1.ڪرنٿين 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹اي ڀائرو ۽ ڀينرون، آءٌ اوهان کي اها خوشخبري ياد ڏياريان ٿو جيڪا مون ٻڌائي هئي، جيڪا اوهان قبول ڪئي ۽ جنهن تي هاڻي بيٺا آهيو. ²جيڪڏهن اوهان انهيءَ ڪلام کي، جيڪو مون اوهان کي ٻڌايو، مضبوطيءَ سان جهليو ٿا، تہ انهيءَ خوشخبريءَ جي وسيلي اوهان کي ڇوٽڪارو ملي ٿو— سواءِ ان جي تہ اوهان جو ايمان بيڪار هو.

³ڇاڪاڻ تہ مون اوهان کي سڀ کان اهم ڳالهه اها پهچائي جيڪا مون کي بہ ملي هئي، تہ پاڪ ڪتابن موجب مسيح اسان جي گناهن لاءِ مئو، ⁴تہ کيس دفنايو ويو، ۽ پاڪ ڪتابن موجب ٽئين ڏينهن مئلن مان اٿاريو ويو، ⁵تہ هو ڪيفا کي ظاهر ٿيو، پوءِ ٻارهن کي. ⁶ان کان پوءِ هو هڪ ئي وقت پنجن سؤ کان وڌيڪ ڀائرن ۽ ڀينرن کي ظاهر ٿيو؛ انهن مان گھڻا اڃا جيئرا آهن، پر ڪي ننڊ ۾ پئجي ويا آهن. ⁷پوءِ يعقوب کي ظاهر ٿيو، پوءِ سڀني رسولن کي. ⁸سڀني کان آخر ۾ مون کي بہ ظاهر ٿيو، ڄڻ آءٌ بي وقت ڄاول هوس. ⁹آءٌ رسولن ۾ سڀ کان ننڍو آهيان، رسول سڏجڻ جي لائق ئي ناهيان، ڇاڪاڻ تہ مون اسان جي پيءُ جي ڪليسيا کي ستايو. ¹⁰اسان جي پيءُ جي فضل سان آءٌ جيڪو آهيان سو آهيان، ۽ مون تي سندس فضل اجايو نه ٿيو. پر مون انهن سڀني کان وڌيڪ محنت ڪئي— اها محنت مون نہ، بلڪ مون سان گڏ اسان جي پيءُ جي فضل ڪئي. ¹¹تنهنڪري چاهي آءٌ هجان يا اهي، اسين اهڙيءَ طرح منادي ڪريون ٿا، ۽ اوهان اهڙيءَ طرح ايمان آندو.

جيڪڏهن مسيح جيئرو نه ٿيو

¹²جيڪڏهن مسيح جي منادي هن طرح ڪئي وڃي ٿي تہ هو مئلن مان جيئرو ٿيو، تہ اوهان مان ڪي ڪيئن ٿا چون تہ مئلن جو جيئرو ٿيڻ ڪونهي؟ ¹³جيڪڏهن مئلن جو جيئرو ٿيڻ ڪونهي، تہ مسيح بہ جيئرو نہ ٿيو آهي. ¹⁴جيڪڏهن مسيح جيئرو نہ ٿيو آهي، تہ اسان جي منادي بيڪار آهي، ۽ اوهان جو ايمان بہ بيڪار آهي. ¹⁵ان کان وڌيڪ، اسان جي پيءُ بابت اسين ڪوڙا شاهد ثابت ٿيا آهيون، ڇاڪاڻ تہ اسان شاهدي ڏني تہ اسان جي پيءُ مسيح کي مئلن مان جيئرو ڪيو— پر جيڪڏهن مئلا سچ پچ جيئرا ڪيا نہ وڃن ٿا، تہ هن کيس جيئرو نہ ڪيو. ¹⁶ڇاڪاڻ تہ جيڪڏهن مئلا جيئرا نہ ڪيا وڃن ٿا، تہ مسيح بہ جيئرو نہ ٿيو آهي. ¹⁷جيڪڏهن مسيح جيئرو نہ ٿيو آهي، تہ اوهان جو ايمان بيڪار آهي؛ اوهان اڃا تائين پنهنجن گناهن ۾ آهيو. ¹⁸تڏهن جيڪي مسيح ۾ ننڊ ۾ پئجي ويا آهن، سي بہ هلاڪ ٿي ويا آهن. ¹⁹جيڪڏهن اسان رڳو هن زندگيءَ لاءِ مسيح ۾ اميد رکون ٿا، تہ اسين سڀني جيئرن ماڻهن کان وڌيڪ ترس جي لائق آهيون.

