ڪٽنب کي اڏيندڙ ڏاتيون
ترجمي کان سواءِ ٻوليون رڳو ڳالهائيندڙ کي اڏين ٿيون، تنهنڪري نبوت بهتر آهي: اندر ايندڙ ڪنهن ٻاهرئين ماڻهوءَ جي دل پڌري ٿيڻ گهرجي ۽ هو سجدي ۾ ڪري عبادت ڪري. گڏجاڻيءَ ۾ هر شيءِ ان ڳالهه سان ماپي وڃي ته ڇا اها اڏي ٿي، ۽ ترتيب سان ڪئي وڃي، ڇاڪاڻ ته اسان جو پيءُ بي ترتيبيءَ جو نه آهي.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 21
14 1پيار جي پٺيان لڳو، ۽ روحاني ڏاتن جي شدت سان خواهش رکو، پر خاص ڪري هن ڳالهه جي تہ اوهين نبوت ڪريو. 2جيڪو ٻوليءَ ۾ ڳالهائي ٿو سو ماڻهن سان نہ پر اسان جي پيءُ سان ڳالهائي ٿو، ڇاڪاڻ تہ ڪوبہ کيس سمجهي نہ ٿو سگهي، هو روح ۾ ڳجهيون ڳالهيون ڳالهائي ٿو. 3پر جيڪو نبوت ڪري ٿو سو ماڻهن سان سندن اڏاوت، همٿ ۽ تسلي لاءِ ڳالهائي ٿو. 4جيڪو ٻوليءَ ۾ ڳالهائي ٿو سو پنهنجي اڏاوت ڪري ٿو؛ پر جيڪو نبوت ڪري ٿو سو ڪليسيا جي اڏاوت ڪري ٿو. 5آءٌ چاهيان ٿو تہ اوهين سڀ ٻولين ۾ ڳالهايو، پر وڌيڪ هي تہ نبوت ڪريو. جيڪو نبوت ڪري ٿو سو ٻولين ۾ ڳالهائيندڙ کان وڏو آهي، سواءِ ان جي تہ هو ترجمو ڪري، تہ جيئن ڪليسيا جي اڏاوت ٿئي.
6هاڻي اي ڀائرو ۽ ڀينرو، جيڪڏهن آءٌ اوهان وٽ اچي ٻولين ۾ ڳالهايان، تہ جيستائين آءٌ اوهان سان ڪو مڪاشفو، علم، نبوت يا تعليم نہ ڳالهايان، تيستائين اوهان کي منهنجو ڪهڙو فائدو؟ 7ساڳيءَ طرح بي جان شيون جيڪي آواز ڪڍن ٿيون، ڄڻ ٻانسري يا ستار، جيڪڏهن سُرن ۾ فرق نہ هجي تہ ڪو ڪيئن ڄاڻندو تہ ڇا وڄايو پيو وڃي؟ 8جيڪڏهن توتاري اڻ سمجهه جوڳو آواز ڏئي، تہ جنگ لاءِ ڪير تيار ٿيندو؟ 9ائين ئي اوهان سان بہ آهي: جيڪڏهن اوهان جي زبان صاف ڳالهه نہ ڪري، تہ ڪو ڪيئن سمجهندو تہ ڇا چيو پيو وڃي؟ ڇاڪاڻ تہ اوهين رڳو هوا ۾ ڳالهائيندڙ ٿيندا. 10دنيا ۾ ڪيترن ئي قسمن جون ٻوليون آهن، ان ۾ شڪ ناهي؛ ڪابہ بي معنيٰ ناهي. 11تنهنڪري جيڪڏهن مون کي آواز جي معنيٰ معلوم نہ هجي، تہ آءٌ ڳالهائيندڙ لاءِ پرديسي ٿيندس، ۽ ڳالهائيندڙ مون لاءِ پرديسي ٿيندو. 12ائين ئي اوهان لاءِ بہ: جڏهن اوهين روحاني ڏاتن جو شوق رکو ٿا، تہ ڪليسيا کي مضبوط ڪرڻ ۾ وڌي وڃڻ جي ڪوشش ڪريو. 13تنهنڪري جيڪو ٻوليءَ ۾ ڳالهائي ٿو، تنهن کي گهرجي تہ دعا ڪري تہ هو ان جو ترجمو ڪري سگهي. 14جيڪڏهن آءٌ ٻوليءَ ۾ دعا گهران، تہ منهنجو روح دعا ڪري ٿو پر منهنجو عقل بي ڦل رهي ٿو.
15پوءِ ڇا ڪجي؟ آءٌ پنهنجي روح سان دعا ڪندس، ۽ پنهنجي عقل سان بہ دعا ڪندس؛ آءٌ پنهنجي روح سان ساراهه جا گيت ڳائيندس، ۽ پنهنجي عقل سان بہ ڳائيندس. 16نہ تہ جيڪڏهن تون روح ۾ برڪت گهرين، تہ اتي ويٺل ٻاهريون ماڻهو تنهنجي شڪرگذاريءَ تي ”آمين“ ڪيئن چوندو، جڏهن تہ هو نہ ٿو ڄاڻي تہ تون ڇا ٿو چوين؟ 17تون بيشڪ چڱيءَ طرح شڪر ڪري رهيو هجين، پر ٻئي ماڻهوءَ جي اڏاوت نہ ٿي ٿئي. 18آءٌ اسان جي پيءُ جو شڪر ڪريان ٿو تہ آءٌ اوهان سڀني کان وڌيڪ ٻولين ۾ ڳالهايان ٿو. 19پر ڪليسيا ۾ آءٌ ٻوليءَ ۾ ڏهه هزار لفظ ڳالهائڻ بدران پنهنجي عقل سان پنج لفظ ڳالهائڻ کي ترجيح ڏيندس، تہ جيئن ٻين کي بہ سيکاريان.
