१ करिंथकरांस 14

14 ¹ प्रेमाच्या मागे लागा, आणि आत्मिक दानांची आवडीने इच्छा धरा, पण विशेषतः तुम्ही संदेश द्यावा याची. ² जो कोणी अन्य भाषेत बोलतो तो माणसांशी नाही तर आमच्या पित्याशी बोलतो—त्याला कोणी समजत नाही—तो आत्म्याने रहस्ये बोलतो. ³ पण जो संदेश देतो तो माणसांशी त्यांच्या बांधणीसाठी, उत्तेजनासाठी व सांत्वनासाठी बोलतो. ⁴ जो अन्य भाषेत बोलतो तो स्वतःची बांधणी करतो; जो संदेश देतो तो मंडळीची बांधणी करतो. ⁵ तुम्ही सर्वांनी अन्य भाषांत बोलावे अशी माझी इच्छा आहे, पण त्याहून तुम्ही संदेश द्यावा. जो संदेश देतो तो अन्य भाषांत बोलणाऱ्यापेक्षा मोठा आहे, त्याने अर्थ सांगितला तर मात्र वेगळे—म्हणजे मंडळीची बांधणी व्हावी.

⁶ आता, बंधुभगिनींनो, जर मी अन्य भाषांत बोलत तुमच्याकडे आलो, तर मी प्रकटीकरण, ज्ञान, संदेश किंवा शिक्षण बोललो नाही तर तुम्हांला माझा काय उपयोग? ⁷ निर्जीव वस्तूही आवाज करतात—बासरी असो वा वीणा—पण जर सूर वेगवेगळे नसतील, तर काय वाजवले जात आहे हे कोणाला कसे कळेल? ⁸ आणि जर कर्ण्याने अस्पष्ट नाद केला, तर लढाईसाठी कोण तयारी करेल? ⁹ तसेच तुमचेही: जोवर तुमची जीभ स्पष्ट शब्द बोलत नाही, तोवर काय बोलले जात आहे हे कोणाला कसे कळेल? कारण तुम्ही केवळ हवेत बोलत असाल. ¹⁰ जगात अनेक प्रकारच्या भाषा आहेत यात शंका नाही; त्यातली एकही अर्थहीन नाही. ¹¹ म्हणून जर मला त्या आवाजाचा अर्थ कळत नसेल, तर मी बोलणाऱ्याला परका ठरेन आणि बोलणारा मला परका ठरेल. ¹² तसेच तुमचेही: तुम्ही आत्मिक दानांसाठी उत्सुक आहात, म्हणून मंडळीच्या बांधणीत उत्कृष्ट होण्यासाठी झटा. ¹³ म्हणून, जो अन्य भाषेत बोलतो त्याने आपण तिचा अर्थ सांगू शकावा म्हणून प्रार्थना करावी. ¹⁴ जर मी अन्य भाषेत प्रार्थना करतो, तर माझा आत्मा प्रार्थना करतो पण माझे मन निष्फळ राहते.

¹⁵ मग मी काय करावे? मी आपल्या आत्म्याने प्रार्थना करेन, आणि आपल्या मनानेही प्रार्थना करेन; मी आपल्या आत्म्याने स्तुतिगान करेन, आणि आपल्या मनानेही स्तुतिगान करेन. ¹⁶ नाहीतर, जर तू आत्म्याने धन्यवाद देतोस, तर तेथे बसलेला बाहेरचा मनुष्य तुझ्या उपकारस्तुतीला “आमेन” कसे म्हणेल, कारण तू काय बोलतोस हे त्याला कळत नाही? ¹⁷ तू पुरेसे चांगले धन्यवाद देत असशील, पण दुसऱ्याची बांधणी होत नाही. ¹⁸ मी तुम्हा सर्वांपेक्षा अधिक अन्य भाषांत बोलतो, याबद्दल मी आमच्या पित्याचे आभार मानतो. ¹⁹ पण मंडळीत अन्य भाषेत दहा हजार शब्द बोलण्यापेक्षा, इतरांना शिकवावे म्हणून मी आपल्या मनाने पाच शब्द बोलणे पसंत करेन.

²⁰ बंधुभगिनींनो, मुलांसारखा विचार करू नका. दुष्टतेच्या बाबतीत बालक व्हा, पण विचारात प्रौढ व्हा.

