કુટુંબને દૃઢ કરનારાં દાનો

અર્થઘટન વિનાની અન્ય ભાષાઓ ફક્ત બોલનારની જ ઉન્નતિ કરે છે, તેથી પ્રબોધ વધારે સારો છે: અંદર આવનાર બહારના માણસનું હૃદય ખુલ્લું થવું જોઈએ અને તેણે પડીને આરાધના કરવી જોઈએ. સભામાં દરેક બાબત ઉન્નતિ કરે છે કે નહિ તેનાથી મપાય છે, અને વ્યવસ્થાથી કરાય છે, કારણ કે આપણા પિતા અવ્યવસ્થાના નથી.

અધ્યાય 14.

પ્રેમની પાછળ લાગો, અને આત્મિક દાનોની આતુરતાથી ઝંખના કરો, પણ વિશેષ કરીને તમે પ્રબોધ કરો એવી. જે કોઈ અન્ય ભાષામાં બોલે છે, તે માણસોને નહિ પણ આપણા પિતાને બોલે છે—કોઈ તેને સમજતું નથી—તે આત્મામાં ગૂઢ વાતો બોલે છે. પણ જે પ્રબોધ કરે છે, તે માણસોને તેમના બાંધકામ, ઉત્તેજન અને દિલાસા માટે બોલે છે. જે અન્ય ભાષામાં બોલે છે, તે પોતાને દૃઢ કરે છે; જે પ્રબોધ કરે છે, તે મંડળીને દૃઢ કરે છે. હું ઇચ્છું છું કે તમે સૌ અન્ય ભાષાઓમાં બોલો, પણ એના કરતાં તમે પ્રબોધ કરો એવું. જે અન્ય ભાષાઓમાં બોલે છે તેના કરતાં જે પ્રબોધ કરે છે તે મોટો છે, સિવાય કે તે અર્થ સમજાવે, જેથી મંડળી દૃઢ થાય.

હવે, ભાઈઓ અને બહેનો, જો હું તમારી પાસે અન્ય ભાષાઓમાં બોલતો આવું, તો જ્યાં સુધી હું પ્રકટીકરણ, જ્ઞાન, પ્રબોધ કે શિક્ષણ ન બોલું, ત્યાં સુધી મારાથી તમને શો લાભ? નિર્જીવ વસ્તુઓ પણ જે અવાજ કરે છે—વાંસળી કે વીણા—જો તેમના સૂર સ્પષ્ટ ન હોય, તો શું વાગે છે તે કોઈ કેવી રીતે જાણશે? અને જો રણશિંગડું અસ્પષ્ટ અવાજ કરે, તો કોણ યુદ્ધ માટે તૈયારી કરશે? એ જ રીતે તમારી બાબતમાં પણ: જ્યાં સુધી તમારી જીભ સ્પષ્ટ શબ્દ ન બોલે, ત્યાં સુધી શું બોલાયું તે કોઈ કેવી રીતે જાણશે? કારણ, તમે તો કેવળ હવામાં જ બોલતા હશો. દુનિયામાં કેટલીય જાતની ભાષાઓ છે એમાં શંકા નથી; એક પણ અર્થ વગરની નથી. તો જો હું અવાજનો અર્થ ન જાણું, તો હું બોલનારને પરદેશી લાગીશ, અને બોલનાર મને પરદેશી લાગશે. એ જ રીતે તમે પણ: તમે આત્મિક દાનો માટે આતુર છો, માટે મંડળીને દૃઢ કરવામાં શ્રેષ્ઠ થવાની ઝંખના કરો. તેથી, જે અન્ય ભાષામાં બોલે છે, તેણે પ્રાર્થના કરવી કે તે તેનો અર્થ સમજાવી શકે. જો હું અન્ય ભાષામાં પ્રાર્થના કરું, તો મારો આત્મા પ્રાર્થના કરે છે, પણ મારી બુદ્ધિ નિષ્ફળ રહે છે.

ત્યારે મારે શું કરવું? હું મારા આત્માથી પ્રાર્થના કરીશ, અને મારી બુદ્ધિથી પણ પ્રાર્થના કરીશ; હું મારા આત્માથી સ્તુતિ ગાઈશ, અને મારી બુદ્ધિથી પણ સ્તુતિ ગાઈશ. નહિ તો, જો તું આત્મામાં સ્તુતિ કરે, તો ત્યાં બેઠેલો બહારનો માણસ, તારી આભારસ્તુતિમાં “આમેન” કેવી રીતે કહેશે, કેમ કે તું શું બોલે છે તે તો તે જાણતો નથી? તું ભલે સારી રીતે આભાર માનતો હોય, પણ બીજી વ્યક્તિ દૃઢ થતી નથી. હું આપણા પિતાનો આભાર માનું છું કે હું તમ સૌ કરતાં વધારે અન્ય ભાષાઓમાં બોલું છું. પણ મંડળીમાં હું અન્ય ભાષામાં ૧૦,૦૦૦ શબ્દો બોલવા કરતાં, બીજાઓને પણ શિખવવા સારુ મારી બુદ્ધિથી પાંચ શબ્દો બોલવાનું વધારે પસંદ કરું.