20اي ڀائرو ۽ ڀينرو، سوچڻ ۾ ٻارن وانگر نہ ٿيو. بديءَ ۾ ننڍڙا ٻار ٿيو، پر سوچ ۾ پختا ٿيو.
21شريعت ٿي چوي تہ ”آءٌ هن قوم سان اوپرين ٻولين ۽ پرديسين جي چپن ذريعي ڳالهائيندس، تڏهن بہ اهي منهنجي ڳالهه نہ ٻڌندا“، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.
22تنهنڪري ٻوليون ايمان وارن لاءِ نہ پر بي ايمانن لاءِ نشان آهن؛ نبوت بي ايمانن لاءِ نہ پر ايمان وارن لاءِ نشان آهي. 23تنهنڪري جيڪڏهن سڄي ڪليسيا گڏ ٿئي ۽ سڀ ٻولين ۾ ڳالهائين، ۽ ٻاهريان يا بي ايمان اندر اچن، تہ ڇا اهي نہ چوندا تہ اوهين چريا ٿي ويا آهيو؟ 24پر جيڪڏهن سڀ نبوت ڪن، ۽ ڪو بي ايمان يا ٻاهريون اندر اچي، تہ هو سڀني جي ڪري ملزم ٺهرايو وڃي ٿو، سڀني جي ڪري پرکيو وڃي ٿو، 25سندس دل جا ڳجها راز ظاهر ٿي وڃن ٿا؛ تنهنڪري هو منهن ڀر ڪري اسان جي پيءُ کي سجدو ڪري ٿو، ۽ اعلان ڪري ٿو تہ اسان جو پيءُ حقيقت ۾ اوهان ۾ آهي.
مناسب ترتيب سان عبادت
26تہ پوءِ ڀائرو ۽ ڀينرو، ڇا ڪجي؟ جڏهن اوهين گڏجو ٿا، تڏهن هر هڪ وٽ ڪو گيت، ڪا تعليم، ڪو مڪاشفو، ڪا ٻولي يا ڪو ترجمو هوندو آهي. اهو سڀ ڪجهه اڏاوت لاءِ ڪيو وڃي. 27جيڪڏهن ڪو ٻوليءَ ۾ ڳالهائي، تہ ٻہ يا وڌ ۾ وڌ ٽي ڳالهائين، هڪ پويان هڪ، ۽ هڪڙو ترجمو ڪري. 28جيڪڏهن ڪو ترجمان موجود نہ هجي، تہ هو ڪليسيا ۾ چپ ڪري ويهي، رڳو پنهنجي پاڻ سان ۽ اسان جي پيءُ سان ڳالهائي. 29ٻہ يا ٽي نبي ڳالهائين، ۽ ٻيا جيڪي چيو وڃي ٿو ان کي غور سان پرکين. 30پر جيڪڏهن اتي ويٺل ڪنهن ٻئي تي مڪاشفو نازل ٿئي، تہ پهريون ڳالهائيندڙ چپ ڪري. 31ڇاڪاڻ تہ اوهين سڀ هڪ هڪ ڪري نبوت ڪري سگهو ٿا، تہ جيئن سڀ سکن ۽ سڀني کي همٿ ملي، 32ڇاڪاڻ تہ نبين جا روح نبين جي تابع هوندا آهن. 33ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ بدنظميءَ جو خدا نہ پر امن جو خدا آهي، جيئن پاڪ ماڻهن جي سڀني ڪليسيائن ۾ آهي. 34عورتون ڪليسيائن ۾ خاموش رهن؛ کين ڳالهائڻ جي اجازت ناهي، پر مطيع رهن، جيئن شريعت بہ چوي ٿي. a a v34 ڪن نسخن ۾ آيت 34-35، آيت 40 کان پوءِ رکيل آهن. 35جيڪڏهن اهي ڪجهه سکڻ چاهين، تہ گهر ۾ پنهنجن مڙسن کان پڇن؛ ڇاڪاڻ تہ عورت لاءِ ڪليسيا ۾ ڳالهائڻ شرم جي ڳالهه آهي. 36يا اسان جي پيءُ جو ڪلام اوهان کان شروع ٿيو؟ يا رڳو اوهان وٽ پهتو آهي؟ 37جيڪو پاڻ کي نبي يا روحاني سمجهي ٿو، تنهن کي سمجهڻ گهرجي تہ جيڪي آءٌ اوهان ڏانهن لکان ٿو سو خداوند جو حڪم آهي. 38پر جيڪڏهن ڪو هن ڳالهه کي نظرانداز ڪري، تہ هو پاڻ بہ نظرانداز ڪيو ويندو.
39تنهنڪري اي منهنجا ڀائرو ۽ ڀينرو، نبوت ڪرڻ جو شوق رکو، ۽ ٻولين ۾ ڳالهائڻ کان نہ روڪيو. 40پر هر ڪم مناسب ۽ ترتيب سان ڪيو وڃي.
