Kristus Digugahkeun tina Maot

Sawaréh nyebutkeun jalma paéh moal dihirupkeun deui. Paulus nyebutkeun saksi-saksina, tuluy nuturkeun panolakan éta nepi ka tungtungna: lamun Kristus henteu dihirupkeun deui, iman téh percuma jeung nu paraéh leungit. Tapi Mantenna geus dihirupkeun deui, nu kahiji ti réa, sarta Rama urang maparin awak anu teu bisa buruk.

Pasal 15.

Dulur-dulur, sim kuring rek ngelingan deui ka aranjeun ngeunaan Injil anu ku sim kuring diwawarkeun, anu ku aranjeun geus ditarima sarta ayeuna jadi tempat aranjeun napak. Ku Injil ieu aranjeun disalametkeun, asal aranjeun nyekel pageuh kana pangandika anu ku sim kuring diwawarkeun ka aranjeun—kajaba lamun iman aranjeun teh gaplah.

Sabab anu pangpentingna, anu ku sim kuring katampa, geus ditepikeun ka aranjeun, nya eta: Kristus pupus pikeun dosa-dosa urang numutkeun Kitab Suci, yen Anjeunna dikubur, yen Anjeunna digugahkeun dina poe katilu numutkeun Kitab Suci, sarta yen Anjeunna nembongan ka Kepas, tuluy ka nu Dua Belas. Sanggeus kitu Anjeunna nembongan ka leuwih ti lima ratus dulur sakaligus; lolobana masih keneh harirup, sanajan aya sawareh anu geus ngarantunkeun. Tuluy Anjeunna nembongan ka Yakobus, tuluy ka sakabeh rasul. Jeung pangahirna Anjeunna nembongan oge ka sim kuring, saperti jalma anu lahir teu dina waktuna. Sim kuring teh rasul anu pangleutikna, teu layak disebut rasul, sabab sim kuring geus nganiaya jamaah Rama urang. Ku sih kurnia Rama urang, sim kuring jadi saperti ayeuna, sarta sih kurnia-Na ka sim kuring henteu sia-sia. Malah sim kuring digawe leuwih getol ti aranjeunna kabeh—tapi lain sim kuring, nya sih kurnia Rama urang anu nyarengan sim kuring. Jadi, boh sim kuring boh aranjeunna, kitu anu diwawarkeun ku kami, sarta kitu anu dipercaya ku aranjeun.

Upama Kristus Henteu Digugahkeun

Ayeuna upama diwawarkeun yen Kristus geus digugahkeun tina maot, kumaha bisa aya sawareh ti aranjeun anu nyebutkeun yen teu aya hudangna nu maraot? Upama teu aya hudangna nu maraot, Kristus oge henteu digugahkeun. Jeung upama Kristus henteu digugahkeun, nya pangwawaran kami teh sia-sia, kitu deui iman aranjeun. Leuwih ti eta, kami kapanggih jadi saksi palsu ngeunaan Rama urang, sabab kami geus nyaksian ngeunaan Rama urang yen Mantenna geus ngagugahkeun Kristus tina maot—padahal Mantenna henteu ngagugahkeun Anjeunna, upama enya nu maraot teh henteu digugahkeun. Sabab upama nu maraot henteu digugahkeun, Kristus oge henteu digugahkeun. Jeung upama Kristus henteu digugahkeun, iman aranjeun teh gaplah; aranjeun masih keneh aya dina dosa-dosa aranjeun. Nya kitu deui, jalma-jalma anu geus ngarantunkeun sajeroning Kristus ge musna. Upama urang ngan boga pangharepan ka Kristus pikeun hirup di dunya ieu bae, urang teh jalma anu pangmalangna ti sakabeh jalma anu harirup.

Tapi saenyana Kristus geus digugahkeun tina maot, minangka buah kahiji ti jalma-jalma anu geus ngarantunkeun. Sabab sakumaha maot teh asalna ti hiji jalma, hudangna nu maraot oge asalna ti hiji jalma. Sabab sakumaha dina Adam kabeh jalma maraot, nya kitu deui dina Kristus kabeh jalma bakal dihirupkeun. Tapi masing-masing dina giliranana: Kristus anu jadi buah kahiji; tuluy, dina waktu Anjeunna sumping, jalma-jalma anu jaradi kagungan Anjeunna. Tuluy datang ahir jaman, waktu Anjeunna masrahkeun Karajaan ka Rama urang, sanggeus Anjeunna ngaleungitkeun sakabeh pamarentahan, kakawasaan, jeung kakuatan. ^a Sabab Anjeunna kudu marentah nepi ka sakabeh musuh-Na diteundeun handapeun sampeana-Na. Musuh anu pangahirna anu bakal ditumpurkeun teh nya eta maot. Rama urang geus neundeun sagala perkara handapeun sampean Putra. Tapi waktu disebutkeun yen “sagala perkara” diteundeun handapeun Anjeunna, atuh tetela yen eta henteu kaasup Rama urang, anu geus neundeun sagala perkara handapeun Putra. Dina waktu sagala perkara geus tunduk ka Anjeunna, Putra ku anjeun bakal tunduk ka Mantenna anu geus nundukkeun sagala perkara ka Anjeunna, supaya Rama urang jadi sagalana dina sagala perkara. ^b

Upama henteu kitu, naon atuh gunana jalma-jalma anu dibaptis pikeun nu maraot? Upama nu maraot teh pisan-pisan henteu digugahkeun, naha bet dibaptis pikeun maranehna? ^c Jeung pikeun kami sorangan, naha bet unggal jam ngabahayakeun diri? Unggal poe sim kuring nyanghareupan maot—sakumaha enyana sim kuring ngarasa reueus ku aranjeun, dulur-dulur, dina Kristus Yesus Gusti urang. Upama sim kuring tarung ngalawan sato-sato galak di Epesus ngan ukur ku alesan manusa wungkul, naon atuh untungna pikeun sim kuring? Upama nu maraot henteu harudang, nya “Hayu urang nyatu jeung nginum, sabab isukan urang maraot.” Ulah beunang katipu: “Gaul anu goreng ngaruksak adat anu hade.” Geura eling kalawan bener sarta eureun tina migawe dosa—aya sawareh anu teu wawuh ka Rama urang; ieu ku sim kuring diucapkeun pikeun ngerakeun aranjeun.

