1 ቆሮንቶስ 15

15 ¹ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፤ የሰበክሁላችሁን ወንጌል አስታውሳችኋለሁ፤ ይህንም ተቀበላችሁ፤ አሁንም በእርሱ ቆማችኋል። ²የሰበክሁላችሁን ቃል አጥብቃችሁ ከያዛችሁ፣ በዚህ ወንጌል ትድናላችሁ፤ ያለበለዚያ ግን እምነታችሁ ከንቱ ሆኖአል።

³እኔ ደግሞ የተቀበልሁትን እንደ ዋና ነገር አስተላለፍሁላችሁ፤ ይኸውም ክርስቶስ እንደ መጻሕፍቱ ስለ ኀጢአታችን ሞተ፤ ⁴ተቀበረም፤ እንደ መጻሕፍቱም በሦስተኛው ቀን ተነሣ፤ ⁵ለኬፋም ተገለጠ፤ ከዚያም ለዐሥራ ሁለቱ ተገለጠ። ⁶ከዚያ በኋላ በአንድ ጊዜ ከአምስት መቶ ለሚበልጡ ወንድሞችና እኅቶች ተገለጠ፤ ከእነርሱም አብዛኛዎቹ እስካሁን በሕይወት አሉ፤ አንዳንዶቹ ግን አንቀላፍተዋል። ⁷ከዚያም ለያዕቆብ ተገለጠ፤ ቀጥሎም ለሐዋርያት ሁሉ ተገለጠ። ⁸ከሁሉም በኋላ ጊዜው ሳይደርስ እንደ ተወለደ ሰው ለእኔም ደግሞ ተገለጠ። ⁹የአባታችንን ቤተ ክርስቲያን ስላሳደድሁ፣ ሐዋርያ ተብዬ ልጠራ የማይገባኝ፣ ከሐዋርያት ሁሉ ታናሽ ነኝ። ¹⁰አሁን ያለሁትን የሆንሁት በአባታችን ጸጋ ነው፤ ለእኔ የተሰጠኝም ጸጋ ከንቱ አልሆነም። ከሁሉም ይልቅ ደከምሁ፤ ነገር ግን ይህን ያደረግሁት እኔ አይደለሁም፤ ከእኔ ጋራ የሆነ የአባታችን ጸጋ እንጂ። ¹¹ስለዚህ እኔም ሆንሁ እነርሱ፣ የምንሰብከው ይህንኑ ነው፤ እናንተም ያመናችሁት ይህንኑ ነው።

ክርስቶስ ባይነሣ ኖሮ

¹²ክርስቶስ ከሙታን እንደ ተነሣ የሚሰበክ ከሆነ፣ ከእናንተ አንዳንዶቹ የሙታን ትንሣኤ የለም እንዴት ሊሉ ይችላሉ? ¹³የሙታን ትንሣኤ ከሌለ፣ ክርስቶስ እንኳ አልተነሣም። ¹⁴ክርስቶስም ካልተነሣ፣ ስብከታችን ከንቱ ነው፤ እምነታችሁም ከንቱ ነው። ¹⁵ከዚህም በላይ ስለ አባታችን የሐሰት ምስክሮች ሆነን እንገኛለን፤ ምክንያቱም አባታችን ክርስቶስን ከሙታን እንዳስነሣው ስለ አባታችን መስክረናልና፤ ሙታን በእውነት የማይነሡ ከሆኑ ግን እርሱ አላስነሣውም። ¹⁶ሙታን የማይነሡ ከሆኑ፣ ክርስቶስ እንኳ አልተነሣም። ¹⁷ክርስቶስም ካልተነሣ፣ እምነታችሁ ከንቱ ነው፤ እስካሁንም በኀጢአታችሁ ውስጥ ናችሁ። ¹⁸እንግዲያውስ በክርስቶስ ያንቀላፉት ደግሞ ጠፍተዋል። ¹⁹በክርስቶስ ተስፋ የምናደርገው ለዚህ ሕይወት ብቻ ከሆነ፣ በሕይወት ካለ ሰው ሁሉ ይልቅ የምናሳዝን ነን።

