Το μεγαλύτερο απ’ αυτά
Κάθε χάρισμα για το οποίο ανταγωνίζονται — γλώσσες, προφητεία, γνώση, πίστη που μετακινεί βουνά, ακόμη και το να δώσει κανείς τα πάντα — δεν μετρά τίποτα χωρίς αγάπη. Η αγάπη μακροθυμεί, δεν κρατά λογαριασμό για το κακό, και διαρκεί περισσότερο από τα χαρίσματα, που τελειώνουν όταν δούμε πρόσωπο με πρόσωπο.
13 1Αν μιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, είμαι χαλκός που ηχεί, κύμβαλο που αλαλάζει. 2Κι αν μπορώ να προφητεύω και κατανοώ όλα τα μυστήρια κι όλη τη γνώση, κι αν έχω όλη την πίστη, τόση που να μετακινώ βουνά, αλλά μου λείπει η αγάπη, δεν είμαι τίποτα. 3Κι αν μοιράσω όλα όσα έχω, κι αν παραδώσω το σώμα μου για να καυχηθώ, αλλά δεν έχω αγάπη, τίποτα δεν κερδίζω.
4Η αγάπη είναι υπομονετική, η αγάπη είναι καλοσυνάτη. Δε ζηλεύει, δεν καυχιέται, δεν υπερηφανεύεται. 5Δεν είναι αγενής, δεν ζητάει το δικό της, δεν ερεθίζεται, δεν κρατάει λογαριασμό για το κακό. 6Η αγάπη δε χαίρεται για το άδικο, αλλά χαίρεται μαζί με την αλήθεια. 7Πάντοτε προστατεύει, πάντοτε εμπιστεύεται, πάντοτε ελπίζει, πάντοτε υπομένει.
8Η αγάπη ποτέ δεν παύει. Όμως οι προφητείες θα τελειώσουν, οι γλώσσες θα σταματήσουν, κι η γνώση θα τελειώσει. 9Γιατί γνωρίζουμε μόνο ένα μέρος και προφητεύουμε μόνο ένα μέρος, 10όταν όμως έρθει το τέλειο, αυτό που είναι μερικό θα εξαφανιστεί. 11Όταν ήμουν παιδί, μιλούσα σαν παιδί, σκεφτόμουν σαν παιδί, συλλογιζόμουν σαν παιδί. Όταν έγινα άντρας, άφησα πίσω τα παιδικά. 12Γιατί τώρα βλέπουμε μια θαμπή εικόνα μέσα σε καθρέφτη· τότε όμως, πρόσωπο με πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μερικώς· τότε θα γνωρίσω πλήρως, όπως ακριβώς είμαι κι εγώ πλήρως γνωστός. 13Και τώρα μένουν αυτά τα τρία: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Το μεγαλύτερο όμως απ’ αυτά είναι η αγάπη.
