1 കൊരിന്ത്യർ 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹മനുഷ്യരുടെയും ദൂതന്മാരുടെയും ഭാഷകളിൽ ഞാൻ സംസാരിച്ചാലും, എനിക്കു സ്നേഹമില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ മുഴങ്ങുന്ന ചേങ്ങിലയും ചിലമ്പുന്ന കൈത്താളവും ആകുന്നു. ²എനിക്കു പ്രവചിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞാലും, സകല രഹസ്യങ്ങളും സകല അറിവും ഗ്രഹിച്ചാലും, മലകളെ നീക്കുവാൻ തക്ക സകല വിശ്വാസം ഉണ്ടായാലും, സ്നേഹമില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഒന്നുമല്ല. ³എനിക്കുള്ളതെല്ലാം ഞാൻ ദാനം ചെയ്താലും, പ്രശംസിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ശരീരം ഏല്പിച്ചുകൊടുത്താലും, എനിക്കു സ്നേഹമില്ലെങ്കിൽ, എനിക്കു ഒരു പ്രയോജനവുമില്ല.

⁴സ്നേഹം ദീർഘക്ഷമയുള്ളത്, സ്നേഹം ദയയുള്ളത്. അതു അസൂയപ്പെടുന്നില്ല, അതു പ്രശംസിക്കുന്നില്ല, അതു അഹങ്കരിക്കുന്നില്ല. ⁵അതു അപമര്യാദ കാട്ടുന്നില്ല, സ്വന്തം കാര്യം അന്വേഷിക്കുന്നില്ല, കോപിക്കുന്നില്ല, ദോഷങ്ങളുടെ കണക്കു സൂക്ഷിക്കുന്നില്ല. ⁶സ്നേഹം അനീതിയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല, സത്യത്തോടുകൂടെ സന്തോഷിക്കുന്നു. ⁷അതു എല്ലായ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു, എല്ലായ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നു, എല്ലായ്പോഴും പ്രത്യാശിക്കുന്നു, എല്ലായ്പോഴും സഹിച്ചുനില്ക്കുന്നു.

⁸സ്നേഹം ഒരുനാളും നീങ്ങിപ്പോകുന്നില്ല. എന്നാൽ പ്രവചനങ്ങൾ അവസാനിക്കും, ഭാഷകൾ നിലയ്ക്കും, അറിവും അവസാനിക്കും. ⁹എന്തെന്നാൽ നാം അംശമായി അറിയുന്നു, അംശമായി പ്രവചിക്കുന്നു; ¹⁰എന്നാൽ പൂർണത വരുമ്പോൾ, അംശമായുള്ളത് ഇല്ലാതാകും. ¹¹ഞാൻ ശിശുവായിരുന്നപ്പോൾ, ശിശുവിനെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു, ശിശുവിനെപ്പോലെ ചിന്തിച്ചു, ശിശുവിനെപ്പോലെ നിരൂപിച്ചു. പുരുഷനായിത്തീർന്നപ്പോൾ, ശിശുത്വത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. ¹²എന്തെന്നാൽ ഇപ്പോൾ നാം കണ്ണാടിയിൽ മങ്ങിയ പ്രതിബിംബം കാണുന്നു; അപ്പോഴോ, മുഖാമുഖമായി കാണും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ അംശമായി അറിയുന്നു; അപ്പോഴോ, ഞാൻ പൂർണമായി അറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ പൂർണമായി അറിയും. ¹³ഇപ്പോൾ ഈ മൂന്നും നിലനില്ക്കുന്നു: വിശ്വാസം, പ്രത്യാശ, സ്നേഹം. എന്നാൽ ഇവയിൽ ഏറ്റവും വലുത് സ്നേഹമാകുന്നു.