ભાઈઓ અને બહેનો, બાળકોની જેમ ન વિચારો. દુષ્ટતામાં બાળક જેવા બનો, પણ વિચારમાં પુખ્ત બનો.

નિયમશાસ્ત્રમાં લખ્યું છે: “હું આ લોકોની સાથે અજાણી ભાષાઓ અને પરદેશી હોઠો દ્વારા બોલીશ, અને તોપણ તેઓ મારું સાંભળશે નહિ,” એમ આપણા પિતા કહે છે.

માટે અન્ય ભાષાઓ વિશ્વાસીઓ માટે નહિ, પણ અવિશ્વાસીઓ માટે ચિહ્નરૂપ છે; પ્રબોધ અવિશ્વાસીઓ માટે નહિ, પણ વિશ્વાસીઓ માટે ચિહ્નરૂપ છે. માટે જો આખી મંડળી એકઠી થાય અને સૌ અન્ય ભાષાઓમાં બોલે, અને બહારના કે અવિશ્વાસીઓ અંદર આવે, તો શું તેઓ એમ નહિ કહે કે તમે ભાન ગુમાવ્યું છે? પણ જો સૌ પ્રબોધ કરે, અને કોઈ અવિશ્વાસી કે બહારનો અંદર આવે, તો તે સૌથી દોષિત ઠરે છે, સૌથી પરખાય છે, તેના હૃદયની ગુપ્ત વાતો ખુલ્લી થાય છે; એટલે તે ઉંધો પડીને આપણા પિતાની ભક્તિ કરે છે, અને જાહેર કરે છે કે આપણા પિતા ખરેખર તમારી મધ્યે છે.

યોગ્ય વ્યવસ્થામાં ભક્તિ

ત્યારે, ભાઈઓ અને બહેનો, શું? જ્યારે તમે એકઠા થાઓ, ત્યારે દરેકની પાસે સ્તોત્ર, શિક્ષણ, પ્રકટીકરણ, અન્ય ભાષા કે અર્થ હોય છે. એ બધું જ દૃઢ કરવા સારુ થવા દો. જો કોઈ અન્ય ભાષામાં બોલે, તો બે, અથવા વધારેમાં વધારે ત્રણ જણ, દરેક વારાફરતી બોલે, અને એકે તેનો અર્થ સમજાવવો. જો કોઈ અર્થ સમજાવનાર હાજર ન હોય, તો તે મંડળીમાં ચૂપ રહે, અને કેવળ પોતાની સાથે તથા આપણા પિતા સાથે બોલે. બે કે ત્રણ પ્રબોધકો બોલે, અને જે બોલાય તેને બીજાઓ કાળજીથી તોળે. અને જો ત્યાં બેઠેલા બીજા કોઈને પ્રકટીકરણ થાય, તો પહેલો બોલનાર અટકી જાય. કારણ, તમે સૌ એક પછી એક પ્રબોધ કરી શકો છો, જેથી સૌ શીખે અને સૌને ઉત્તેજન મળે, અને પ્રબોધકોના આત્માઓ પ્રબોધકોને આધીન છે. કારણ, આપણા પિતા અવ્યવસ્થાના નહિ, પણ શાંતિના ઈશ્વર છે, જેમ સંતોની સર્વ મંડળીઓમાં છે તેમ. સ્ત્રીઓ મંડળીઓમાં ચૂપ રહે; તેમને બોલવાની પરવાનગી નથી, પણ તેમણે આધીન રહેવું, જેમ નિયમશાસ્ત્ર પણ કહે છે. ^a જો તેઓ કંઈ શીખવા ઇચ્છતી હોય, તો ઘરમાં પોતાના પતિઓને પૂછે; કેમ કે સ્ત્રીને મંડળીમાં બોલવું શરમજનક છે. શું આપણા પિતાનો શબ્દ તમારાથી શરૂ થયો? કે શું તે કેવળ તમારા સુધી જ પહોંચ્યો? જે કોઈ પોતાને પ્રબોધક કે આત્મિક માને, તેણે સમજવું કે જે હું તમને લખું છું તે પ્રભુની આજ્ઞા છે. પણ જો કોઈ એની અવગણના કરે, તો તેની પોતાની પણ અવગણના થશે.

તો પછી, મારા ભાઈઓ અને બહેનો, પ્રબોધ કરવા આતુર રહો, અને અન્ય ભાષાઓમાં બોલવાની મના ન કરો. પણ બધું જ યોગ્ય અને વ્યવસ્થિત રીતે થવું જોઈએ.