²⁰አሁን ግን ክርስቶስ በእውነት ከሙታን ተነሥቶአል፤ ያንቀላፉትም በኵር ነው። ²¹ሞት በአንድ ሰው በኩል እንደ መጣ፣ የሙታን ትንሣኤም እንዲሁ በአንድ ሰው በኩል ይመጣልና። ²²በአዳም ሁሉ እንደሚሞቱ፣ እንዲሁ በክርስቶስ ሁሉ ሕያዋን ይሆናሉና። ²³ነገር ግን እያንዳንዱ በተራው ነው፤ በኵር የሆነው ክርስቶስ መጀመሪያ፣ ከዚያም እርሱ በሚመጣበት ጊዜ የእርሱ የሆኑት። ²⁴ከዚያም አለቅነትን፣ ሥልጣንንና ኀይልን ሁሉ ባስወገደ ጊዜ፣ መንግሥቱን ለአባታችን ባስረከበ ጊዜ፣ ፍጻሜው ይመጣል። ^a a v24 ሁሉም ነገር በተፈጸመ ጊዜ፣ ወልድ መንግሥቱን ሁሉ መልሶ በአባታችን እጅ ያስቀምጣል፤ የሁሉም ነገር ግብ አብ ራሱ ነው። ²⁵ጠላቶቹን ሁሉ ከእግሩ በታች እስኪያደርግ ድረስ ሊነግሥ ይገባዋልና። ²⁶የሚጠፋው የመጨረሻው ጠላት ሞት ነው። ²⁷አባታችን ሁሉን ነገር ከወልድ እግር በታች አድርጎአልና። ‘ሁሉ ነገር’ ከእርሱ በታች ተደረገ ሲባል ግን፣ ሁሉን ነገር ከወልድ በታች ያደረገው አባታችን ከዚህ እንደማይጠቃለል ግልጽ ነው። ²⁸ሁሉም ነገር ለእርሱ በተገዛ ጊዜ፣ አባታችን በሁሉ ዘንድ ሁሉ ይሆን ዘንድ፣ ወልድ ራሱ ሁሉን ነገር ላስገዛለት ይገዛል። ^b b v28 ሁሉም ነገር በመጨረሻ በተመለሰ ጊዜ፣ ወልድ በደስታ በአባታችን ሥር ያለውን ስፍራ ይይዛል፤ ስለዚህም አባታችን ለሁሉ ሰው ሁሉ ይሆናል፤ ይህም ታሪኩ ሁሉ ሲጓዝበት የነበረው መድረሻ ነው።

²⁹ያለበለዚያ ስለ ሙታን የሚጠመቁ ሰዎች ምን ያደርጋሉ? ሙታን ከቶ የማይነሡ ከሆኑ፣ ስለ እነርሱ መጠመቅ ለምን ያስፈልጋል? ^c c v29 ጳውሎስ እዚህ የሚያመለክተው ትክክለኛ ልማድ አይታወቅም፤ እርሱ ይህን የሚጠቀመው ይህን የሚያደርጉት እንኳ በትንሣኤ እንደሚያምኑ ማስረጃ አድርጎ ነው። ³⁰እኛስ በየሰዓቱ ራሳችንን ለአደጋ የምናጋልጠው ለምንድን ነው? ³¹ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፤ በጌታችን በክርስቶስ ኢየሱስ በእናንተ እንደምመካ በእውነት እንደ ሆነ ሁሉ፣ በየቀኑ እሞታለሁ። ³²በኤፌሶን ከአራዊት ጋራ የተጋደልሁት በሰው ምክንያት ብቻ ከሆነ፣ ትርፌ ምንድን ነው? ሙታን የማይነሡ ከሆኑ፣ “ነገ እንሞታለንና እንብላ፤ እንጠጣ።” ³³አትታለሉ፤ “ክፉ ጓደኝነት መልካሙን ጠባይ ያበላሻል።” ³⁴እንደሚገባ በልባችሁ ነቅታችሁ ተመለሱ፤ ኀጢአትንም መሥራት ተዉ፤ አንዳንዶች አባታችንን አያውቁም፤ ይህን የምላችሁ ልታፍሩ ነው።

አብ የሚሰጠው ሰውነት

³⁵ነገር ግን አንድ ሰው፣ “ሙታን እንዴት ይነሣሉ? በምን ዐይነት ሰውነትስ ይመጣሉ?” ብሎ ይጠይቃል። ³⁶አንተ ሞኝ! የምትዘራው ካልሞተ በቀር ሕያው አይሆንም። ³⁷በምትዘራበት ጊዜ የምትዘራው ወደ ፊት የሚሆነውን ሰውነት አይደለም፤ ባዶ ፍሬ እንጂ፤ ምናልባትም ስንዴ ወይም ሌላ ዘር። ³⁸አባታችን ግን እንደ መረጠው ሰውነትን ይሰጠዋል፤ ለእያንዳንዱ ዘርም የራሱን ሰውነት ይሰጠዋል። ³⁹ሥጋ ሁሉ አንድ ዐይነት አይደለም፤ የሰው፣ የእንስሳት፣ የወፎች፣ የዓሣዎች ሥጋ እያንዳንዱ ይለያያል። ⁴⁰ሰማያዊ አካላት አሉ፤ ምድራዊ አካላትም አሉ፤ የሰማያዊው ክብር አንድ ዐይነት ነው፤ የምድራዊው ክብር ደግሞ ሌላ ነው። ⁴¹ፀሓይ አንድ ዐይነት ክብር አላት፤ ጨረቃ ሌላ ክብር አላት፤ ከዋክብትም ሌላ ክብር አላቸው፤ በክብርም ኮከብ ከኮከብ ይለያል።

