Kang Pinunjul Dhewe ing Antarane Iku

Saben peparing sing padha direbutaké — basa roh, pamecahing wangsit, kawruh, iman sing bisa mindhah gunung, malah masrahaké kabèh barang — ora ana ajiné tanpa katresnan. Katresnan iku sabar, ora nyathet kaluputan, lan langgeng ngluwihi peparing-peparing, sing bakal rampung samangsa kita ndeleng adhep-adhepan.

Pasal 13.

Saupama aku bisa guneman nganggo basane manungsa lan basane para malaekat, nanging ora duwe katresnan, aku iki mung kaya gong kang umyung, utawa kecer kang gumrenggeng. Saupama aku bisa medhar wangsit, mangreteni sakabehing wewadi lan sakabehing kawruh, sarta duwe pangandel kang sampurna nganti bisa mindhahake gunung, nanging ora duwe katresnan, aku iki ora ana ajine. Saupama aku ngedum-edumake sakabehing darbekku, lan saupama aku masrahake badanku supaya aku bisa gumunggung, nanging ora duwe katresnan, iku ora ana paedahe tumrap aku.

Katresnan iku sabar, katresnan iku loma. Katresnan ora kumeren, ora gumunggung, ora angkuh. Katresnan ora saru tumindake, ora golek kepentingane dhewe, ora gampang nepsu, ora nyathet kaluputan. Katresnan ora bungah marga saka tumindak ala, nanging bungah bareng karo kayekten. Katresnan tansah ngayomi, tansah pracaya, tansah nduwe pangarep-arep, tansah mantep sanadyan apa kang kelakon.

Katresnan iku ora tau gagal. Nanging wangsit bakal sirna, basa-basa bakal mandheg, lan kawruh bakal ilang. Awit kawruh kita iku mung sapotong, lan anggon kita medhar wangsit uga mung sapotong, nanging samangsa kang sampurna wis teka, kang mung sapotong iku bakal sirna. Nalika aku isih bocah, guneman kaya bocah, mikir kaya bocah, nalar kaya bocah. Bareng aku wis dadi wong diwasa, prakara-prakara kang kaya bocah mau dakbuwang. Awit saiki kita padha ndeleng gambar kang ora cetha ing pangilon; nanging mbesuk bakal adhep-adhepan. Saiki anggonku weruh mung sapotong; nanging mbesuk aku bakal weruh kanthi sampurna, kaya anggonku wis diweruhi kanthi sampurna. Lan saiki telung prakara iki tetep ana: pangandel, pangarep-arep, lan katresnan. Nanging kang pinunjul dhewe ing antarane iku, yaiku katresnan.