1 கொரிந்தியர் 15

15 ¹சகோதர சகோதரிகளே, நான் பிரசங்கித்த சுவிசேஷத்தை உங்களுக்கு நினைப்பூட்டுகிறேன்; அதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொண்டீர்கள், இப்பொழுது அதிலே நிலைத்திருக்கிறீர்கள். ²நான் உங்களுக்குப் பிரசங்கித்த வார்த்தையை நீங்கள் உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொண்டிருந்தால், இந்தச் சுவிசேஷத்தினாலே இரட்சிக்கப்படுகிறீர்கள்—உங்கள் விசுவாசம் வீணாய்ப் போகாதிருந்தால்.

³நான் ஏற்றுக்கொண்டதை, மிக முக்கியமானதாக உங்களுக்கு ஒப்புவித்தேன்: வேதவாக்கியங்களின்படி கிறிஸ்து நம்முடைய பாவங்களுக்காக மரித்தார், ⁴அடக்கம் பண்ணப்பட்டார், வேதவாக்கியங்களின்படி மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழுந்தார், ⁵கேபாவுக்கும், பின்பு பன்னிருவருக்கும் காணப்பட்டார். ⁶அதற்குப் பின்பு ஐந்நூறுக்கும் அதிகமான சகோதர சகோதரிகளுக்கு ஒரே சமயத்தில் காணப்பட்டார்; அவர்களில் அநேகர் இன்னும் உயிரோடிருக்கிறார்கள், சிலர் நித்திரையடைந்துவிட்டார்கள். ⁷பின்பு யாக்கோபுக்கும், அதன்பின் அப்போஸ்தலர் அனைவருக்கும் காணப்பட்டார். ⁸எல்லாருக்கும் கடைசியாக, தகாத காலத்தில் பிறந்த ஒருவனைப்போல எனக்கும் காணப்பட்டார். ⁹நான் அப்போஸ்தலரில் மிகவும் சிறியவன், அப்போஸ்தலன் என்று அழைக்கப்படுவதற்குத் தகுதியற்றவன்; ஏனெனில் நான் எங்கள் பிதாவின் சபையைத் துன்பப்படுத்தினேன். ¹⁰எங்கள் பிதாவின் கிருபையினாலே நான் இருக்கிறபடி இருக்கிறேன், எனக்கு அளிக்கப்பட்ட அவருடைய கிருபை வீணாய்ப் போகவில்லை. நான் அவர்கள் எல்லாரையும்விட அதிகமாய் உழைத்தேன்—ஆனாலும் நான் அல்ல, என்னோடிருந்த எங்கள் பிதாவின் கிருபையே. ¹¹ஆகையால், நானாகிலும், அவர்களாகிலும், நாங்கள் இப்படியே பிரசங்கிக்கிறோம், நீங்களும் இப்படியே விசுவாசித்தீர்கள்.

கிறிஸ்து உயிர்த்தெழவில்லை என்றால்

¹²இப்பொழுது, கிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார் என்று பிரசங்கிக்கப்படுகிறபோது, மரித்தோருக்கு உயிர்த்தெழுதல் இல்லையென்று உங்களில் சிலர் எப்படிச் சொல்லலாம்? ¹³மரித்தோருக்கு உயிர்த்தெழுதல் இல்லாவிட்டால், கிறிஸ்துவும் உயிர்த்தெழவில்லை. ¹⁴கிறிஸ்து உயிர்த்தெழாவிட்டால், எங்கள் பிரசங்கமும் வீண், உங்கள் விசுவாசமும் வீண். ¹⁵அதுமட்டுமல்ல, நாங்கள் எங்கள் பிதாவைக்குறித்துப் பொய்ச் சாட்சிகளாகவும் காணப்படுகிறோம்; ஏனெனில் அவர் கிறிஸ்துவை மரித்தோரிலிருந்து எழுப்பினார் என்று எங்கள் பிதாவைக்குறித்து நாங்கள் சாட்சி சொன்னோம்—ஆனால் மரித்தோர் உண்மையிலேயே உயிர்த்தெழாவிட்டால் அவர் அவரை எழுப்பவில்லை. ¹⁶மரித்தோர் உயிர்த்தெழாவிட்டால், கிறிஸ்துவும் உயிர்த்தெழவில்லை. ¹⁷கிறிஸ்து உயிர்த்தெழாவிட்டால், உங்கள் விசுவாசம் வீண்; நீங்கள் இன்னும் உங்கள் பாவங்களில் இருக்கிறீர்கள். ¹⁸அப்படியானால் கிறிஸ்துவுக்குள் நித்திரையடைந்தவர்களும் அழிந்துபோனார்கள். ¹⁹இந்த ஜீவனுக்காக மாத்திரம் நாம் கிறிஸ்துவின்மேல் நம்பிக்கை வைத்திருந்தால், உயிரோடிருக்கிற எல்லாரையும்விட நாம் அதிக பரிதாபத்திற்குரியவர்கள்.

