ପ୍ରଥମ ଶାମୁୟେଲ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ଇଫ୍ରୟିମ ପର୍ବତମୟ ଦେଶର ରାମାଥୟିମ-ସୋଫୀମ ନଗରରେ ଏଲକାନା ନାମକ ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲେ; ସେ ଇଫ୍ରୟିମୀୟ ସୂଫର ପ୍ରପୌତ୍ର, ତୋହର ପୌତ୍ର, ଇଲୀହୂର ପୁତ୍ର, ଯିରୋହମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ²ତାହାଙ୍କର ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ହାନ୍ନା ଓ ପନିନ୍ନା। ପନିନ୍ନାର ସନ୍ତାନ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ହାନ୍ନାର କେହି ନ ଥିଲେ। ³ସେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଆପଣା ନଗରରୁ ଶୀଲୋକୁ ଯାଇ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତାଙ୍କୁ ଉପାସନା ଓ ବଳିଦାନ କରୁଥିଲେ; ସେଠାରେ ଏଲିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ହଫ୍ନି ଓ ପୀନହସ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଯାଜକ ଥିଲେ। ⁴ଯେତେବେଳେ ଏଲକାନା ବଳିଦାନ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ପନିନ୍ନାକୁ ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରକନ୍ୟାଙ୍କୁ ଅଂଶ ଦେଲେ। ⁵କିନ୍ତୁ ହାନ୍ନାକୁ ସେ ଦ୍ଵିଗୁଣ ଅଂଶ ଦେଲେ, କାରଣ ସେ ତାହାକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିଲେ, ଯଦ୍ୟପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାର ଗର୍ଭ ରୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ। ⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାର ଗର୍ଭ ରୁଦ୍ଧ କରିଥିବାରୁ ତାହାକୁ ଦୁଃଖିନୀ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାର ସପତ୍ନୀ ତାହାକୁ ତୀବ୍ର ଭାବରେ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିଲା। ⁷ବର୍ଷକୁ ବର୍ଷ, ଯେତେବେଳେ ହାନ୍ନା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଉଥିଲା, ସେତେବେଳେ ପନିନ୍ନା ତାହାକୁ ଏପରି ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିଲା ଯେ ସେ ରୋଦନ କରି କିଛି ଖାଉ ନ ଥିଲା। ⁸ତାହାର ସ୍ଵାମୀ ଏଲକାନା ତାହାକୁ ପଚାରିଲେ, “ହେ ହାନ୍ନା, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ରୋଦନ କରୁଅଛ? କାହିଁକି କିଛି ଖାଉ ନାହଁ? ତୁମ୍ଭ ମନ କାହିଁକି ବିଷଣ୍ଣ? ଦଶ ପୁତ୍ର ଅପେକ୍ଷା କʼଣ ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଅଧିକ ନୁହେଁ?”

⁹ଶୀଲୋରେ ଭୋଜନପାନ କରିବା ଉତ୍ତାରେ ହାନ୍ନା ଉଠିଲା। ସେହି ସମୟରେ ଏଲି ଯାଜକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ଦ୍ଵାର ନିକଟସ୍ଥ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ। ¹⁰ସେ ଗଭୀର ମନୋବେଦନାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୋଦନ କଲା। ¹¹ଆଉ ସେ ମାନତ କରି କହିଲା, “ହେ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀଗଣର ପିତଃ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ଦାସୀର ଦୁଃଖ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କରି ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର, ତୁମ୍ଭ ଦାସୀକୁ ପାସୋରି ନ ଯାଅ, ପୁଣି ତାହାକୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଅ, ତେବେ ମୁଁ ତାହାକୁ ଯାବଜ୍ଜୀବନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେବି, ଆଉ ତାହାର ମସ୍ତକରେ କ୍ଷୁର କେବେ ଛୁଇଁବ ନାହିଁ।” ^a a v11 ଶିଶୁର କେଶ ନ କାଟିବା ଏକ ନାସରୀୟ ମାନତର ବାହ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଥିଲା — ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯାବଜ୍ଜୀବନ ପବିତ୍ରୀକରଣ (ଗଣନା ୬ ଦେଖ)।

¹²ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବହୁତ ସମୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ବେଳେ ଏଲି ତାହାର ମୁଖ ପ୍ରତି ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ। ¹³ହାନ୍ନା ଆପଣା ମନେ ମନେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଥିଲା; ତାହାର ଓଷ୍ଠ ହଲୁଥିଲା, ମାତ୍ର ତାହାର ସ୍ଵର ଶୁଣା ଯାଉ ନ ଥିଲା। ଏଣୁ ଏଲି ତାହାକୁ ମତ୍ତ ବୋଲି ମନେ କଲେ। ¹⁴ଆଉ ସେ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁ କେତେ କାଳ ମତ୍ତ ହୋଇ ରହିବୁ? ତୋʼ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଦୂର କର।”

