Quchogʻi boʻsh sevikli xotin

Isroil shoh talab qiladi, Egamiz esa ularga avval Shoulni, soʻngra Dovudni beradi. Shohlarning yuksalishi va qulashi ortida kitob farzandsiz ayolning nolasini eshitadigan, bolani chaqiradigan va tashqi koʻrinishdan nariga — yurakka boqadigan Otani ochib beradi.

1-bob.

Efrayim togʻli oʻlkasidagi Ramatayim-Zofimdan Elqana ismli bir odam bor edi. U efrayimlik boʻlib, Yeroham oʻgʻli, Yeroham esa Elihu oʻgʻli, Elihu Tohu oʻgʻli, Tohu Zuf oʻgʻli edi. Uning Xanna va Peninna degan ikkita xotini bor edi. Peninnaning bolalari bor edi, Xannaning esa farzandi yoʻq edi. Elqana har yili oʻz shahridan Shiloga sajda qilish va osmon qoʻshinlarining Otasiga qurbonlik keltirish uchun borardi. U yerda Elining ikki oʻgʻli — Xofni bilan Pinxas Otamizning ruhoniylari edilar. Elqana qurbonlik keltirgan kunlarda, xotini Peninnaga hamda uning barcha oʻgʻil-qizlariga ulushlar berardi. Lekin Xannani sevgani uchun unga ikki hissa ulush berardi, garchi Otamiz uning bachadonini bekitib qoʻygan boʻlsa-da. Otamiz uning bachadonini bekitib qoʻygani uchun, kundoshi uni azoblash maqsadida doimo achchiq soʻzlar bilan jigʻiga tegardi. Yildan yilga, Xanna Otamizning uyiga borgan sari Peninna uning jigʻiga tegaverardi. Shuning uchun Xanna yigʻlar va ovqat yemasdi. Eri Elqana unga dedi: “Xanna, nega yigʻlayapsan? Nega ovqat yemayapsan? Nega yuraging gʻamgin? Men sen uchun oʻnta oʻgʻildan ortiq emasmanmi?”

Ular Shiloda yeb-ichishgandan keyin, Xanna oʻrnidan turdi. Ruhoniy Eli esa Otamiz maʼbadining eshik kesakisi yonidagi kursida oʻtirar edi. Xanna qattiq iztirobga tushib, Otamizga ibodat qildi va achchiq-achchiq yigʻladi. U nazr qilib dedi: “Ey osmon qoʻshinlarining Otasi! Agar Sen choʻringning azobiga nazar solsang, meni eslab, choʻringni unutmasang va unga bir oʻgʻil bersang, men uni butun umri boʻyi Otamizga baxsh etaman va uning boshiga ustara tegmaydi.” ^a

U Otamiz huzurida ibodat qilishda davom etar ekan, Eli uning ogʻziga tikilib turdi. Xanna ichida ibodat qilayotgan edi. Uning lablari qimirlar, biroq ovozi eshitilmasdi. Shuning uchun Eli uni mast boʻlsa kerak, deb oʻyladi. Eli unga dedi: “Qachongacha mast boʻlib yurasan? Sharobdan oʻzingni tiy.”

Xanna javob berib dedi: “Yoʻq, janobim! Men ruhan qattiq ezilgan bir ayolman. Men na sharob, na boshqa kuchli ichimlik ichdim, balki Otamiz huzurida dilimni toʻkib soldim. Choʻringizni yaramas ayol deb oʻylamang. Men shu paytgacha bu yerda chuqur iztirob va gʻam-alamdan ibodat qilib turibman.”

Eli javob berib dedi: “Tinchlik bilan boraver. Isroilning Otasi Undan soʻraganingni senga ato qilsin.”

Xanna dedi: “Choʻringiz koʻzingizda marhamat topsin.” Soʻng u oʻz yoʻliga ketdi va ovqat yedi. Uning yuzi endi tushkun emas edi.

Ular ertasi kuni erta tongda turib, Otamiz huzurida sajda qilishdi va Ramadagi uylariga qaytishdi. Elqana xotini Xanna bilan yaqinlik qildi va Otamiz uni esladi.

Vaqti kelib, Xanna homilador boʻldi va bir oʻgʻil tugʻdi. U: “Chunki men buni Otamizdan soʻragan edim”, deya oʻgʻlining ismini Shomuil qoʻydi. ^b

Elqana butun xonadoni bilan birga Otamizga har yilgi qurbonlikni keltirish va oʻz nazrini bajo keltirish uchun yoʻlga chiqqanda, Xanna bormadi. U eriga dedi: “Bolani koʻkrakdan ajratganimdan soʻng, uni Otamiz huzurida koʻrinsin deb olib boraman va u umrbod oʻsha yerda qoladi.”

Eri Elqana dedi: “Oʻzingga maʼqul boʻlganini qil. Uni koʻkrakdan ajratguningcha shu yerda qol. Faqat Otamiz Oʻz soʻzida tursin.” Shunday qilib, Xanna uyda qoldi va oʻgʻlini koʻkrakdan ajratgunicha emizdi.

Uni koʻkrakdan ajratgandan soʻng, Xanna bolani oʻzi bilan birga olib, uch yashar bir buqa, qariyb yigirma besh funt un va bir koʻza sharob bilan Shilodagi Otamizning uyiga olib keldi. Bola hali yosh edi. Ular buqani soʻyishdi va bolani Elining oldiga olib kelishdi. Xanna dedi: “Ey janobim, joningiz haqi qasam ichaman, janobim, men Otamizga ibodat qilib, shu yerda yoningizda turgan ayolman. Men shu bola uchun ibodat qilgandim va Otamiz Undan soʻraganimni menga ato etdi. Shuning uchun men uni Otamizga baxsh etaman. U butun umri boʻyi Otamizga bagʻishlangandir.” Soʻng u oʻsha yerda Otamizga sajda qildi.