²⁰ஆனால் மெய்யாகவே கிறிஸ்து மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுந்தார், நித்திரையடைந்தவர்களில் முதற்பலனானார். ²¹ஒரு மனுஷனால் மரணம் வந்ததுபோல, மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலும் ஒரு மனுஷனால் வருகிறது. ²²ஆதாமுக்குள் எல்லாரும் மரிக்கிறதுபோல, கிறிஸ்துவுக்குள் எல்லாரும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்கள். ²³ஆனால் அவனவன் தன்தன் வரிசையில்: முதற்பலனாகிய கிறிஸ்து; பின்பு அவர் வரும்போது, அவருக்கு உரியவர்கள். ²⁴பின்பு முடிவு வரும்; அப்பொழுது அவர் எல்லா ஆளுகையையும், அதிகாரத்தையும், வல்லமையையும் ஒழித்துவிட்டு, ராஜ்யத்தை எங்கள் பிதாவினிடத்தில் ஒப்புக்கொடுப்பார். ^a a v24 எல்லாம் நிறைவேறியபோது, குமாரன் முழு ராஜ்யத்தையும் எங்கள் பிதாவின் கைகளில் திரும்ப ஒப்படைக்கிறார்—சகலத்தின் இலக்கும் பிதாவானவரே. ²⁵தம்முடைய சத்துருக்கள் யாவரையும் தமது பாதத்தின்கீழ் அடக்கும்வரை அவர் ஆளுகை செய்யவேண்டும். ²⁶அழிக்கப்படும் கடைசி சத்துரு மரணமே. ²⁷எங்கள் பிதா எல்லாவற்றையும் குமாரனுடைய பாதத்தின்கீழ் அடக்கியிருக்கிறார். ஆனால் ‘எல்லாவற்றையும்’ அவருக்குக் கீழ்ப்படுத்தினார் என்று சொல்லும்போது, எல்லாவற்றையும் குமாரனுக்குக் கீழ்ப்படுத்திய எங்கள் பிதா இதில் அடங்கார் என்பது தெளிவு. ²⁸எல்லாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படுத்தப்பட்டபின்பு, எங்கள் பிதா எல்லாவற்றிலும் எல்லாமுமாய் இருக்கும்படி, குமாரனும் தமக்கு எல்லாவற்றையும் கீழ்ப்படுத்தினவருக்குத் தாமே கீழ்ப்படிவார். ^b b v28 எல்லாம் இறுதியாகச் சீர்ப்படுத்தப்படும்போது, எங்கள் பிதா எல்லாருக்கும் எல்லாமுமாய் இருக்கும்படி, குமாரன் மகிழ்ச்சியோடு எங்கள் பிதாவின்கீழ் தமது இடத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறார்—இந்த முழுக் கதையும் நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்த இலக்கு இதுவே.

