୧ କରିନ୍ଥୀୟ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ପ୍ରେମର ଅନୁଧାବନ କର, ପୁଣି ଆତ୍ମିକ ଦାନସମୂହ, ବିଶେଷତଃ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ଭାବବାଣୀ କହିପାର, ଏଥିପାଇଁ ଏକାନ୍ତ ଆଗ୍ରହ କର। ²ଯେ ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନୁହେଁ ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କଥା କହେ — କେହି ତାହାର କଥା ବୁଝେ ନାହିଁ — ସେ ଆତ୍ମାରେ ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ କହେ। ³କିନ୍ତୁ ଯେ ଭାବବାଣୀ କହେ, ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଗଠନ, ଉତ୍ସାହ ଓ ସାନ୍ତ୍ଵନା ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ କଥା କହେ। ⁴ଯେ ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ, ସେ ଆପଣାକୁ ଗଠନ କରେ; କିନ୍ତୁ ଯେ ଭାବବାଣୀ କହେ, ସେ ମଣ୍ଡଳୀକୁ ଗଠନ କରେ। ⁵ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ ଯେ ପରଭାଷାରେ କଥା କୁହ, ଏହା ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ, କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ଇଚ୍ଛା କରେ ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଭାବବାଣୀ କୁହ। ଯେ ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ, ତାହାଠାରୁ ଯେ ଭାବବାଣୀ କହେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; କେବଳ ଯଦି ସେ ଅର୍ଥ ବୁଝାଇଦିଏ, ଯେପରି ମଣ୍ଡଳୀ ଗଠିତ ହୁଏ।

⁶ଏବେ, ହେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ମୁଁ ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ, ତେବେ ପ୍ରକାଶନ, ଜ୍ଞାନ, ଭାବବାଣୀ କିମ୍ବା ଶିକ୍ଷା ନ କହିଲେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କେଉଁ ଉପକାର କରିବି? ⁷ଏପରିକି ବଂଶୀ ବା ବୀଣା ଭଳି ଜୀବନହୀନ ବସ୍ତୁ ଯଦି ଶବ୍ଦ କରେ, ତେବେ ସେଥିର ସ୍ଵରସମୂହ ଯଦି ସ୍ପଷ୍ଟ ନ ହୁଏ, ତେବେ ବଂଶୀ କି ବୀଣାରେ କଅଣ ବଜା ଯାଉଅଛି, ତାହା କିପରି ଜଣାଯିବ? ⁸ପୁଣି ତୂରୀ ଯଦି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ କରେ, ତେବେ କିଏ ଯୁଦ୍ଧ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବ? ⁹ସେହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଜିହ୍ଵା ଦ୍ଵାରା ସ୍ପଷ୍ଟ ବାକ୍ୟ ନ କୁହ, ତେବେ କଅଣ କୁହାଯାଇଅଛି, ତାହା କିପରି ଜଣାଯିବ? କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତ କେବଳ ଶୂନ୍ୟ ଆକାଶ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହୁଥିବ। ¹⁰ଜଗତରେ ଏତେ ପ୍ରକାର ଭାଷା ଅଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଆଉ ଗୋଟିଏ ହେଲେ ଅର୍ଥହୀନ ନୁହେଁ। ¹¹ଅତଏବ ଯଦି ମୁଁ ସେହି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ନ ଜାଣେ, ତେବେ ଯେ କହୁଅଛି ତାହା ପ୍ରତି ମୁଁ ଜଣେ ବିଦେଶୀ ହେବି, ଆଉ ଯେ କହୁଅଛି ସେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଜଣେ ବିଦେଶୀ ହେବ। ¹²ସେହିପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେହେତୁ ଆତ୍ମିକ ଦାନସମୂହ ନିମନ୍ତେ ଆଗ୍ରହୀ ଅଟ, ମଣ୍ଡଳୀକୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବାରେ ଉତ୍କର୍ଷ ଲାଭ କରିବାକୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କର। ¹³ଏଣୁ ଯେ ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ, ସେ ଯେପରି ତାହାର ଅର୍ଥ ବୁଝାଇ ପାରେ, ଏଥିପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁ। ¹⁴କାରଣ ଯଦି ମୁଁ ପରଭାଷାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, ତେବେ ମୋହର ଆତ୍ମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋହର ବୁଦ୍ଧି ନିଷ୍ଫଳ ରହେ।

