1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 14

14 ¹ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗੇ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਦਾਤਾਂ ਦੀ ਦਿਲੋਂ ਇੱਛਾ ਕਰੋ, ਪਰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰੋ। ²ਜੋ ਕੋਈ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ—ਕੋਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ—ਉਹ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਭੇਤ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ³ਪਰ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ, ਹੌਸਲੇ ਅਤੇ ਤਸੱਲੀ ਲਈ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ⁴ਜੋ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸਾਰਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਉਸਾਰਦਾ ਹੈ। ⁵ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲੋ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇਹ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰੋ। ਜੋ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ ਜੋ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਅਰਥ ਨਾ ਦੱਸੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਹੋਵੇ।

⁶ਹੁਣ, ਹੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਜੇ ਮੈਂ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੋਇਆ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਸ ਕੰਮ ਦਾ ਹਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਪਰਕਾਸ਼, ਗਿਆਨ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਜਾਂ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਨਾ ਬੋਲਾਂ? ⁷ਬੇਜਾਨ ਵਸਤਾਂ ਵੀ ਜੋ ਅਵਾਜ਼ ਕੱਢਦੀਆਂ ਹਨ—ਭਾਵੇਂ ਬੰਸਰੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਬਾਬ—ਜੇ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਵਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ⁸ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਰ੍ਹੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਅਵਾਜ਼ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਕੌਣ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ? ⁹ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ: ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਜੀਭ ਸਾਫ਼ ਬਚਨ ਨਾ ਬੋਲੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ? ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੋਲਦੇ ਰਹੋਗੇ। ¹⁰ਬੇਸ਼ੱਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀਆਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ; ਕੋਈ ਵੀ ਅਰਥਹੀਣ ਨਹੀਂ। ¹¹ਸੋ ਜੇ ਮੈਂ ਅਵਾਜ਼ ਦਾ ਅਰਥ ਨਾ ਜਾਣਾਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋਵੇਗਾ। ¹²ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੀ: ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਤਮਿਕ ਦਾਤਾਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ, ਤਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੋ ਕਿ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਬਲਵਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਧੋ। ¹³ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਦਾ ਅਰਥ ਵੀ ਦੱਸ ਸਕੇ। ¹⁴ਕਿਉਂਕਿ ਜੇ ਮੈਂ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਬੇਫਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

¹⁵ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਵੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਸਤਤ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਵਾਂਗਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਵੀ ਉਸਤਤ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਵਾਂਗਾ। ¹⁶ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਜੇ ਤੂੰ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਓਪਰਾ ਉੱਥੇ ਬੈਠਾ ਹੈ ਉਹ ਤੇਰੇ ਧੰਨਵਾਦ ਉੱਤੇ “ਆਮੀਨ” ਕਿਵੇਂ ਆਖੇਗਾ, ਜਦ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਤੂੰ ਕੀ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈਂ? ¹⁷ਤੂੰ ਭਾਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇਂ, ਪਰ ਦੂਜੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ¹⁸ਮੈਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ। ¹⁹ਪਰ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬਚਨ ਬੋਲਣ ਨਾਲੋਂ, ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਪੰਜ ਬਚਨ ਬੋਲਣੇ ਵਧੇਰੇ ਚੰਗੇ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਿਖਾ ਸਕਾਂ।

²⁰ਹੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਨਾ ਸੋਚੋ। ਬੁਰਿਆਈ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਬਾਲਕ ਬਣੋ, ਪਰ ਸੋਚ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੇ ਹੋਵੋ।

²¹ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ: “ਮੈਂ ਓਪਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਾਏ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਪਰਜਾ ਨਾਲ ਬੋਲਾਂਗਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨਗੇ,” ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਆਖਦਾ ਹੈ।

²²ਸੋ ਬੋਲੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ; ਪਰ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਲਈ। ²³ਸੋ ਜੇ ਸਾਰੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਇਕੱਠੀ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ, ਅਤੇ ਓਪਰੇ ਜਾਂ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਅੰਦਰ ਆ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕੀ ਉਹ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਗੇ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸੁੱਧ-ਬੁੱਧ ਗੁਆ ਬੈਠੇ ਹੋ? ²⁴ਪਰ ਜੇ ਸਾਰੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜਾਂ ਓਪਰਾ ਅੰਦਰ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਭਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ²⁵ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਦੇ ਭੇਤ ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਸੋ ਉਹ ਮੂੰਹ ਦੇ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ।

ਯੋਗ ਤਰਤੀਬ ਵਿੱਚ ਉਪਾਸਨਾ

²⁶ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੀ, ਹੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ? ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਭਜਨ, ਕੋਈ ਸਿੱਖਿਆ, ਕੋਈ ਪਰਕਾਸ਼, ਕੋਈ ਬੋਲੀ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਹੋਵੇ। ²⁷ਜੇ ਕੋਈ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਬੋਲੇ, ਤਾਂ ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਿੰਨ ਬੋਲਣ, ਹਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ, ਅਤੇ ਕੋਈ ਇੱਕ ਜਣਾ ਅਰਥ ਦੱਸੇ। ²⁸ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਅਰਥ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬੋਲੇ। ²⁹ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਨਬੀ ਬੋਲਣ, ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਲੋਕ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਰਖਣ ਕਿ ਕੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ³⁰ਅਤੇ ਜੇ ਉੱਥੇ ਬੈਠੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪਹਿਲਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਚੁੱਪ ਹੋ ਜਾਵੇ। ³¹ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਮਿਲੇ, ³²ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਆਤਮੇ ਨਬੀਆਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ³³ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਗੜਬੜ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ। ³⁴ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਵਸਥਾ ਵੀ ਆਖਦੀ ਹੈ। ^a a v34 ਕੁਝ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਆਇਤਾਂ 34-35 ਆਇਤ 40 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ³⁵ਜੇ ਉਹ ਕੁਝ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣ; ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦਾ ਕਲੀਸਿਯਾ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ³⁶ਕੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ? ਜਾਂ ਕੀ ਉਹ ਕੇਵਲ ਤੁਹਾਡੇ ਤਕ ਹੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਸੀ? ³⁷ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਬੀ ਜਾਂ ਆਤਮਿਕ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਹ ਜਾਣ ਲਵੇ ਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੈ। ³⁸ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਅਣਗੌਲਿਆ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

³⁹ਸੋ ਫਿਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਤੋਂ ਨਾ ਰੋਕੋ। ⁴⁰ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਯੋਗ ਅਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰਤੀਬ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।