1 Corinto 15

15 ¹Mga igsoon, ipahinumdom ko kaninyo ang Maayong Balita nga akong giwali, nga inyong gidawat ug karon inyong gibarugan. ²Pinaagi niini nga Maayong Balita naluwas kamo, kon kamo mokupot pag-ayo sa pulong nga akong giwali kaninyo—gawas kon walay kapuslanan ang inyong pagtuo.

³Kay gitugyan ko kaninyo ingon nga labing hinungdanon ang akong nadawat usab: nga si Cristo namatay alang sa atong mga sala sumala sa Kasulatan, ⁴nga siya gilubong, nga siya gibanhaw sa ikatulo ka adlaw sumala sa Kasulatan, ⁵ug nga siya nagpakita kang Cefas, dayon sa Napulog Duha. ⁶Human niadto nagpakita siya sa kapin sa 500 ka mga igsoon sa usa ka higayon; kadaghanan kanila buhi pa, bisan tuod ang uban nangatulog na. ⁷Unya nagpakita siya kang Santiago, dayon sa tanang mga apostoles. ⁸Ug sa kataposan sa tanan nagpakita usab siya kanako, nga daw usa ka natawo sa dili pa panahon. ⁹Ako mao ang kinaubsan sa mga apostoles, dili takos nga tawgon nga apostol, kay gilutos ko ang iglesia sa atong Amahan. ¹⁰Pinaagi sa grasya sa atong Amahan mao ako kon unsa ako karon, ug ang iyang grasya kanako wala mausik. Apan naghago ako nga labaw pa kay kanilang tanan—dili ako, kondili ang grasya sa atong Amahan nga uban kanako. ¹¹Busa, bisan ako o sila, mao kini ang among giwali, ug mao kini ang inyong gituohan.

Kon Wala Pa Banhawa si Cristo

¹²Karon kon gimantala nga si Cristo gibanhaw gikan sa mga patay, nganong ang uban kaninyo makaingon nga walay pagkabanhaw sa mga patay? ¹³Kon walay pagkabanhaw sa mga patay, nan bisan si Cristo wala banhawa. ¹⁴Ug kon si Cristo wala banhawa, nan walay kapuslanan ang among pagwali, ug mao usab ang inyong pagtuo. ¹⁵Labaw pa niana, makaplagan kami nga mini nga mga saksi mahitungod sa atong Amahan, kay nagpamatuod kami mahitungod sa atong Amahan nga iyang gibanhaw si Cristo gikan sa mga patay—apan wala niya siya banhawa, kon ang mga patay sa pagkatinuod dili banhawon. ¹⁶Kay kon ang mga patay dili banhawon, nan bisan si Cristo wala banhawa. ¹⁷Ug kon si Cristo wala banhawa, walay kapuslanan ang inyong pagtuo; anaa pa kamo sa inyong mga sala. ¹⁸Nan ang mga nangatulog diha kang Cristo nangawala usab. ¹⁹Kon alang lamang niini nga kinabuhi ang atong paglaom kang Cristo, nan angay kitang kaluy-an labaw pa kang bisan kinsa nga buhi.

²⁰Apan si Cristo tinuod gayod nga gibanhaw gikan sa mga patay, ang unang bunga sa mga nangatulog. ²¹Kay tungod kay ang kamatayon miabot pinaagi sa usa ka tawo, ang pagkabanhaw sa mga patay miabot usab pinaagi sa usa ka tawo. ²²Kay maingon nga diha kang Adan ang tanan nangamatay, mao usab nga diha kang Cristo ang tanan mabuhi. ²³Apan ang matag usa sa iyang han-ay: si Cristo, ang unang bunga; unya, sa iyang pag-abot, ang mga iya. ²⁴Unya moabot ang kataposan, sa dihang itugyan niya ang gingharian ngadto sa atong Amahan, sa dihang mapapas na niya ang tanang pagmando, pagbulot-an, ug gahom. ^a a v24 Sa dihang ang tanan matapos na, ibalik sa Anak ang tibuok gingharian ngadto sa mga kamot sa atong Amahan — ang tumong sa tanang butang mao ang Amahan mismo. ²⁵Kay kinahanglan siya maghari hangtod mabutang niya ang tanan niyang mga kaaway ilalom sa iyang mga tiil. ²⁶Ang kataposang kaaway nga laglagon mao ang kamatayon. ²⁷Gibutang sa atong Amahan ang tanan ilalom sa mga tiil sa Anak. Apan sa dihang giingon nga ‘ang tanan’ gibutang ilalom kaniya, dayag nga wala niini iapil ang atong Amahan, nga maoy nagbutang sa tanan ilalom sa Anak. ²⁸Sa dihang ang tanan mapasakop na kaniya, ang Anak mismo mopasakop ngadto sa usa nga nagpasakop sa tanan kaniya, aron ang atong Amahan mahimong tanan sa tanan. ^b b v28 Sa dihang ang tanan sa kataposan mapasig-uli na, ang Anak malipayong mokupot sa iyang dapit ilalom sa atong Amahan, aron ang atong Amahan mahimong tanan alang sa matag usa — ang padulngan nga ginapaingnan sa tibuok sugilanon.