¹⁵ତେବେ ମୁଁ କଅଣ କରିବି? ମୁଁ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବି, ଆଉ ବୁଦ୍ଧିରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବି; ମୁଁ ଆତ୍ମାରେ ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କରିବି, ଆଉ ବୁଦ୍ଧିରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା ଗାନ କରିବି। ¹⁶ନ ହେଲେ, ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆତ୍ମାରେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଅ, ତେବେ ସେଠାରେ ବସିଥିବା ଅଜ୍ଞ ଲୋକ ତୁମ୍ଭ ଧନ୍ୟବାଦ ସମୟରେ କିପରି “ଆମେନ୍‌” କହିବ, ଯେହେତୁ ତୁମ୍ଭେ କଅଣ କହୁଅଛ, ତାହା ସେ ଜାଣେ ନାହିଁ? ¹⁷ତୁମ୍ଭେ ତ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଉଅଛ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ଜଣକ ଗଠିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ¹⁸ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ ବୋଲି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦିଏ। ¹⁹ତଥାପି ମଣ୍ଡଳୀରେ ପରଭାଷାରେ ଦଶ ହଜାର ବାକ୍ୟ କହିବା ଅପେକ୍ଷା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ନିମନ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିରେ ପାଞ୍ଚ ବାକ୍ୟ କହିବା ମୁଁ ଅଧିକ ଭଲ ମନେ କରେ।

²⁰ହେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାଳକମାନଙ୍କ ଭଳି ଚିନ୍ତା କର ନାହିଁ। ମନ୍ଦ ବିଷୟରେ ଶିଶୁ ପରି ହୁଅ, କିନ୍ତୁ ଚିନ୍ତାରେ ପରିପକ୍ୱ ହୁଅ।

²¹ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଲେଖାଅଛି, “ଆମ୍ଭେ ବିଜାତୀୟ ଭାଷା ଓ ବିଦେଶୀ ଓଷ୍ଠ ଦ୍ଵାରା ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ କଥା କହିବା, ତଥାପି ସେମାନେ ଆମ୍ଭର କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ,” ବୋଲି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।

²²ଅତଏବ ପରଭାଷା ବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଅବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ; ଭାବବାଣୀ ଅବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଚିହ୍ନ। ²³ଅତଏବ ସମଗ୍ର ମଣ୍ଡଳୀ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଯଦି ସମସ୍ତେ ପରଭାଷାରେ କଥା କହନ୍ତି, ଆଉ ଅଜ୍ଞ ଲୋକ ବା ଅବିଶ୍ଵାସୀମାନେ ଭିତରକୁ ଆସନ୍ତି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ବାୟୁଗ୍ରସ୍ତ ବୋଲି ସେମାନେ କି କହିବେ ନାହିଁ? ²⁴କିନ୍ତୁ ଯଦି ସମସ୍ତେ ଭାବବାଣୀ କହନ୍ତି, ଆଉ ଜଣେ ଅବିଶ୍ଵାସୀ ବା ଅଜ୍ଞ ଲୋକ ଭିତରକୁ ଆସେ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଦୋଷୀ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହୁଏ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ବିଚାରିତ ହୁଏ, ²⁵ତାହାର ହୃଦୟର ଗୁପ୍ତ ବିଷୟ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ; ଏଣୁ ସେ ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରେ, ଆଉ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସତ୍ୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରେ।

