1 சாமுவேல் 1

1 ¹எப்பிராயீம் மலைநாட்டிலுள்ள ராமதாயீம் சோப்பீம் ஊரைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதன் இருந்தான்; அவன் பெயர் எல்க்கானா; இவன் சூப்பின் மகனாகிய தோகூவின் மகனாகிய எலிகூவின் மகனாகிய எரோகாமின் மகன்; எப்பிராயீமியன். ²அவனுக்கு அன்னாள், பெனின்னாள் என்று இரண்டு மனைவிகள் இருந்தார்கள். பெனின்னாளுக்குப் பிள்ளைகள் இருந்தார்கள்; அன்னாளுக்கோ பிள்ளைகள் இல்லை. ³அந்த மனிதன் வருடந்தோறும் தன் ஊரிலிருந்து சீலோவுக்குப் போய், பரலோக சேனைகளின் பிதாவைத் தொழுதுகொண்டு அவருக்குப் பலியிட்டு வந்தான்; அங்கே ஏலியின் இரண்டு மகன்களாகிய ஓப்னியும் பினெகாசும் எங்கள் பிதாவின் ஆசாரியர்களாயிருந்தார்கள். ⁴எல்க்கானா பலியிடும் நாளில், அவன் தன் மனைவியாகிய பெனின்னாளுக்கும் அவளுடைய எல்லா மகன்களுக்கும் மகள்களுக்கும் பங்குகளைக் கொடுத்தான். ⁵ஆனால் அன்னாளுக்கு அவன் இரட்டிப்பான பங்கு கொடுத்தான்; ஏனெனில் அவன் அவளை நேசித்தான்; எங்கள் பிதா அவளுடைய கர்ப்பத்தை அடைத்திருந்தார். ⁶எங்கள் பிதா அவளுடைய கர்ப்பத்தை அடைத்திருந்தபடியால், அவளுடைய சக்களத்தி அவளைத் துயரப்படுத்தும்படி மிகக் கடுமையாக அவளை வேதனைப்படுத்திக்கொண்டே இருந்தாள். ⁷வருடந்தோறும் அன்னாள் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திற்குப் போகும்போதெல்லாம், பெனின்னாள் அவளை வேதனைப்படுத்தினாள்; அதனால் அவள் அழுது, சாப்பிடாமல் இருந்தாள். ⁸அவளுடைய கணவனாகிய எல்க்கானா அவளை நோக்கி, “அன்னாளே, ஏன் அழுகிறாய்? ஏன் சாப்பிடாமல் இருக்கிறாய்? உன் இருதயம் ஏன் துக்கமாயிருக்கிறது? பத்து மகன்களைவிட நான் உனக்கு அதிகமல்லவா?” என்றான்.

⁹அவர்கள் சீலோவிலே புசித்துக் குடித்தபின்பு, அன்னாள் எழுந்தாள். ஆசாரியனாகிய ஏலி எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தின் வாசல் நிலைக்காலருகே இருந்த ஆசனத்தில் உட்கார்ந்திருந்தான். ¹⁰அவள் மனங்கசந்து, எங்கள் பிதாவை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணி, மிகவும் அழுதாள். ¹¹அவள் ஒரு பொருத்தனையைச் செய்து, “பரலோக சேனைகளின் பிதாவே, தேவரீர் உமது அடியாளுடைய துயரத்தை நோக்கிப்பார்த்து, என்னை நினைத்தருளி, உமது அடியாளை மறவாமல், உமது அடியாளுக்கு ஒரு ஆண்பிள்ளையைத் தந்தால், நான் அவனை அவனுடைய வாழ்நாளெல்லாம் எங்கள் பிதாவுக்குக் கொடுப்பேன்; அவனுடைய தலையின்மேல் சவரகன் கத்தி படாது” என்றாள். ^a a v11 பிள்ளையின் தலைமுடியை வெட்டாமல் விடுவது நசரேய விரதத்தின் வெளிப்புற அடையாளமாயிருந்தது — தேவனுக்கு வாழ்நாள் முழுவதும் அர்ப்பணிக்கப்படும் அர்ப்பணிப்பே இது (எண்ணாகமம் 6 பார்க்கவும்).

¹²அவள் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக விண்ணப்பம்பண்ணிக்கொண்டே இருக்கையில், ஏலி அவளுடைய வாயைக் கவனித்துக்கொண்டிருந்தான். ¹³அன்னாள் தன் இருதயத்தில் விண்ணப்பம்பண்ணினாள்; அவளுடைய உதடுகள் மாத்திரம் அசைந்தன, அவளுடைய சத்தமோ கேட்கப்படவில்லை. ஆகையால் அவள் வெறிகொண்டிருக்கிறாள் என்று ஏலி நினைத்தான். ¹⁴ஏலி அவளை நோக்கி, “எதுவரைக்கும் வெறிகொண்டிருப்பாய்? உன் திராட்சரசத்தை உன்னைவிட்டு அகற்றிவிடு” என்றான்.

