કોરીંથીઓને પહેલો પત્ર 15 FHB Father's Heart Bible™

15 ¹ભાઈઓ અને બહેનો, જે સુવાર્તા મેં પ્રગટ કરી, જે તમે સ્વીકારી અને જેના પર હવે તમે ઊભા છો, તેની હું તમને યાદ અપાવું છું. ²જે વચન મેં તમને પ્રગટ કર્યું તેને જો તમે દૃઢતાથી પકડી રાખો, તો આ સુવાર્તાથી તમારો ઉદ્ધાર થાય છે—સિવાય કે તમારો વિશ્વાસ વ્યર્થ હોય.

³કેમ કે જે મને પણ મળ્યું હતું, તે સૌથી મહત્ત્વનું ગણીને મેં તમને સોંપ્યું: ધર્મશાસ્ત્ર પ્રમાણે ખ્રિસ્ત આપણાં પાપો માટે મૃત્યુ પામ્યા, ⁴તેમને દફનાવવામાં આવ્યા, ને ધર્મશાસ્ત્ર પ્રમાણે ત્રીજા દિવસે તેઓ સજીવન થયા, ⁵ને તેઓ કેફાને, પછી બારને દેખાયા. ⁶ત્યાર પછી તેઓ એક સાથે ૫૦૦થી વધારે ભાઈઓ અને બહેનોને દેખાયા; તેમાંના ઘણા હજી જીવતા છે, જોકે કેટલાક ઊંઘી ગયા છે. ⁷પછી તેઓ યાકૂબને, પછી સર્વ પ્રેરિતોને દેખાયા. ⁸અને સૌથી છેલ્લે તેઓ મને પણ, અકાળે જન્મેલા જેવાને દેખાયા. ⁹હું પ્રેરિતોમાં સૌથી નાનો છું, પ્રેરિત કહેવડાવવાને અયોગ્ય છું, કેમ કે મેં આપણા પિતાની મંડળીની સતાવણી કરી હતી. ¹⁰આપણા પિતાની કૃપાથી જે છું તે છું, અને મને મળેલી તેમની કૃપા નિષ્ફળ ગઈ નહિ. પણ મેં તે બધા કરતાં વધારે મહેનત કરી—તોપણ મેં નહિ, પરંતુ મારી સાથે રહેલી આપણા પિતાની કૃપાએ. ¹¹તો પછી, હું હોઉં કે તેઓ હોય, અમે એમ પ્રગટ કરીએ છીએ, ને તમે એમ વિશ્વાસ કર્યો.

જો ખ્રિસ્ત સજીવન ન થયા હોત

¹²હવે જો ખ્રિસ્ત મૃત્યુમાંથી સજીવન થયા એમ પ્રગટ કરવામાં આવે છે, તો તમારામાંના કેટલાક મૂએલાંનું સજીવન થવું નથી એમ કેવી રીતે કહી શકે? ¹³જો મૂએલાંનું સજીવન થવું નથી, તો ખ્રિસ્ત પણ સજીવન થયા નથી. ¹⁴અને જો ખ્રિસ્ત સજીવન થયા નથી, તો અમારું પ્રગટ કરવું વ્યર્થ છે, ને તમારો વિશ્વાસ પણ વ્યર્થ છે. ¹⁵એટલું જ નહિ, પણ અમે આપણા પિતા વિશે જૂઠા સાક્ષી ઠરીએ છીએ, કેમ કે આપણા પિતા વિશે અમે સાક્ષી આપી કે તેમણે ખ્રિસ્તને મૃત્યુમાંથી સજીવન કર્યા—પણ જો મૂએલાં ખરેખર સજીવન થતાં નથી, તો તેમણે તેમને સજીવન કર્યા નથી. ¹⁶કેમ કે જો મૂએલાં સજીવન થતાં નથી, તો ખ્રિસ્ત પણ સજીવન થયા નથી. ¹⁷અને જો ખ્રિસ્ત સજીવન થયા નથી, તો તમારો વિશ્વાસ નિરર્થક છે; તમે હજી તમારાં પાપોમાં છો. ¹⁸ત્યારે ખ્રિસ્તમાં ઊંઘી ગયેલા પણ નાશ પામ્યા છે. ¹⁹જો કેવળ આ જીવન માટે આપણે ખ્રિસ્તમાં આશા રાખતા હોઈએ, તો જીવતા સર્વ કરતાં આપણે વધારે દયાપાત્ર છીએ.

