انهن مان سڀ کان وڏو
هر اها نعمت جنهن تي هو مقابلو ڪري رهيا آهن — ٻوليون، نبوت، علم، جبلن کي هٽائيندڙ ايمان، ايستائين جو سڀ ڪجهه ڏئي ڇڏڻ — محبت کان سواءِ ڪجهه به نه آهي. محبت صبر ڪندڙ آهي، بڇڙاين جو حساب نٿي رکي، ۽ نعمتن کان وڌيڪ قائم رهي ٿي، جيڪي تڏهن ختم ٿي وينديون جڏهن اسين منهن منهن ڏسنداسين.
13 1جيڪڏهن آءٌ ماڻهن ۽ ملائڪن جي ٻولين ۾ ڳالهايان، پر مون ۾ پيار نہ هجي، تہ آءٌ گوڙ ڪندڙ گھنٽو ۽ کڙڪندڙ جھانجھ آهيان. 2جيڪڏهن آءٌ نبوت ڪري سگھان، سڀ ڀيد ۽ سمورو علم سمجھي سگھان، ۽ جبلن کي هٽائڻ جيترو پورو ايمان رکان، پر مون ۾ پيار نہ هجي، تہ آءٌ ڪجھ بہ ناهيان. 3جيڪڏهن آءٌ پنهنجو سمورو مال ڏئي ڇڏيان، ۽ فخر لاءِ پنهنجو بدن بہ حوالي ڪري ڇڏيان، پر مون ۾ پيار نہ هجي، تہ مون کي ڪو بہ فائدو نہ ٿو ٿئي.
4پيار صبر وارو آهي، پيار مهربان آهي. اهو حسد نہ ٿو ڪري، شيخي نہ ٿو هڻي، گھمنڊ نہ ٿو ڪري. 5اهو بدتميزي نہ ٿو ڪري، پنهنجي ئي فائدي جو طالب نہ ٿو ٿئي، ڪاوڙجي نہ ٿو، بڇڙائين جو حساب نہ ٿو رکي. 6پيار بدڪاريءَ تي خوش نہ ٿو ٿئي، پر سچ سان گڏ خوش ٿئي ٿو. 7اهو هميشه حفاظت ڪري ٿو، هميشه ڀروسو ڪري ٿو، هميشه اميد رکي ٿو، هميشه ثابت قدم رهي ٿو.
8پيار ڪڏهن بہ ناڪام نہ ٿو ٿئي. پر نبوتون ختم ٿينديون، ٻوليون بند ٿي وينديون، ۽ علم ختم ٿي ويندو. 9ڇالاءِ جو اسين اڌورو ڄاڻون ٿا ۽ اڌورو نبوت ڪريون ٿا، 10پر جڏهن پورائي ايندي، تڏهن جيڪا شيءِ اڌوري آهي سا ختم ٿي ويندي. 11جڏهن آءٌ ٻار هوس، تڏهن ٻار وانگر ڳالهائيندو هوس، ٻار وانگر سوچيندو هوس، ٻار وانگر سمجھندو هوس. جڏهن آءٌ مرد ٿيس، تڏهن مون ٻاراڻيون ڳالهيون ڇڏي ڏنيون. 12هاڻي اسين آرسيءَ ۾ ڌنڌلي صورت ڏسون ٿا؛ پوءِ منهن مقابل ڏسنداسين. هاڻي آءٌ اڌورو ڄاڻان ٿو؛ پوءِ آءٌ ائين پورو ڄاڻندس، جيئن مون کي پورو ڄاتو ويو آهي. 13هاڻي اهي ٽي رهن ٿا: ايمان، اميد ۽ پيار. پر انهن مان سڀ کان وڏو پيار آهي.