⁴²የሙታን ትንሣኤም እንዲሁ ነው፤ የሚዘራው ሰውነት የሚበሰብስ ነው፤ የሚነሣው ግን የማይበሰብስ ነው። ⁴³በውርደት ይዘራል፤ በክብር ይነሣል፤ በድካም ይዘራል፤ በኀይል ይነሣል። ⁴⁴ተፈጥሯዊ ሰውነት ሆኖ ይዘራል፤ መንፈሳዊ ሰውነት ሆኖ ይነሣል። ተፈጥሯዊ ሰውነት ካለ፣ መንፈሳዊ ሰውነትም አለ። ⁴⁵ስለዚህ፣ “የመጀመሪያው ሰው አዳም ሕያው ነፍስ ሆነ” ተብሎ ተጽፎአል፤ የመጨረሻው አዳም ግን ሕይወትን የሚሰጥ መንፈስ ሆነ። ^d d v45 ኢየሱስ “የመጨረሻው አዳም” ነው፤ የመጀመሪያው አዳም ለሁሉ ሰው ሞትን እንዳመጣ፣ ኢየሱስ ለእርሱ ለሆኑት ሁሉ ሕይወትን ይሰጣል። ⁴⁶ነገር ግን መጀመሪያ የመጣው መንፈሳዊው አይደለም፤ ተፈጥሯዊው እንጂ፤ ከዚያም በኋላ መንፈሳዊው መጣ። ⁴⁷የመጀመሪያው ሰው ከምድር ዐፈር ነው፤ ሁለተኛው ሰው ግን ከሰማይ ነው። ⁴⁸ከዐፈር እንደ ሆነው ሰው፣ ከዐፈር የሆኑትም እንዲሁ ናቸው፤ ከሰማይ እንደ ሆነው ሰው፣ ከሰማይ የሆኑትም እንዲሁ ናቸው። ⁴⁹የምድራዊውን ሰው መልክ እንደ ተሸከምን፣ የሰማያዊውንም ሰው መልክ እንሸከማለን።

⁵⁰ወንድሞችና እኅቶች ሆይ፤ ይህን እነግራችኋለሁ፤ ሥጋና ደም የአባታችንን መንግሥት ሊወርሱ አይችሉም፤ የሚበሰብሰውም የማይበሰብሰውን ሊወርስ አይችልም።

⁵¹እነሆ፤ አንድ ምስጢር እነግራችኋለሁ፤ ሁላችን አናንቀላፋም፤ ነገር ግን ሁላችን እንለወጣለን፤ ⁵²ይህም በቅጽበት፣ ዐይን በሚያፈጥጥበት ጊዜ፣ በመጨረሻው መለከት ይሆናል፤ መለከቱ ይነፋል፤ ሙታንም የማይሞቱ ሆነው ይነሣሉ፤ እኛም እንለወጣለን። ⁵³ይህ የሚበሰብሰው የማይበሰብሰውን ሊለብስ ይገባዋልና፤ ይህም የሚሞተው አለመሞትን ሊለብስ ይገባዋል። ⁵⁴ይህ የሚበሰብሰው የማይበሰብሰውን በለበሰ ጊዜ፣ ይህም የሚሞተው አለመሞትን በለበሰ ጊዜ፣ የተጻፈው ቃል ይፈጸማል፤ “ሞት በድል ተዋጠ። ⁵⁵ሞት ሆይ፤ ድልህ የት አለ? ሞት ሆይ፤ መውጊያህ የት አለ?”

⁵⁶የሞት መውጊያው ኀጢአት ነው፤ የኀጢአትም ኀይል ሕግ ነው። ⁵⁷ነገር ግን ድልን በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ለሚሰጠን ለአባታችን ምስጋና ይሁን! ⁵⁸ስለዚህ የተወደዳችሁ ወንድሞቼና እኅቶቼ ሆይ፤ በጌታ ያደረጋችሁት ድካም ከንቱ እንዳልሆነ እያወቃችሁ፣ ጽኑዎች፣ የማትነቃነቁ ሁኑ፤ ሁልጊዜም በጌታ ሥራ የተትረፈረፋችሁ ሁኑ።