²⁰પણ ખ્રિસ્ત ખરેખર મૃત્યુમાંથી સજીવન થયા છે, ઊંઘી ગયેલાઓમાંના પ્રથમ ફળ તરીકે. ²¹કેમ કે જેમ એક માણસ દ્વારા મૃત્યુ આવ્યું, તેમ એક માણસ દ્વારા મૂએલાંનું સજીવન થવું પણ આવે છે. ²²કેમ કે જેમ આદમમાં સર્વ મૃત્યુ પામે છે, તેમ ખ્રિસ્તમાં સર્વ સજીવન થશે. ²³પણ દરેક પોતપોતાના ક્રમે: પ્રથમ ફળ ખ્રિસ્ત; પછી, જ્યારે તેઓ આવશે ત્યારે, જેઓ તેમના છે તેઓ. ²⁴પછી અંત આવે છે, જ્યારે તેઓ સર્વ અધિકાર, સત્તા અને પરાક્રમ નષ્ટ કરીને આપણા પિતાને રાજ સોંપી દેશે. ^a a v24 જ્યારે બધું પૂર્ણ થાય છે, ત્યારે પુત્ર આખું રાજ પાછું આપણા પિતાના હાથમાં મૂકે છે—સર્વ વસ્તુઓનું ધ્યેય પોતે પિતા જ છે. ²⁵કેમ કે જ્યાં સુધી તેઓ પોતાના સર્વ શત્રુઓને પોતાના પગ નીચે ન મૂકે, ત્યાં સુધી તેમણે રાજ કરવું જોઈએ. ²⁶જે છેલ્લો શત્રુ નષ્ટ થશે તે મૃત્યુ છે. ²⁷આપણા પિતાએ સર્વ કંઈ પુત્રના પગ નીચે મૂક્યું છે. પણ જ્યારે તે કહે છે કે “સર્વ કંઈ” તેમની નીચે મૂકવામાં આવ્યું છે, ત્યારે તે સ્પષ્ટપણે આપણા પિતાને બાકાત રાખે છે, જેમણે સર્વ કંઈ પુત્રની નીચે મૂક્યું. ²⁸જ્યારે સર્વ કંઈ તેમને આધીન કરવામાં આવશે, ત્યારે પુત્ર પોતે તેમને આધીન થશે જેમણે સર્વ કંઈ તેમને આધીન કર્યું, જેથી આપણા પિતા સર્વમાં સર્વ થાય. ^b b v28 જ્યારે આખરે બધું પુનઃસ્થાપિત થાય છે, ત્યારે પુત્ર આનંદથી આપણા પિતાની નીચે પોતાનું સ્થાન લે છે, જેથી આપણા પિતા દરેકને માટે સર્વસ્વ થાય—એ જ મુકામ તરફ આખી કથા આગળ વધતી રહી છે.

²⁹નહિ તો, મૂએલાંને માટે બાપ્તિસ્મા પામેલા શું કરશે? જો મૂએલાં મુદ્દલ સજીવન થતાં નથી, તો તેમને માટે શા માટે બાપ્તિસ્મા પામવું? ^c c v29 પાઉલ અહીં જે ચોક્કસ રિવાજનો ઉલ્લેખ કરે છે તે અજ્ઞાત છે; તે તેનો પુરાવા તરીકે ઉપયોગ કરે છે કે જેઓ એ કરતા હતા તેઓ પણ સજીવન થવામાં વિશ્વાસ કરતા હતા. ³⁰અને અમારા સંબંધમાં, દર ઘડીએ અમે શા માટે પોતાને જોખમમાં નાખીએ છીએ? ³¹ભાઈઓ અને બહેનો, આપણા પ્રભુ ખ્રિસ્ત ઈસુમાં તમારા વિશે હું જે અભિમાન રાખું છું, તેટલી જ ખાતરીથી હું રોજ મૃત્યુ પામું છું. ³²જો કેવળ માનવીય કારણોસર એફેસસમાં હું જંગલી પશુઓ સામે લડ્યો હોઉં, તો મને શો લાભ? જો મૂએલાં સજીવન થતાં નથી, તો “ચાલો આપણે ખાઈએ ને પીએ, કેમ કે આવતી કાલે આપણે મૃત્યુ પામીશું.” ³³છેતરાશો નહિ: “ખરાબ સંગત સારા ચારિત્ર્યને બગાડે છે.” ³⁴નેકીપૂર્વક સચેત થાઓ અને પાપ કરવાનું બંધ કરો—કેટલાક આપણા પિતા વિશે અજ્ઞાન છે; તમારી શરમ માટે હું આ કહું છું.