¹⁵ତହିଁରେ ହାନ୍ନା ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ନା, ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତା ମନର ଏକ ସ୍ତ୍ରୀ। ମୁଁ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କି ମଦ କିଛି ପାନ କରି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଢାଳିଅଛି। ¹⁶ଆପଣା ଏହି ଦାସୀକୁ ଅଧମା ସ୍ତ୍ରୀ ବୋଲି ମନେ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ମୁଁ ଆପଣା ଗଭୀର ବେଦନା ଓ ଶୋକ ସକାଶୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଅଛି।”

¹⁷ଏଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଶାନ୍ତିରେ ଯାଅ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେ ଇସ୍ରାଏଲର ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ମାଗିଅଛ, ତାହା ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଦେଉନ୍ତୁ।”

¹⁸ସେ କହିଲା, “ଆପଣଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆପଣଙ୍କ ଦାସୀ ଅନୁଗ୍ରହ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ।” ତହୁଁ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଆପଣା ବାଟରେ ଯାଇ ଭୋଜନ କଲା, ପୁଣି ତାହାର ମୁଖ ଆଉ ବିଷଣ୍ଣ ରହିଲା ନାହିଁ।

¹⁹ତହିଁ ଆରଦିନ ପ୍ରତ୍ୟୁଷରେ ସେମାନେ ଉଠି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପାସନା କରି ରାମାସ୍ଥିତ ଆପଣା ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ। ଆଉ ଏଲକାନା ଆପଣା ଭାର୍ଯ୍ୟା ହାନ୍ନାର ସହବାସ କଲେ, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ।

²⁰ଯଥାସମୟରେ ହାନ୍ନା ଗର୍ଭବତୀ ହୋଇ ଏକ ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କଲା। ଆଉ ସେ ଏହା କହି ତାହାର ନାମ ଶାମୁୟେଲ ଦେଲା, “କାରଣ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ତାହାକୁ ମାଗିଅଛି।” ^b b v20 ଶାମୁୟେଲ ନାମ “ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ମାଗିତ” ବୋଧକ ଏବ୍ରୀ ଶବ୍ଦ ପରି ଶୁଣାଯାଏ — ହାନ୍ନା ଯେଉଁ ପୁତ୍ରକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ମାଗିଥିଲା, ତାହାରି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ନାମ ଦେଲା।

²¹ଏଲକାନା ଓ ତାହାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପରିବାର ଯେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାର୍ଷିକ ବଳିଦାନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଓ ଆପଣା ମାନତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ଗଲେ, ²²ସେତେବେଳେ ହାନ୍ନା ଗଲା ନାହିଁ। ସେ ଆପଣା ସ୍ଵାମୀଙ୍କୁ କହିଲା, “ବାଳକଟି ସ୍ତନ୍ୟପାନ ତ୍ୟାଗ କଲା ଉତ୍ତାରେ ମୁଁ ତାହାକୁ ନେଇଯିବି, ଯେପରି ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଆଉ ସେ ସଦାକାଳ ସେଠାରେ ରହିବ।”

²³ତାହାର ସ୍ଵାମୀ ଏଲକାନା କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଯାହା ଭଲ, ତାହା କର। ତାହାକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ତ୍ୟାଗ କରାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର; କେବଳ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ବାକ୍ୟ ସ୍ଥିର ରଖନ୍ତୁ।” ତେଣୁ ହାନ୍ନା ରହି ଆପଣା ପୁତ୍ରକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ତ୍ୟାଗ କରାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇଲା।

²⁴ତାହାକୁ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ତ୍ୟାଗ କରାଇଲା ଉତ୍ତାରେ ସେ ତିନି ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ଏକ ବୃଷ, ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ସେର ମଇଦା ଓ ଏକ କୁମ୍ପା ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ସଙ୍ଗରେ ନେଇ ବାଳକଟିକୁ ଆପଣା ସଙ୍ଗରେ ଶୀଲୋସ୍ଥିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆଣିଲା; ଆଉ ବାଳକଟି ଶିଶୁ ଥିଲା। ²⁵ତହୁଁ ସେମାନେ ବୃଷକୁ ବଧ କରି ବାଳକଟିକୁ ଏଲିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ। ²⁶ପୁଣି ହାନ୍ନା କହିଲା, “ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଜୀବନ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ, ହେ ମୋʼ ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ କରୁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ ଏଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ମୁଁ ଅଟେ। ²⁷ମୁଁ ଏହି ବାଳକ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲି, ଆଉ ମୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ମାଗିଥିଲି, ତାହା ସେ ମୋତେ ଦେଇଅଛନ୍ତି। ²⁸ଏଣୁ ମୁଁ ତାହାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଲି। ତାହାର ଯାବଜ୍ଜୀବନ ସେ ତାହାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମର୍ପିତ।” ଆଉ ସେ ସେଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉପାସନା କଲେ।