²⁰پر حقيقت ۾ مسيح مئلن مان جيئرو ٿيو آهي، ننڊ ۾ پيل ماڻهن جو پهريون ميوو. ²¹ڇاڪاڻ تہ جيئن موت هڪ ماڻهوءَ جي وسيلي آيو، تيئن مئلن جو جيئرو ٿيڻ بہ هڪ ماڻهوءَ جي وسيلي اچي ٿو. ²²ڇاڪاڻ تہ جيئن آدم ۾ سڀ مرن ٿا، تيئن مسيح ۾ سڀ جيئرا ڪيا ويندا. ²³پر هر هڪ پنهنجي پنهنجي ترتيب سان: پهريون مسيح، جيڪو پهريون ميوو آهي؛ پوءِ جڏهن هو ايندو، تڏهن سندس ماڻهو. ²⁴جڏهن هو سڀ حڪومت، اختيار ۽ طاقت کي ختم ڪري چڪو هوندو، تڏهن بادشاهي اسان جي پيءُ جي حوالي ڪندو؛ تڏهن پڄاڻي ٿيندي. ^a a v24 جڏهن سڀ ڪجهه پورو ٿيندو، تڏهن فرزند سموري بادشاهي وري اسان جي پيءُ جي هٿن ۾ سونپي ڇڏيندو— سڀني شين جو مقصد پاڻ پيءُ آهي. ²⁵ڇاڪاڻ تہ جيستائين هو پنهنجن سڀني دشمنن کي پنهنجن پيرن هيٺان نہ رکي، تيستائين کيس بادشاهي ڪرڻي آهي. ²⁶آخري دشمن، جيڪو ناس ڪيو ويندو، سو موت آهي. ²⁷اسان جي پيءُ سڀ ڪجهه فرزند جي پيرن هيٺان رکيو آهي. پر جڏهن چيو وڃي ٿو تہ ’سڀ ڪجهه‘ هن جي هيٺان رکيو ويو آهي، تہ ظاهر آهي تہ اسان جو پيءُ، جنهن سڀ ڪجهه فرزند جي هيٺان رکيو، سو ان کان ٻاهر آهي. ²⁸جڏهن سڀ ڪجهه هن جي ماتحت ٿي ويندو، تڏهن فرزند پاڻ بہ انهيءَ جي ماتحت ٿيندو جنهن سڀ ڪجهه هن جي ماتحت ڪيو، تہ جيئن اسان جو پيءُ سڀني ۾ سڀ ڪجهه هجي. ^b b v28 جڏهن آخرڪار سڀ ڪجهه بحال ٿيندو، تڏهن فرزند خوشيءَ سان اسان جي پيءُ جي هيٺان پنهنجي جاءِ وٺندو، تہ جيئن اسان جو پيءُ هر ڪنهن لاءِ سڀ ڪجهه هجي— اها منزل جنهن ڏانهن سموري ڪهاڻي وڌندي رهي آهي.

²⁹نہ تہ مئلن لاءِ بپتسما وٺندڙ ڇا ڪندا؟ جيڪڏهن مئلا بلڪل جيئرا نہ ٿين ٿا، تہ انهن لاءِ بپتسما ڇو وٺجي؟ ^c c v29 پولس هتي جنهن عمل ڏانهن اشارو ڪري ٿو، اهو ٺيڪ ڪهڙو هو، سو معلوم ناهي؛ هو ان کي هن ڳالهه جي ثبوت طور پيش ڪري ٿو تہ جيڪي اهو ڪندا هئا، تن بہ جيئرو ٿيڻ تي ايمان رکيو. ³⁰اسين بہ ڇو هر گھڙي پاڻ کي خطري ۾ وجھون ٿا؟ ³¹اي ڀائرو ۽ ڀينرون، اسان جي خداوند مسيح يسوع ۾ اوهان تي مون کي جيترو فخر آهي، اوترو ئي پڪ سان آءٌ هر ڏينهن مران ٿو. ³²جيڪڏهن آءٌ افسس ۾ رڳو انساني سبب سان جهنگلي جانورن سان وڙهيس، تہ مون کي ڪهڙو فائدو؟ جيڪڏهن مئلا نہ ٿا اٿن، تہ ”اچو تہ کائون ۽ پيئون، ڇاڪاڻ تہ سڀاڻي اسين مرنداسين.“ ³³ٺڳجي نہ وڃو: ”بڇڙي صحبت چڱي اخلاق کي بگاڙي ٿي.“ ³⁴درستيءَ سان هوش ۾ اچو ۽ گناهه ڪرڻ ڇڏي ڏيو— ڪي اسان جي پيءُ کان بي خبر آهن؛ آءٌ اهو اوهان جي شرم لاءِ ٿو چوان.