²⁹இல்லாவிட்டால், மரித்தோருக்காக ஞானஸ்நானம் பெறுகிறவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? மரித்தோர் எவ்வளவும் உயிர்த்தெழாவிட்டால், அவர்களுக்காக ஏன் ஞானஸ்நானம் பெறுகிறார்கள்? ^c c v29 பவுல் இங்கே குறிப்பிடும் சரியான வழக்கம் அறியப்படவில்லை; அதைச் செய்தவர்களும்கூட உயிர்த்தெழுதலை விசுவாசித்தார்கள் என்பதற்கு அவர் அதைச் சான்றாகப் பயன்படுத்துகிறார். ³⁰நாங்களும் ஏன் ஒவ்வொரு மணிநேரமும் ஆபத்திற்கு உள்ளாகிறோம்? ³¹நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவுக்குள் உங்களைக்குறித்து நான் கொள்ளும் மேன்மைபாராட்டல் நிச்சயமானதைப்போல, சகோதர சகோதரிகளே, நான் அனுதினமும் மரிக்கிறேன். ³²வெறும் மனுஷ காரணங்களுக்காக நான் எபேசுவில் காட்டுமிருகங்களோடு போராடினேனானால், எனக்கு என்ன லாபம்? மரித்தோர் உயிர்த்தெழாவிட்டால், “நாளைக்கு மரிப்போம், ஆகையால் புசித்துக் குடிப்போம்.” ³³மோசம்போகாதிருங்கள்: “கெட்ட சகவாசம் நல்ல நடத்தையைக் கெடுக்கும்.” ³⁴நீதியாய்த் தெளிந்து பாவம் செய்யாதிருங்கள்—சிலர் எங்கள் பிதாவை அறியாதிருக்கிறார்கள்; உங்களுக்கு வெட்கம் உண்டாகும்படி இதைச் சொல்லுகிறேன்.

பிதா அளிக்கும் சரீரம்

³⁵ஆனால் ஒருவன், “மரித்தோர் எப்படி உயிர்த்தெழுவார்கள்? எப்படிப்பட்ட சரீரத்தோடு வருவார்கள்?” என்று கேட்பான். ³⁶புத்தியீனனே! நீ விதைக்கிறது மரித்தாலொழிய உயிர்பெறாது. ³⁷நீ விதைக்கும்போது, இனிமேல் உண்டாகப்போகும் சரீரத்தை அல்ல, ஒரு நிர்வாண விதையையே விதைக்கிறாய்—அது கோதுமையாக இருக்கலாம், அல்லது வேறொன்றாக இருக்கலாம். ³⁸ஆனால் எங்கள் பிதா தாம் விரும்பிய சரீரத்தை அதற்குக் கொடுக்கிறார், ஒவ்வொரு விதைக்கும் அதற்குரிய சொந்தச் சரீரத்தைக் கொடுக்கிறார். ³⁹எல்லா மாம்சமும் ஒரேவிதமல்ல: மனுஷர், மிருகங்கள், பறவைகள், மீன்கள் ஒவ்வொன்றும் வேறுவேறானவை. ⁴⁰வானத்துச் சரீரங்களும் உண்டு, பூமியின் சரீரங்களும் உண்டு; வானத்துச் சரீரங்களின் மகிமை ஒருவிதம், பூமியின் சரீரங்களின் மகிமை மற்றொருவிதம். ⁴¹சூரியனுக்கு ஒரு மகிமை, சந்திரனுக்கு வேறொரு மகிமை, நட்சத்திரங்களுக்கு வேறொரு மகிமை—மகிமையில் நட்சத்திரத்துக்கு நட்சத்திரம் வேறுபடுகிறது.