ଯଥୋଚିତ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ଉପାସନା

²⁶ତେବେ ହେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, କଅଣ ହେବ? ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏକତ୍ର ହୁଅ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣଙ୍କର ଗୀତ, ଶିକ୍ଷା, ପ୍ରକାଶନ, ପରଭାଷା କିମ୍ବା ଅର୍ଥବୋଧକ ବାକ୍ୟ ଥାଏ। ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଗଠନ ନିମନ୍ତେ କରାଯାଉ। ²⁷ଯଦି କେହି ପରଭାଷାରେ କଥା କହେ, ତେବେ ଦୁଇ ଜଣ କିମ୍ବା ଅଧିକ ହେଲେ ତିନି ଜଣ ପାଳିକ୍ରମେ କୁହନ୍ତୁ, ଆଉ ଜଣେ ଅର୍ଥ ବୁଝାଇଦେଉ। ²⁸କିନ୍ତୁ ଯଦି କୌଣସି ଅର୍ଥବୋଧକ ଉପସ୍ଥିତ ନ ଥାଏ, ତେବେ ସେ ମଣ୍ଡଳୀରେ ନୀରବ ରହୁ, ପୁଣି କେବଳ ଆପଣାକୁ ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କଥା କହୁ। ²⁹ଦୁଇ ବା ତିନି ଜଣ ଭାବବାଦୀ କୁହନ୍ତୁ, ଆଉ ଯାହା କୁହାଯାଏ, ତାହା ଅନ୍ୟମାନେ ଯତ୍ନରେ ବିଚାର କରନ୍ତୁ। ³⁰ପୁଣି ଯଦି ସେଠାରେ ବସିଥିବା ଅନ୍ୟ ଜଣକ ନିକଟକୁ କୌଣସି ପ୍ରକାଶନ ଆସେ, ତେବେ ପ୍ରଥମ ବକ୍ତା ନୀରବ ହେଉ। ³¹କାରଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସମସ୍ତେ ଜଣ ଜଣ ହୋଇ ଭାବବାଣୀ କହିପାର, ଯେପରି ସମସ୍ତେ ଶିକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତେ ଉତ୍ସାହିତ ହୁଅନ୍ତି, ³²ଆଉ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ଆତ୍ମାସମୂହ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କର ବଶୀଭୂତ ଅଟେ। ³³କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ବିଶୃଙ୍ଖଳାର ଈଶ୍ଵର ନୁହନ୍ତି, ମାତ୍ର ଶାନ୍ତିର ଈଶ୍ଵର ଅଟନ୍ତି, ଯେପରି ସାଧୁମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ମଣ୍ଡଳୀରେ ଅଛି। ³⁴ସ୍ତ୍ରୀଲୋକମାନେ ମଣ୍ଡଳୀସମୂହରେ ନୀରବ ରହନ୍ତୁ; ସେମାନଙ୍କୁ କଥା କହିବାକୁ ଅନୁମତି ନାହିଁ, ମାତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯେପରି କହେ, ସେହିପରି ସେମାନେ ବଶୀଭୂତା ହୋଇ ରହନ୍ତୁ। ^a a v34 କେତେକ ପାଣ୍ଡୁଲିପିରେ ୩୪-୩୫ ପଦ ୪୦ ପଦ ପରେ ରଖାଯାଇଅଛି। ³⁵ଆଉ ଯଦି ସେମାନେ କିଛି ଶିଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତେବେ ଘରେ ଆପଣା ଆପଣା ସ୍ଵାମୀଙ୍କୁ ପଚାରନ୍ତୁ; କାରଣ ସ୍ତ୍ରୀଲୋକ ପକ୍ଷରେ ମଣ୍ଡଳୀରେ କଥା କହିବା ଲଜ୍ଜାର ବିଷୟ। ³⁶କିମ୍ବା କଅଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଲା? ଅବା ତାହା କେବଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲା? ³⁷ଯେ ଆପଣାକୁ ଭାବବାଦୀ ବା ଆତ୍ମିକ ବୋଲି ମନେ କରେ, ସେ ଯାହା ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଲେଖୁଅଛି, ତାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ବୋଲି ସ୍ଵୀକାର କରୁ। ³⁸କିନ୍ତୁ ଯଦି କେହି ଏହା ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ, ତେବେ ସେ ନିଜେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ହେବ।

³⁹ଅତଏବ, ହେ ମୋହର ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ଭାବବାଣୀ କହିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ହୁଅ, ପୁଣି ପରଭାଷାରେ କଥା କହିବାକୁ ବାରଣ କର ନାହିଁ। ⁴⁰କିନ୍ତୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଯଥୋଚିତ ଓ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ କରାଯାଉ।