²¹ नियमशास्त्र म्हणते: ‘मी या लोकांशी विचित्र भाषांतून व परक्या ओठांनी बोलेन, तरीही ते माझे ऐकणार नाहीत,’ असे आमचा पिता म्हणतो.

²² म्हणून अन्य भाषा हे विश्वास ठेवणाऱ्यांसाठी नव्हे तर विश्वास न ठेवणाऱ्यांसाठी चिन्ह आहे; संदेश मात्र विश्वास न ठेवणाऱ्यांसाठी नव्हे तर विश्वास ठेवणाऱ्यांसाठी आहे. ²³ म्हणून जर सर्व मंडळी एकत्र जमली आणि सर्वजण अन्य भाषांत बोलू लागले, आणि बाहेरचे किंवा विश्वास न ठेवणारे आत आले, तर तुम्ही वेडे झाला आहात असे ते म्हणणार नाहीत काय? ²⁴ पण जर सर्वजण संदेश देत असतील, आणि एखादा विश्वास न ठेवणारा किंवा बाहेरचा आत आला, तर सर्वांकडून त्याला दोषी ठरवले जाते, सर्वांकडून त्याची परीक्षा होते, ²⁵ त्याच्या अंतःकरणातील गुपिते उघड होतात; म्हणून तो पालथा पडून आमच्या पित्याची उपासना करतो, आणि आमचा पिता खरोखर तुमच्यामध्ये आहे असे जाहीर करतो.

योग्य व्यवस्थेने उपासना

²⁶ मग काय, बंधुभगिनींनो? जेव्हा तुम्ही एकत्र जमता, तेव्हा प्रत्येकाजवळ स्तोत्र, शिक्षण, प्रकटीकरण, अन्य भाषा किंवा अर्थ असतो — हे सर्व बांधणीसाठी केले जावो. ²⁷ जर कोणी अन्य भाषेत बोलत असेल, तर दोघांनी किंवा फार तर तिघांनी, प्रत्येकाने आळीपाळीने बोलावे, आणि एकाने अर्थ सांगावा. ²⁸ जर अर्थ सांगणारा कोणी नसेल, तर त्याने मंडळीत गप्प राहावे, आणि केवळ स्वतःशी व आमच्या पित्याशी बोलावे. ²⁹ दोघा किंवा तिघा संदेष्ट्यांनी बोलावे, आणि इतरांनी जे बोलले जाते ते काळजीपूर्वक पारखावे. ³⁰ आणि जर तेथे बसलेल्या दुसऱ्या कोणाला प्रकटीकरण झाले, तर पहिल्या बोलणाऱ्याने थांबावे. ³¹ कारण तुम्ही सर्वजण एकेक करून संदेश देऊ शकता, म्हणजे सर्वांनी शिकावे आणि सर्वांना उत्तेजन मिळावे, ³² आणि संदेष्ट्यांचे आत्मे संदेष्ट्यांच्या स्वाधीन असतात. ³³ कारण आमचा पिता हा गोंधळाचा देव नाही तर शांतीचा देव आहे, जसे पवित्र जनांच्या सर्व मंडळ्यांत आहे तसे. ³⁴ स्त्रियांनी मंडळ्यांत गप्प राहावे; त्यांना बोलण्याची परवानगी नाही, तर त्यांनी अधीन असावे, जसे नियमशास्त्रही सांगते. ³⁵ जर त्यांना काही शिकायचे असेल, तर त्यांनी घरी आपापल्या पतींना विचारावे; स्त्रीने मंडळीत बोलणे लज्जास्पद आहे. ³⁶ काय आमच्या पित्याचे वचन तुमच्यापासून सुरू झाले? की ते केवळ तुमच्यापर्यंतच पोहोचले? ³⁷ जो कोणी स्वतःला संदेष्टा किंवा आत्मिक समजतो, त्याने हे ओळखावे की मी तुम्हांला जे लिहीत आहे ती प्रभूची आज्ञा आहे. ³⁸ पण जर कोणी याकडे दुर्लक्ष करील, तर त्याच्याकडेही दुर्लक्ष केले जाईल.

³⁹ तर मग, माझ्या बंधुभगिनींनो, संदेश देण्यास उत्सुक व्हा, आणि अन्य भाषांत बोलण्यास मनाई करू नका. ⁴⁰ पण सर्व काही योग्य व व्यवस्थित रीतीने केले जावे.