⁴²மரித்தோரின் உயிர்த்தெழுதலும் அப்படியே: அழிவுள்ளதாய் விதைக்கப்படுகிறது, அழிவில்லாததாய் எழுப்பப்படுகிறது. ⁴³கனவீனத்தோடு விதைக்கப்படுகிறது, மகிமையோடு எழுப்பப்படுகிறது; பலவீனத்தோடு விதைக்கப்படுகிறது, வல்லமையோடு எழுப்பப்படுகிறது. ⁴⁴சுபாவ சரீரமாய் விதைக்கப்படுகிறது, ஆவிக்குரிய சரீரமாய் எழுப்பப்படுகிறது. சுபாவ சரீரம் உண்டானால், ஆவிக்குரிய சரீரமும் உண்டு. ⁴⁵அப்படியே எழுதியிருக்கிறது: “முந்தின மனுஷனாகிய ஆதாம் ஜீவாத்துமாவானான்”; கடைசி ஆதாம் உயிர்ப்பிக்கிற ஆவியானார். ^d d v45 இயேசுவே “கடைசி ஆதாம்”: முந்தின ஆதாம் எல்லாருக்கும் மரணத்தைக் கொண்டுவந்தான்; இயேசுவோ தமக்கு உரியவர்கள் எல்லாருக்கும் ஜீவனைக் கொடுக்கிறார். ⁴⁶ஆனால் ஆவிக்குரியது முதலில் வரவில்லை, சுபாவமானதே முதலில் வந்தது, பின்பு ஆவிக்குரியது வந்தது. ⁴⁷முந்தின மனுஷன் பூமியின் மண்ணானவன்; இரண்டாம் மனுஷன் வானத்திலிருந்து வந்தவர். ⁴⁸மண்ணானவன் எப்படியோ, அப்படியே மண்ணால் ஆனவர்களும்; வானத்தானவர் எப்படியோ, அப்படியே வானத்துக்கு உரியவர்களும். ⁴⁹நாம் மண்ணானவனுடைய சாயலைத் தரித்திருந்ததுபோல, வானத்தானவருடைய சாயலையும் தரித்துக்கொள்வோம்.

⁵⁰சகோதர சகோதரிகளே, நான் இதைச் சொல்லுகிறேன்: மாம்சமும் இரத்தமும் எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தைச் சுதந்தரிக்கமாட்டாது; அழிவுள்ளது அழிவில்லாததைச் சுதந்தரிக்கவும்மாட்டாது.

⁵¹இதோ, ஒரு இரகசியத்தை உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: நாம் எல்லாரும் நித்திரையடையமாட்டோம், ஆனால் நாம் எல்லாரும் மறுரூபமாக்கப்படுவோம். ⁵²ஒரு நொடியில், ஒரு கண்ணிமைப்பொழுதில், கடைசி எக்காளத்தில்—அது தொனிக்கும், மரித்தோர் அழிவில்லாதவர்களாய் எழுப்பப்படுவார்கள், நாமும் மறுரூபமாக்கப்படுவோம். ⁵³அழிவுள்ள இது அழிவில்லாததைத் தரித்துக்கொள்ளவேண்டும், சாவுக்கேதுவான இது சாவாமையைத் தரித்துக்கொள்ளவேண்டும். ⁵⁴அழிவுள்ள இது அழிவில்லாததைத் தரித்துக்கொண்டு, சாவுக்கேதுவான இது சாவாமையைத் தரித்துக்கொள்ளும்போது, “மரணம் ஜெயமாக விழுங்கப்பட்டது” என்று எழுதியிருக்கிறது நிறைவேறும். ⁵⁵மரணமே, உன் ஜெயம் எங்கே? மரணமே, உன் கூர் எங்கே?

⁵⁶மரணத்தின் கூர் பாவம், பாவத்தின் பலம் நியாயப்பிரமாணம். ⁵⁷ஆனால் எங்கள் பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம்! நமது கர்த்தராகிய இயேசு கிறிஸ்துவின் மூலமாய் அவர் நமக்கு ஜெயத்தைத் தருகிறார். ⁵⁸ஆகையால், எனதருமை சகோதர சகோதரிகளே, கர்த்தருக்குள் உங்கள் பிரயாசம் வீணல்ல என்று அறிந்து, உறுதியாயும், அசையாதவர்களாயும், கர்த்தருடைய கிரியையில் எப்பொழுதும் பெருகுகிறவர்களாயும் இருங்கள்.