1 Korintliler 14

14 ¹Sevginin ardından koşun ve ruhsal armağanları, özellikle de peygamberlikte bulunmayı gayretle isteyin. ²Bilmediği dilde konuşan, insanlara değil, Babamız'a konuşur; kimse onu anlamaz. Ruh'ta sırlar söyler. ³Ama peygamberlikte bulunan, insanların gelişmesi, cesaret bulması ve teselli olması için onlara konuşur. ⁴Bilmediği dilde konuşan kendini geliştirir; peygamberlikte bulunansa topluluğu geliştirir. ⁵Hepinizin dillerle konuşmasını isterim, ama daha çok peygamberlikte bulunmanızı isterim. Peygamberlikte bulunan, dillerle konuşandan üstündür; yeter ki topluluğun gelişmesi için söylenenleri çevirsin.

⁶Şimdi, kardeşlerim, size dillerle konuşarak gelsem, vahiy, bilgi, peygamberlik ya da öğreti getirmezsem, size ne yararım olur? ⁷Ses veren cansız nesneler bile —örneğin ney ya da lir— çıkardıkları notalar birbirinden ayırt edilmezse, çalınan ezgi nasıl anlaşılır? ⁸Borazan belirsiz bir ses çıkarırsa, kim savaşa hazırlanır? ⁹Sizin durumunuz da böyle: Diliniz anlaşılır bir söz söylemezse, söylenen nasıl anlaşılır? Havaya konuşmuş olursunuz. ¹⁰Kuşkusuz dünyada pek çok çeşit dil vardır; hiçbiri de anlamsız değildir. ¹¹Ne var ki, o sesin anlamını bilmezsem, konuşana yabancı olurum, konuşan da bana yabancı olur. ¹²Sizin durumunuz da böyle: Madem ruhsal armağanlara gayretle isteklisiniz, topluluğu geliştirmekte üstün olmaya çalışın. ¹³Bunun için, bilmediği dilde konuşan, konuştuklarını çevirebilmek için dua etsin. ¹⁴Çünkü bilmediğim dilde dua edersem ruhum dua eder, ama zihnim ürün vermez.

¹⁵Öyleyse ne yapmalıyım? Ruhumla dua edeceğim, zihnimle de dua edeceğim; ruhumla ilahi söyleyeceğim, zihnimle de ilahi söyleyeceğim. ¹⁶Yoksa ruhunla şükrederken, orada oturan yabancı, ne dediğini bilmediği için şükranına nasıl «Amin» desin? ¹⁷Sen güzelce şükrediyor olabilirsin, ama öbür kişi gelişmez. ¹⁸Dillerle hepinizden çok konuştuğum için Babamız'a şükrederim. ¹⁹Ama toplulukta, bilmediğim dilde on bin söz söylemektense, başkalarına da öğretmek için zihnimle beş söz söylemeyi yeğlerim.

²⁰Kardeşler, çocuklar gibi düşünmeyin. Kötülük konusunda bebekler olun, ama düşünüşte yetişkin olun.

²¹Kutsal Yasa'da şöyle yazılmıştır: «Yabancı dillerle, yabancı dudaklarla bu halka sesleneceğim, yine de beni dinlemeyecekler» diyor Babamız.

²²Böylece diller imanlılar için değil, imansızlar için bir belirtidir; peygamberlik ise imansızlar için değil, imanlılar için bir belirtidir. ²³Şimdi bütün topluluk bir araya gelip herkes dillerle konuşursa, içeriye yabancılar ya da imansızlar girince, aklınızı yitirdiğinizi söylemezler mi? ²⁴Ama herkes peygamberlik ederken bir imansız ya da yabancı içeri girerse, herkesçe suçlu olduğuna ikna edilir, herkesçe sorgulanır; ²⁵yüreğinin gizli düşünceleri açığa çıkar. Böylece yüzüstü yere kapanıp Babamız'a tapınır ve Babamız'ın gerçekten aranızda olduğunu ilan eder.

Uygun Düzen İçinde Tapınma

²⁶Öyleyse ne diyelim, kardeşler? Toplandığınızda her birinizin bir ilahisi, bir öğretisi, bir vahyi, bir dili ya da bir çevirisi olur. Her şey gelişme için yapılsın. ²⁷Biri bilmediği dilde konuşacaksa, iki, en çok üç kişi, sırayla konuşsun; biri de söylenenleri çevirsin. ²⁸Çeviri yapacak kimse yoksa, toplulukta sessiz kalsın, yalnız kendisiyle ve Babamız'la konuşsun. ²⁹İki ya da üç peygamber konuşsun, öbürleri de söylenenleri dikkatle tartsın. ³⁰Orada oturan bir başkasına vahiy gelirse, ilk konuşan sussun. ³¹Çünkü herkesin öğrenmesi ve cesaret bulması için hepiniz teker teker peygamberlikte bulunabilirsiniz. ³²Peygamberlerin ruhları da peygamberlerin denetimindedir. ³³Çünkü Babamız karışıklık Tanrısı değil, esenlik Tanrısı'dır. Kutsalların bütün topluluklarında olduğu gibi. ³⁴Kadınlar topluluklarda sessiz kalsın; konuşmalarına izin yoktur. Kutsal Yasa'nın da dediği gibi, uysal olsunlar. ^a a v34 Bazı elyazmaları 34-35. ayetleri 40. ayetten sonraya koyar. ³⁵Bir şey öğrenmek istiyorlarsa, evde kendi kocalarına sorsunlar. Çünkü kadının toplulukta konuşması ayıptır. ³⁶Babamız'ın sözü sizden mi kaynaklandı? Ya da yalnız size mi ulaştı? ³⁷Kendini peygamber ya da ruhça olgun sayan varsa, size yazdıklarımın Rab'bin buyruğu olduğunu bilsin. ³⁸Bunu önemsemeyen olursa, kendisi de önemsenmez.

³⁹Özetle, kardeşlerim, peygamberlikte bulunmayı gayretle isteyin, dillerle konuşulmasını da engellemeyin. ⁴⁰Ama her şey uygun ve düzenli biçimde yapılsın.