પિતા જે શરીર આપે છે

³⁵પણ કોઈ પૂછશે, “મૂએલાં કેવી રીતે સજીવન થાય છે? કેવા પ્રકારના શરીર સાથે તેઓ આવશે?” ³⁶કેવા મૂર્ખ! જે તમે વાવો છો તે જ્યાં સુધી મરે નહિ, ત્યાં સુધી સજીવન થતું નથી. ³⁷જ્યારે તમે વાવો છો, ત્યારે જે શરીર થવાનું છે તે તમે વાવતા નથી, પણ કેવળ એક દાણો, કદાચ ઘઉં અથવા બીજું કંઈ. ³⁸પણ આપણા પિતા તેને જે શરીર તેમણે પસંદ કર્યું તે આપે છે, ને દરેક બીજને તેનું પોતાનું શરીર આપે છે. ³⁹સર્વ માંસ એકસરખું નથી: માણસો, પશુઓ, પક્ષીઓ, માછલાં દરેક ભિન્ન છે. ⁴⁰આકાશી શરીરો છે, ને પૃથ્વીનાં શરીરો છે; આકાશીનો મહિમા એક છે, ને પૃથ્વીનો મહિમા બીજો છે. ⁴¹સૂર્યનું એક તેજ છે, ચંદ્રનું બીજું, ને તારાઓનું વળી બીજું—તેજમાં તારો તારાથી ભિન્ન છે.

⁴²મૂએલાંના સજીવન થવાનું પણ એમ જ છે: શરીર નાશવંત વવાય છે, ને અવિનાશી સજીવન થાય છે. ⁴³અપમાનમાં વવાય છે, ને મહિમામાં સજીવન થાય છે; નિર્બળતામાં વવાય છે, ને પરાક્રમમાં સજીવન થાય છે. ⁴⁴સ્વાભાવિક શરીર વવાય છે, ને આત્મિક શરીર સજીવન થાય છે. જો સ્વાભાવિક શરીર છે, તો આત્મિક શરીર પણ છે. ⁴⁵એમ લખ્યું છે કે: “પ્રથમ માણસ, આદમ, જીવતો પ્રાણ થયો”; છેલ્લો આદમ જીવન આપનાર આત્મા થયો. ^d d v45 ઈસુ "છેલ્લો આદમ" છે: જ્યાં પ્રથમ આદમે સર્વને મૃત્યુ પમાડ્યું, ત્યાં ઈસુ જેઓ તેમના છે તે સર્વને જીવન આપે છે. ⁴⁶પણ પહેલાં જે આવ્યું તે આત્મિક નહોતું, પણ સ્વાભાવિક, ને પછી આત્મિક. ⁴⁷પ્રથમ માણસ પૃથ્વીની ધૂળનો હતો; બીજો માણસ આકાશમાંનો છે. ⁴⁸જેવો ધૂળનો માણસ, તેવા જેઓ ધૂળના બનેલા છે; જેવો આકાશનો માણસ, તેવા જેઓ આકાશના બનેલા છે. ⁴⁹જેમ આપણે પૃથ્વીના માણસની પ્રતિમા ધારણ કરી, તેમ આપણે આકાશના માણસની પ્રતિમા ધારણ કરીશું.

⁵⁰ભાઈઓ અને બહેનો, હું તમને આ કહું છું: માંસ અને લોહી આપણા પિતાના રાજનું વારસ થઈ શકતાં નથી, તેમ જ નાશવંત અવિનાશીનું વારસ થઈ શકતું નથી.

⁵¹સાંભળો, હું તમને એક મર્મ કહું છું: આપણે સર્વ ઊંઘીશું નહિ, પણ આપણે સર્વ બદલાઈ જઈશું. ⁵²એક ક્ષણમાં, આંખના પલકારામાં, છેલ્લા રણશિંગડે—તે વાગશે, મૂએલાં અવિનાશી સજીવન થશે, ને આપણે બદલાઈ જઈશું. ⁵³નાશવંતને અવિનાશીથી, ને મરણાધીનને અમરત્વથી સજ્જ કરવું જોઈએ. ⁵⁴જ્યારે આ નાશવંત અવિનાશી ધારણ કરશે, ને આ મરણાધીન અમરત્વ ધારણ કરશે, ત્યારે જે લખ્યું છે તે સાચું પડે છે: “મૃત્યુ વિજયમાં ગળી જવાયું છે. ⁵⁵ઓ મૃત્યુ, તારો વિજય ક્યાં છે? ઓ મૃત્યુ, તારો ડંખ ક્યાં છે?”

⁵⁶મૃત્યુનો ડંખ પાપ છે, ને પાપનું પરાક્રમ નિયમશાસ્ત્ર છે. ⁵⁷પણ આપણા પિતાનો આભાર! આપણા પ્રભુ ઈસુ ખ્રિસ્ત દ્વારા તેઓ આપણને વિજય આપે છે. ⁵⁸માટે, મારા વહાલા ભાઈઓ અને બહેનો, દૃઢ, અચળ રહો, ને પ્રભુના કામમાં સદા ઉત્સાહથી ભરપૂર રહો, એ જાણીને કે પ્રભુમાં તમારી મહેનત વ્યર્થ નથી.