¹⁵அதற்கு அன்னாள், “அப்படியல்ல, என் ஆண்டவனே; நான் ஆவியிலே மிகவும் வேதனைப்பட்ட ஒரு பெண்; நான் திராட்சரசமும் மதுவும் குடிக்கவில்லை; எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக என் ஆத்துமாவை ஊற்றிவிட்டேன். ¹⁶உமது அடியாளை ஒரு நீதிகெட்ட பெண் என்று எண்ணாதேயும்; என் மிகுந்த துயரத்தினாலும் துக்கத்தினாலும் நான் இதுவரைக்கும் இங்கே விண்ணப்பம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்” என்றாள்.

¹⁷அதற்கு ஏலி, “சமாதானத்தோடே போ; இஸ்ரவேலின் பிதா நீ அவரிடத்தில் கேட்ட உன் விண்ணப்பத்தை உனக்குத் தந்தருளுவாராக” என்றான்.

¹⁸அதற்கு அவள், “உமது அடியாளுக்கு உம்முடைய கண்களில் தயவு கிடைக்கவேண்டும்” என்றாள். பின்பு அந்தப் பெண் தன் வழியே போய்ச் சாப்பிட்டாள்; அவளுடைய முகம் இனித் துக்கமாயிருக்கவில்லை.

¹⁹மறுநாள் அதிகாலையில் அவர்கள் எழுந்து, எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகத் தொழுதுகொண்டு, ராமாவிலிருக்கிற தங்கள் வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போனார்கள். எல்க்கானா தன் மனைவியாகிய அன்னாளோடே சேர்ந்தான்; எங்கள் பிதா அவளை நினைத்தருளினார்.

²⁰காலம் வந்தபோது அன்னாள் கர்ப்பவதியாகி ஒரு மகனைப் பெற்றாள். “நான் இவனை எங்கள் பிதாவினிடத்தில் கேட்டேன்” என்று சொல்லி, அவனுக்குச் சாமுவேல் என்று பேரிட்டாள். ^b b v20 சாமுவேல் என்ற பெயர் ‘தேவனிடத்தில் கேட்கப்பட்டவன்’ என்று அர்த்தமுள்ள எபிரெய வார்த்தையைப்போல் ஒலிக்கிறது — அன்னாள் தான் எங்கள் பிதாவினிடத்தில் மன்றாடிக் கேட்ட மகனை நினைத்தே அவனுக்கு இப்பெயரிட்டாள்.

²¹எல்க்கானாவும் அவனுடைய குடும்பத்தார் அனைவரும் எங்கள் பிதாவுக்கு வருஷாந்திரப் பலியைச் செலுத்தவும் தன் பொருத்தனையை நிறைவேற்றவும் போகும்போது, ²²அன்னாளோ போகவில்லை. அவள் தன் கணவனை நோக்கி, “பிள்ளை பால் மறந்தபின்பு, நான் அவனை எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகக் காணப்பட அழைத்துக்கொண்டுபோவேன்; அவன் அங்கே என்றைக்கும் இருப்பான்” என்றாள்.

²³அதற்கு அவளுடைய கணவனாகிய எல்க்கானா, “உன் பார்வைக்கு நலமாய்த் தோன்றுகிறபடி செய்; அவனைப் பால் மறக்கப்பண்ணுமட்டும் இரு; எங்கள் பிதா தம்முடைய வார்த்தையை மாத்திரம் நிலைநிறுத்துவாராக” என்றான். அப்படியே அன்னாள் தன் மகனைப் பால் மறக்கப்பண்ணுமட்டும் அவனுக்குப் பாலூட்டி இருந்தாள்.

²⁴அவனைப் பால் மறக்கப்பண்ணினபின்பு, அவள் மூன்று வயதான ஒரு காளையையும், ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து இராத்தல் மாவையும், ஒரு துருத்தி திராட்சரசத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு, அந்தப் பிள்ளையையும் தன்னோடே கூட்டிக்கொண்டு, சீலோவிலிருக்கிற எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திற்கு அவனைக் கொண்டுவந்தாள்; அந்தப் பிள்ளையோ இளம்வயதுள்ளவனாயிருந்தான். ²⁵அவர்கள் அந்தக் காளையை அடித்து, பிள்ளையை ஏலியினிடத்தில் கொண்டுவந்தார்கள். ²⁶அன்னாள், “ஐயோ, என் ஆண்டவனே, உம்முடைய ஜீவனைக்கொண்டு உண்மையாய்ச் சொல்லுகிறேன், என் ஆண்டவனே, இங்கே உமக்கு அருகில் நின்று எங்கள் பிதாவை நோக்கி விண்ணப்பம்பண்ணின பெண் நான்தான். ²⁷இந்தப் பிள்ளைக்காக நான் விண்ணப்பம்பண்ணினேன்; நான் அவரிடத்தில் கேட்ட என் விண்ணப்பத்தை எங்கள் பிதா எனக்குத் தந்தருளினார். ²⁸ஆகையால் நான் இவனை எங்கள் பிதாவுக்கு ஒப்புக்கொடுக்கிறேன்; இவனுடைய வாழ்நாள் முழுவதும் இவன் அவருக்கு ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டவன்” என்றாள். அங்கே அவன் எங்கள் பிதாவைத் தொழுதுகொண்டான்.