመጡት። ²⁶ሐናም እንዲህ አለች፤ “ጌታዬ ሆይ፤ አንተ በሕይወት እንዳለህ በእውነት፣ ጌታዬ፣ እኔ እዚህ በአጠገብህ ቆሜ ወደ አባታችን ስጸልይ የነበርሁ ሴት ነኝ። ²⁷ስለዚህ ሕፃን ጸለይሁ፤ አባታችንም ከእርሱ የለመንሁትን ሰጠኝ። ²⁸ስለዚህ እኔ ለአባታችን ሰጠሁት፤ በሕይወት ዘመኑ ሁሉ ለእርሱ የተሰጠ ነው።” በዚያም ለአባታችን ሰገደ።