Ƙaunatacciyar Mata Mai Hannu Wofi

Isra'ila ta nemi sarki, UBANGIJI kuwa ya ba su Shawulu, sa'an nan Dawuda. A bayan tashi da faɗuwar sarakuna, littafin ya bayyana Uba wanda yake jin bakararriya, yake kiran yaro, yake kuma duba zuciya fiye da kamannin waje.

Babi na 1.

Akwai wani mutum daga Ramatayim-zofim a ƙasar tudu ta Ifraimu, mai suna Elkana ɗan Yeroham, ɗan Elihu, ɗan Tohu, ɗan Zuf, mutumin Ifraimu. Yana da mata biyu, Hanna da Feninna. Feninna tana da 'ya'ya, amma Hanna ba ta da ko ɗaya. Kowace shekara yakan haura daga garinsa domin yă yi sujada yă kuma yi hadaya ga Uban rundunonin sama a Shilo, inda 'ya'yan Eli biyu, Hofni da Finehas, suke firistocin Ubanmu. Sa'ad da Elkana ya yi hadaya, sai ya ba wa matarsa Feninna da dukan 'ya'yanta maza da mata rabo. Amma ga Hanna ya ba da rabo ninki biyu, domin yana ƙaunarta, ko da yake Ubanmu ya kulle mahaifarta. Domin Ubanmu ya kulle mahaifarta, sai kishiyarta ta dinga tsokanarta da zafi don tă ɓata mata rai. Shekara bayan shekara, duk sa'ad da Hanna ta haura zuwa gidan Ubanmu, Feninna takan tsokane ta, har sai ta yi kuka ta ƙi cin abinci. Mijinta Elkana ya tambaye ta, “Hanna, me ya sa kike kuka? Me ya sa ba kya cin abinci? Me ya sa zuciyarki take baƙin ciki? Ba na fi miki 'ya'ya maza goma ba?”

Bayan sun ci suka kuma sha a Shilo, sai Hanna ta tashi. Eli firist yana zaune a kujera kusa da madogarar ƙofar haikalin Ubanmu. Cikin baƙin ciki mai zurfi, ta yi addu'a ga Ubanmu tana kuka mai zafi. Ta yi alkawari, ta ce, “Ya Uban rundunonin sama, in dai ka dubi wahalar baiwarka, ka tuna da ni, kada ka manta da baiwarka, ka kuma ba ta ɗa namiji, zan ba da shi ga Ubanmu dukan kwanakin ransa, reza kuwa ba zai taɓa kansa ba.” ^a

Yayinda take ci gaba da addu'a a gaban Ubanmu, Eli yana kallon bakinta. Hanna tana addu'a a cikin zuciyarta; leɓunanta suna motsi amma ba a jin muryarta. Saboda haka Eli ya yi tsammani ta bugu da giya. Ya ce mata, “Har yaushe za ki ci gaba da buguwa? Ki bar giyarki.”

Hanna ta amsa ta ce, “A'a, ranka yă daɗe. Ni mace ce wadda take cikin baƙin ciki mai zurfi a ruhu. Ban sha giya ko barasa ba, sai dai na kwararo raina a gaban Ubanmu. Kada ka ɗauki baiwarka a matsayin mace marar amfani; ina addu'a a nan ne saboda tsananin baƙin ciki da damuwata.”

Eli ya amsa ya ce, “Ki tafi lafiya, Uban Isra'ila kuwa yă ba ki abin da kika roƙe shi.”

Ta ce, “Bari baiwarka ta sami tagomashi a idanunka.” Sai macen ta kama hanyarta ta ci abinci, fuskarta kuwa ba ta ƙara ɓacin rai ba.

Da sassafe washegari suka tashi, suka yi sujada a gaban Ubanmu, suka koma gida zuwa Rama. Elkana ya kwana da Hanna matarsa, Ubanmu kuwa ya tuna da ita.

Bayan wani lokaci Hanna ta yi ciki ta haifi ɗa. Ta sa masa suna Sama'ila, tana cewa, “Domin na roƙi Ubanmu ne na same shi.” ^b

Sa'ad da Elkana da dukan iyalinsa suka haura domin su miƙa hadaya ta shekara-shekara ga Ubanmu su kuma cika alkawarinsa, Amma Hanna ba ta tafi ba. Ta ce wa mijinta, “Sa'ad da aka yaye yaron, zan kawo shi yă bayyana a gaban Ubanmu, zai kuma zauna a can har abada.”

Mijinta Elkana ya ce, “Ki yi abin da kike gani ya fi miki kyau. Ki zauna sai kin yaye shi; sai dai Ubanmu yă cika maganarsa.” Saboda haka Hanna ta zauna tana shayar da ɗanta mama sai da ta yaye shi.

Bayan ta yaye shi, sai ta haura da yaron tare da ita, da bijimi mai shekara uku, da garin alkama wajen kilo goma sha ɗaya, da tulun giya, ta kawo shi gidan Ubanmu a Shilo; yaron kuwa yana ƙarami. Suka yanka bijimin, suka kuma kawo yaron wurin Eli. Hanna ta ce, “Kai, ranka yă daɗe, muddin kana a raye, ranka yă daɗe, ni ce macen da ta tsaya a nan kusa da kai, tana addu'a ga Ubanmu. Na yi addu'a domin wannan yaro, Ubanmu kuwa ya ba ni abin da na roƙe shi. Saboda haka na ba da shi ga Ubanmu. Dukan kwanakin ransa an ba da shi gare shi.” Sai ya yi sujada ga Ubanmu a can.