୧ କରିନ୍ଥୀୟ 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹ଯଦି ମୁଁ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଦୂତମାନଙ୍କ ଭାଷାରେ କଥା କହେ, କିନ୍ତୁ ମୋʼଠାରେ ପ୍ରେମ ନ ଥାଏ, ତେବେ ମୁଁ ଏକ ଶବ୍ଦକାରୀ କଂସ, ଏକ ଠିଙ୍କାର କରୁଥିବା ଝାଞ୍ଜ ମାତ୍ର। ²ଯଦି ମୁଁ ଭାବବାଣୀ କହିପାରେ, ସମସ୍ତ ନିଗୂଢ଼ ବିଷୟ ଓ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ବୁଝିପାରେ, ପୁଣି ପର୍ବତ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ଵାସ ରଖେ, କିନ୍ତୁ ମୋʼଠାରେ ପ୍ରେମ ନ ଥାଏ, ତେବେ ମୁଁ କିଛି ନୁହେଁ। ³ଯଦି ମୁଁ ଆପଣାର ସର୍ବସ୍ଵ ଦାନ କରେ, ପୁଣି ଯଦି ଗର୍ବ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଶରୀର ସମର୍ପଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ମୋʼଠାରେ ପ୍ରେମ ନ ଥାଏ, ତେବେ ମୋହର କୌଣସି ଲାଭ ହୁଏ ନାହିଁ।

⁴ପ୍ରେମ ଦୀର୍ଘସହିଷ୍ଣୁ, ପ୍ରେମ ମଧୁର ସ୍ଵଭାବବିଶିଷ୍ଟ। ତାହା ଈର୍ଷା କରେ ନାହିଁ, ତାହା ଗର୍ବ କରେ ନାହିଁ, ତାହା ଅହଙ୍କାର କରେ ନାହିଁ। ⁵ତାହା ଅଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟବହାର କରେ ନାହିଁ, ଆପଣାର ସ୍ଵାର୍ଥ ଖୋଜେ ନାହିଁ, ବିରକ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟାୟର କୌଣସି ହିସାବ ରଖେ ନାହିଁ। ⁶ପ୍ରେମ ଅଧର୍ମରେ ଆନନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ସତ୍ୟ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରେ। ⁷ତାହା ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରେ, ସର୍ବଦା ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସର୍ବଦା ଭରସା କରେ, ସର୍ବଦା ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧରେ।

⁸ପ୍ରେମ କେବେ ବିଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଭାବବାଣୀସବୁ ଶେଷ ହେବ, ଭାଷାସବୁ ବନ୍ଦ ହେବ, ପୁଣି ଜ୍ଞାନ ଲୋପ ପାଇବ। ⁹କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ଜାଣୁ ଓ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ଭାବବାଣୀ କହୁ, ¹⁰କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ଯାହା ଆଂଶିକ, ତାହା ଲୋପ ପାଇବ। ¹¹ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶିଶୁ ଥିଲି, ସେତେବେଳେ ଶିଶୁ ପରି କଥା କହୁଥିଲି, ଶିଶୁ ପରି ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲି, ଶିଶୁ ପରି ବିଚାର କରୁଥିଲି। ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ପୁରୁଷ ହେଲି, ସେତେବେଳେ ଶିଶୁସୁଲଭ ବିଷୟସବୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲି। ¹²କାରଣ ଏବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦର୍ପଣରେ ଏକ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖୁଅଛୁ; ସେଥିଲରେ ମୁଖାମୁଖି ଦେଖିବୁ। ଏବେ ମୁଁ ଆଂଶିକ ଭାବରେ ଜାଣେ; ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଯେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଅଟେ, ସେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଜାଣିବି। ¹³ଆଉ ଏବେ ଏହି ତିନୋଟି ରହିଅଛି: ବିଶ୍ଵାସ, ଭରସା ଓ ପ୍ରେମ। କିନ୍ତୁ ଏସବୁର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉଛି ପ୍ରେମ।