اهو بدن جيڪو پيءُ ڏئي ٿو

³⁵پر ڪو پڇندو تہ ”مئلا ڪيئن جيئرا ڪيا وڃن ٿا؟ ۽ اهي ڪهڙي قسم جي بدن سان ايندا؟“ ³⁶اي بيوقوف! تون جيڪو پوکين ٿو، سو جيستائين نہ مري، تيستائين جيئرو نہ ٿو ٿئي. ³⁷جڏهن تون پوکين ٿو، تڏهن اهو بدن نہ ٿو پوکين جيڪو ٿيڻو آهي، بلڪ رڳو اگھاڙو داڻو، شايد ڪڻڪ جو يا ڪنهن ٻئي شيءِ جو. ³⁸پر اسان جو پيءُ ان کي اهو بدن ڏئي ٿو جيڪو هن چونڊيو آهي، ۽ هر داڻي کي سندس پنهنجو بدن ڏئي ٿو. ³⁹سڀ گوشت هڪجهڙو ناهي: ماڻهن جو الڳ، جانورن جو الڳ، پکين جو الڳ ۽ مڇين جو الڳ آهي. ⁴⁰آسمان وارا بدن بہ آهن ۽ زمين وارا بدن بہ؛ آسمان وارن جو جلوو هڪڙو آهي، ۽ زمين وارن جو ٻيو. ⁴¹سج جي رونق هڪڙي آهي، چنڊ جي ٻي، ۽ تارن جي ٻي— تارو تاري کان رونق ۾ جدا آهي.

⁴²مئلن جي جيئرو ٿيڻ جو بہ اهڙو ئي حال آهي: بدن فاني حالت ۾ پوکيو وڃي ٿو، لافاني حالت ۾ اٿاريو وڃي ٿو. ⁴³بي عزتيءَ ۾ پوکيو وڃي ٿو، جلوي ۾ اٿاريو وڃي ٿو؛ ڪمزوريءَ ۾ پوکيو وڃي ٿو، طاقت ۾ اٿاريو وڃي ٿو. ⁴⁴جسماني بدن پوکيو وڃي ٿو، روحاني بدن اٿاريو وڃي ٿو. جيڪڏهن جسماني بدن آهي، تہ روحاني بدن بہ آهي. ⁴⁵ائين لکيل آهي تہ ”پهريون ماڻهو آدم جيئري جان بڻيو“؛ آخري آدم زندگي بخشيندڙ روح بڻيو. ^d d v45 يسوع ”آخري آدم“ آهي: جتي پهرين آدم سڀني تي موت آندو، اتي يسوع انهن سڀني کي زندگي ٿو ڏئي جيڪي سندس آهن. ⁴⁶پر روحاني پهريون نہ آيو، بلڪ جسماني، ۽ پوءِ روحاني. ⁴⁷پهريون ماڻهو زمين جي مٽيءَ مان هو؛ ٻيو ماڻهو آسمان مان آهي. ⁴⁸جهڙو مٽيءَ جو ماڻهو آهي، تهڙا ئي مٽيءَ جا ٺهيل آهن؛ جهڙو آسمان وارو ماڻهو آهي، تهڙا ئي آسمان وارا آهن. ⁴⁹جيئن اسان زمين واري ماڻهوءَ جي صورت کنئي، تيئن آسمان واري ماڻهوءَ جي صورت بہ کڻنداسين.

⁵⁰اي ڀائرو ۽ ڀينرون، آءٌ اوهان کي اهو ٿو چوان: گوشت ۽ رت اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جا وارث نہ ٿا ٿي سگھن، ۽ نہ فاني لافانيءَ جو وارث ٿي سگھي ٿو.

⁵¹ٻڌو، آءٌ اوهان کي هڪ راز ٿو ٻڌايان: اسين سڀ ننڊ ۾ نہ پونداسين، پر اسين سڀ بدلجي وينداسين. ⁵²هڪ پل ۾، اک ڇنڀ ۾، آخري توتاري تي— توتاري وڄندي، مئلا لافاني حالت ۾ اٿاريا ويندا، ۽ اسين بدلجي وينداسين. ⁵³ضروري آهي تہ فاني کي لافانيت جو، ۽ مرڻ واري کي بقا جو لباس پهرايو وڃي. ⁵⁴جڏهن هي فاني بدن لافانيت پهرندو، ۽ هي مرڻ وارو بدن بقا پهرندو، تڏهن اهو لکيل ڪلام پورو ٿيندو تہ ”موت فتح ۾ نگلجي ويو. ⁵⁵اي موت، تنهنجي فتح ڪٿي آهي؟ اي موت، تنهنجو ڏنگ ڪٿي آهي؟“

⁵⁶موت جو ڏنگ گناهه آهي، ۽ گناهه جي طاقت شريعت آهي. ⁵⁷پر اسان جي پيءُ جو شڪر هجي! هو اسان کي اسان جي خداوند يسوع مسيح جي وسيلي فتح ٿو ڏئي. ⁵⁸تنهنڪري منهنجا پيارا ڀائرو ۽ ڀينرون، ثابت قدم ۽ اڏول رهو، هميشه خداوند جي ڪم ۾ ڀرپور رهو، ڇاڪاڻ تہ اوهان کي خبر آهي تہ خداوند ۾ اوهان جي محنت اجائي نہ ٿي وڃي.