१ शमुवेल 1

1 ¹ एफ्राईमाच्या डोंगराळ प्रदेशातील रामाथाईम-सोफीम येथला एक मनुष्य होता; त्याचे नाव एलकाना, तो यरोहामाचा मुलगा, यरोहाम एलीहूचा, एलीहू तोहूचा व तोहू सूफाचा मुलगा; तो एफ्राईमी होता. ² त्याला दोन बायका होत्या; एकीचे नाव हन्ना व दुसरीचे नाव पनिन्ना. पनिन्नेला मुले होती, पण हन्नेला मूलबाळ नव्हते. ³ तो मनुष्य दरवर्षी आपल्या गावाहून शिलो येथे स्वर्गातील सैन्यांच्या पित्याची उपासना करण्यास व यज्ञ अर्पण करण्यास वर जात असे; तेथे एलीचे दोन मुलगे, हफनी व फिनहास, हे आमच्या पित्याचे याजक होते. ⁴ जेव्हा एलकाना यज्ञ अर्पण करी, तेव्हा तो आपली बायको पनिन्ना व तिच्या सर्व मुलामुलींना वाटे देत असे. ⁵ पण हन्नेवर त्याचे प्रेम असल्यामुळे तो तिला दुप्पट वाटा देई, जरी आमच्या पित्याने तिची कूस बंद केली होती. ⁶ आमच्या पित्याने तिची कूस बंद केली होती म्हणून तिला दुःखी करण्यासाठी तिची सवत तिला फार टोचून बोलत राही. ⁷ वर्षानुवर्षे असेच होत असे; जेव्हा जेव्हा हन्ना आमच्या पित्याच्या घरी वर जाई, तेव्हा पनिन्ना तिला टोचून बोले; म्हणून ती रडे व काही खात नसे. ⁸ तिचा नवरा एलकाना तिला म्हणे, “हन्ने, तू का रडतेस? का खात नाहीस? तुझे मन का उदास आहे? दहा मुलांपेक्षा मी तुला अधिक नाही का?”

⁹ शिलो येथे त्यांनी खाल्ले व प्याले, तेव्हा हन्ना उठली. एली याजक आमच्या पित्याच्या मंदिराच्या दाराच्या खांबाजवळील आसनावर बसला होता. ¹⁰ मनाने अतिशय व्याकुळ होऊन तिने आमच्या पित्याजवळ प्रार्थना केली व ती मोठ्या दुःखाने रडली. ¹¹ तिने नवस केला, “स्वर्गातील सैन्यांच्या पित्या, तू आपल्या दासीचे दुःख पाहशील, माझी आठवण ठेवशील, आपल्या दासीला विसरणार नाहीस आणि तिला मुलगा देशील, तर मी त्याला त्याच्या आयुष्यभर आमच्या पित्याला अर्पण करीन, आणि त्याच्या डोक्याला वस्तरा लागणार नाही.” ^a a v11 मुलाचे केस न कापणे हे नाजीराच्या नवसाचे बाह्य चिन्ह होते — देवाला केलेले आयुष्यभराचे समर्पण (गणना ६ पाहा).

¹² ती आमच्या पित्यासमोर प्रार्थना करीतच राहिली, तेव्हा एली तिच्या तोंडाकडे पाहत होता. ¹³ हन्ना मनातल्या मनात प्रार्थना करीत होती; तिचे ओठ हलत होते पण तिचा आवाज ऐकू येत नव्हता. म्हणून एलीला वाटले की ती मद्य प्याली आहे. ¹⁴ तो तिला म्हणाला, “तू आणखी किती वेळ मद्याच्या धुंदीत राहशील? तुझे मद्य दूर कर.”

¹⁵ हन्नेने उत्तर दिले, “नाही, माझ्या प्रभू, मी मनाने अतिशय व्यथित झालेली स्त्री आहे. मी द्राक्षारस किंवा मद्य प्यायले नाही, तर आमच्या पित्यासमोर आपला जीव ओतला आहे. ¹⁶ आपल्या दासीला तुम्ही नीच स्त्री समजू नका; माझ्या मोठ्या वेदनेने व दुःखाने मी आतापर्यंत येथे प्रार्थना करीत होते.”

¹⁷ एलीने उत्तर दिले, “शांतीने जा, आणि तू इस्राएलाच्या पित्याजवळ जे मागितलेस ते तो तुला देवो.”

¹⁸ ती म्हणाली, “तुमच्या दासीवर तुमची कृपादृष्टी राहो.” मग ती स्त्री आपल्या वाटेने गेली व तिने खाल्ले, आणि तिचा चेहरा पुन्हा उदास राहिला नाही.

¹⁹ दुसऱ्या दिवशी पहाटे ते उठले, आमच्या पित्यासमोर उपासना केली, आणि रामा येथे आपल्या घरी परतले. एलकानाने आपली बायको हन्ना हिच्याशी सहवास केला, आणि आमच्या पित्याने तिची आठवण केली.

²⁰ काही काळाने हन्ना गरोदर राहिली व तिला मुलगा झाला. “मी त्याला आमच्या पित्याजवळ मागितले,” असे म्हणून तिने त्याचे नाव शमुवेल ठेवले. ^b b v20 शमुवेल हे नाव “देवाजवळ मागितलेला” या अर्थाच्या इब्री शब्दासारखे वाटते — ज्या मुलासाठी हन्नेने आमच्या पित्याजवळ याचना केली होती, त्याच मुलासाठी तिने हे नाव ठेवले.

²¹ एलकाना व त्याचे सर्व घराणे आमच्या पित्याला दरवर्षीचा यज्ञ अर्पण करण्यास व आपला नवस फेडण्यास वर गेले, ²² पण हन्ना गेली नाही. तिने आपल्या नवऱ्याला सांगितले, “मुलाचे दूध तुटले की मी त्याला आमच्या पित्यासमोर हजर करण्यास घेऊन जाईन, आणि तो तेथे कायमचा राहील.”

²³ तिचा नवरा एलकाना म्हणाला, “तुला जे बरे वाटेल ते कर. त्याचे दूध तोडेपर्यंत थांब; फक्त आमचा पिता आपले वचन खरे करो.” तेव्हा हन्ना थांबली आणि त्याचे दूध तुटेपर्यंत तिने आपल्या मुलाला पाजले.

²⁴ दूध तोडल्यावर तिने त्या मुलाला, तीन वर्षांचा एक गोऱ्हा, पंचवीस पौंड पीठ व एक बुधली द्राक्षारस घेऊन शिलो येथे आमच्या पित्याच्या घरी आणले; तेव्हा तो मुलगा लहान होता. ²⁵ त्यांनी तो गोऱ्हा कापला आणि त्या मुलाला एलीकडे आणले. ²⁶ हन्ना म्हणाली, “हे माझ्या प्रभू, तुमच्या जिवाची शपथ, माझ्या प्रभू, आमच्या पित्याजवळ प्रार्थना करीत येथे तुमच्याजवळ उभी राहिलेली स्त्री मीच आहे. ²⁷ मी या मुलासाठी प्रार्थना केली, आणि मी जे मागितले ते आमच्या पित्याने मला दिले आहे. ²⁸ म्हणून मी त्याला आमच्या पित्याला अर्पण करते. त्याचे सारे आयुष्य तो त्याला वाहिलेला आहे.” आणि त्याने तेथे आमच्या पित्याची उपासना केली.