Badan anu Dipaparin ku Rama

Tapi aya anu bakal nanya, “Kumaha carana nu maraot digugahkeun? Jeung badan anu kumaha maranehna bakal datang?” Bodo temen! Naon anu dipelak ku maneh moal hirup lamun henteu heula paeh. Waktu maneh melak, maneh henteu melak badan anu bakal jadi, tapi ngan sisikian anu taranjang, bisa jadi gandum atawa anu sejenna. Tapi Rama urang maparin badan ka eta sakumaha anu dipilih ku Mantenna, sarta ka unggal sisikian dipaparin badanna sorangan. Henteu kabeh daging teh sarua: manusa, sasatoan, manuk, jeung lauk masing-masing beda. Aya badan-badan sawargi, aya badan-badan bumi; kamulyaan nu sawargi beda, kamulyaan nu bumi oge sejen deui. Panonpoe boga cahaya anu sejen, bulan sejen deui, bentang-bentang sejen deui—bentang jeung bentang beda cahayana.

Nya kitu deui jeung hudangna nu maraot: badan dipelak dina kaayaan bisa ruksak, digugahkeun dina kaayaan teu bisa ruksak. Dipelak dina kaayaan hina, digugahkeun dina kamulyaan; dipelak dina kaayaan lemah, digugahkeun dina kakuatan. Dipelak badan jasmani, digugahkeun badan rohani. Upama aya badan jasmani, aya oge badan rohani. Sabab kitu ditulisna: “Manusa anu kahiji, Adam, jadi mahluk anu hirup”; Adam anu pangahirna jadi roh anu maparin hirup. ^d Tapi lain nu rohani anu datang pangheulana, tapi nu jasmani, kakara tuluy nu rohani. Manusa anu kahiji asalna tina lebu taneuh; manusa anu kadua asalna ti sawarga. Saperti manusa nu tina lebu, kitu deui jalma-jalma anu dijieun tina lebu; saperti manusa nu ti sawarga, kitu deui jalma-jalma anu ti sawarga. Sakumaha urang geus nyandang rupa manusa nu tina bumi, urang oge bakal nyandang rupa manusa nu ti sawarga.

Ieu ku sim kuring diomongkeun ka aranjeun, dulur-dulur: daging jeung getih moal bisa ngawaris Karajaan Rama urang, sarta nu bisa ruksak moal bisa ngawaris nu teu bisa ruksak.

Darengekeun, sim kuring rek nyaritakeun hiji rasiah ka aranjeun: Urang moal kabeh sararare, tapi urang kabeh bakal dirobah. Dina sakiceupan, dina ngiceupkeun mata, dina sora sangkakala anu pangahirna—eta bakal disada, nu maraot bakal digugahkeun dina kaayaan teu bisa maot deui, sarta urang bakal dirobah. Nu bisa ruksak ieu kudu dibungkus ku nu teu bisa ruksak, sarta nu bisa maot ku kahirupan anu langgeng. Dina waktu nu bisa ruksak ieu geus make nu teu bisa ruksak, sarta nu bisa maot ieu geus make nu teu bisa maot, harita bakal tinekanan naon anu ditulis: “Maot geus kaelekeun ku kaunggulan. Hey maot, di mana kaunggulan maneh? Hey maot, di mana seureud maneh?”

Ari seureud maot teh nya eta dosa, sarta kakuatan dosa teh nya eta Hukum Toret. Tapi sukur ka Rama urang! Mantenna maparin kaunggulan ka urang ku perantaraan Gusti urang Yesus Kristus. Ku sabab kitu, dulur-dulur anu kaasih, sing kuat, sing teguh teu kagoyahkeun, sarta salawasna sing leukeun dina pagawean Gusti, bari nyaho yen jerih payah aranjeun dina Gusti teh moal sia-sia.

Catetan suku

^a1 Korinta 15:24 — Dina waktu sagala rupa geus sampurna, Putra masrahkeun deui sakumna Karajaan kana panangan Rama urang — tujuan tina sagala perkara teh nya eta Rama ku anjeun.
^b1 Korinta 15:28 — Dina waktu sagala rupa tungtungna geus dipulihkeun, Putra kalawan bungah nyokot tempat-Na handapeun Rama urang, supaya Rama urang jadi sagalana pikeun saban jalma — tujuan anu ti baheula diudag ku sakumna lalakon ieu.
^c1 Korinta 15:29 — Kabiasaan anu persisna ditunjuk ku Paulus di dieu teu kanyahoan; ku anjeunna dipake bukti yen malah jalma-jalma anu ngalakonanana ge percaya kana hudangna nu maraot.
^d1 Korinta 15:45 — Yesus teh “Adam anu pangahirna”: di mana Adam anu kahiji mawa maot ka sakabeh jalma, Yesus maparin hirup ka sakabeh jalma anu jaradi kagungan Anjeunna.