²⁹Kon dili pa, unsa may buhaton sa mga gibawtismohan alang sa mga patay? Kon ang mga patay dili gayod banhawon, nganong magpabawtismo pa alang kanila? ^c c v29 Wala masayri ang tukmang batasan nga gitumong ni Pablo dinhi; gigamit niya kini ingon nga pamatuod nga bisan ang mga nagbuhat niini nagtuo sa pagkabanhaw. ³⁰Ug kami, nganong gibutang namo sa katalagman ang among kaugalingon matag takna? ³¹Adlaw-adlaw ako mamatay—sama katinuod sa akong pagpanghambog tungod kaninyo, mga igsoon, diha kang Cristo Jesus nga atong Ginoo. ³²Kon nakig-away ako sa mapintas nga mga mananap sa Efeso tungod lamang sa tawhanong mga hinungdan, unsa may akong makuha? Kon ang mga patay dili banhawon, “Mangaon kita ug manginom, kay ugma mangamatay kita.” ³³Ayaw kamo pagpalimbong: “Ang daotang kauban modaot sa maayong batasan.” ³⁴Pagmata kamo sa husto nga paagi ug hunong na sa pagpakasala—ang uban walay kahibalo mahitungod sa atong Amahan; isulti ko kini aron kamo maulaw.

Ang Lawas nga Ihatag sa Amahan

³⁵Apan may mangutana, “Giunsa pagbanhaw ang mga patay? Unsa nga matang sa lawas ang ilang pagabaton?” ³⁶Pagkabuang-buang! Ang imong gipugas dili mabuhi gawas kon kini mamatay. ³⁷Sa imong pagpugas, wala ka magpugas sa lawas nga moabot, kondili usa lamang ka liso, tingali trigo o uban pa. ³⁸Apan ang atong Amahan mohatag niini sa lawas nga iyang gipili, ug sa matag liso ang kaugalingon niini nga lawas. ³⁹Dili managsama ang tanang unod: lahi ang tawo, lahi ang mga mananap, lahi ang mga langgam, lahi ang mga isda. ⁴⁰Adunay langitnong mga lawas, ug adunay yutan-ong mga lawas; lahi ang himaya sa langitnon, lahi ang himaya sa yutan-on. ⁴¹Lahi ang kasanag sa adlaw, lahi ang sa bulan, lahi ang sa mga bituon—ang usa ka bituon lahi sa laing bituon sa kasanag.

⁴²Sama usab niini ang pagkabanhaw sa mga patay: ang lawas gipugas nga madunoton, gibanhaw nga dili madunoton. ⁴³Gipugas sa kaulawan, gibanhaw sa himaya; gipugas sa kahuyang, gibanhaw sa gahom. ⁴⁴Gipugas nga kinaiyanhong lawas, gibanhaw nga espirituhanong lawas. Kon adunay kinaiyanhong lawas, aduna usab espirituhanong lawas. ⁴⁵Busa nahisulat: “Ang unang tawo, si Adan, nahimong buhing kalag”; ang kataposang Adan nahimong espiritu nga nagahatag ug kinabuhi. ^d d v45 Si Jesus mao ang “kataposang Adan”: diin ang unang Adan nagdala ug kamatayon sa tanan, si Jesus nagahatag ug kinabuhi sa tanan nga iya. ⁴⁶Apan dili ang espirituhanon ang nahiuna, kondili ang kinaiyanhon, ug human niana ang espirituhanon. ⁴⁷Ang unang tawo gikan sa abog sa yuta; ang ikaduhang tawo gikan sa langit. ⁴⁸Sama sa tawo nga gikan sa abog, mao usab ang mga hinimo sa abog; sama sa tawo nga gikan sa langit, mao usab ang mga iya sa langit. ⁴⁹Maingon nga gidala nato ang dagway sa yutan-ong tawo, dad-on usab nato ang dagway sa langitnong tawo.

⁵⁰Isulti ko kini kaninyo, mga igsoon: ang unod ug dugo dili makapanunod sa gingharian sa atong Amahan, ni makapanunod ang madunoton sa dili madunoton.

⁵¹Paminaw, isulti ko kaninyo ang usa ka tinago: Dili kitang tanan matulog, apan kitang tanan usbon. ⁵²Sa usa ka pagpamilok, sa usa ka pagpangurap sa mata, sa kataposang trumpeta—kini motingog, ug ang mga patay pagabanhawon nga dili na mamatay, ug kita pagausbon. ⁵³Ang madunoton kinahanglan sul-oban sa dili madunoton, ug ang may kamatayon sa pagkawalay kamatayon. ⁵⁴Sa dihang kining madunoton magsul-ob sa dili madunoton, ug kining may kamatayon magsul-ob sa pagkawalay kamatayon, nan matuman ang nahisulat: “Ang kamatayon gilamoy diha sa kadaugan. ⁵⁵Hain na, kamatayon, ang imong kadaugan? Hain na, kamatayon, ang imong tunok?”

⁵⁶Ang tunok sa kamatayon mao ang sala, ug ang gahom sa sala mao ang balaod. ⁵⁷Apan salamat sa atong Amahan! Gihatagan niya kita sa kadaugan pinaagi sa atong Ginoong Jesu-Cristo. ⁵⁸Busa, akong mga hinigugmang igsoon, pagmalig-on kamo, dili matarog, kanunay magmadagayaon sa buluhaton sa Ginoo, kay nahibalo kamo nga ang inyong paghago diha sa Ginoo dili makawang.