1 Korinfliklar 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Sevgiga intiling, ruhiy inʼomlarni ham astoydil orzu qiling, ayniqsa bashorat qilishni. ²Kimki tilda soʻzlasa, u odamlarga emas, Otamizga soʻzlaydi — uni hech kim tushunmaydi — u Ruhda sirli narsalarni soʻzlaydi. ³Bashorat qiladigan kishi esa odamlarga ularni mustahkamlash, ruhlantirish va tasalli berish uchun soʻzlaydi. ⁴Tilda soʻzlaydigan kishi oʻzini mustahkamlaydi; bashorat qiladigan kishi esa jamoatni mustahkamlaydi. ⁵Men barchangiz tillarda soʻzlashingizni istayman, lekin bundan koʻra bashorat qilishingizni istayman. Bashorat qiladigan kishi tillarda soʻzlaydigan kishidan ulugʻroqdir, agar u tarjima qilib bermasa — toki jamoat mustahkamlansin.

⁶Endi, birodarlar, agar men oldingizga tillarda soʻzlab kelsam, sizlarga vahiy, bilim, bashorat yoki taʼlim soʻzlamasam, qanday foydam tegadi? ⁷Hatto jonsiz, ovoz chiqaradigan narsalar — nay yoki chang boʻlsin — agar ohanglari bir-biridan farq qilmasa, chalingan kuyni kim bilib oladi? ⁸Agar karnay noaniq sado bersa, jangga kim tayyorlanadi? ⁹Sizlar ham shundaysiz: tilingiz aniq soʻz aytmasa, aytilgan narsani kim tushunadi? Zero, siz shunchaki havoga soʻzlagan boʻlasiz. ¹⁰Shubhasiz, dunyoda juda koʻp xil tillar bor; ularning birortasi maʼnosiz emas. ¹¹Shunday ekan, agar men bu ovozning maʼnosini bilmasam, soʻzlovchi uchun begona boʻlaman, soʻzlovchi ham men uchun begona boʻladi. ¹²Sizlar ham shundaysiz: ruhiy inʼomlarga intilar ekansiz, jamoatni mustahkamlashda ustun boʻlishga intiling. ¹³Shu sababli, tilda soʻzlaydigan kishi uni tarjima qila olishi uchun ibodat qilsin. ¹⁴Agar men tilda ibodat qilsam, ruhim ibodat qiladi, ammo aqlim behosil qoladi.

¹⁵Unda nima qilay? Ruhim bilan ibodat qilaman, aqlim bilan ham ibodat qilaman; ruhim bilan hamdu sano aytaman, aqlim bilan ham hamdu sano aytaman. ¹⁶Aks holda, agar sen faqat ruhing bilan olqishlasang, u yerda oʻtirgan begona odam sening shukronangga qanday qilib “Omin” deydi, axir u sen nima deyayotganingni bilmaydi-ku? ¹⁷Sen yaxshi shukrona aytayotgan boʻlishing mumkin, lekin boshqa kishi mustahkamlanmaydi. ¹⁸Men tillarda hammangizdan koʻproq soʻzlaganim uchun Otamizga shukr qilaman. ¹⁹Lekin jamoatda tilda oʻn ming soʻz aytgandan koʻra, boshqalarni ham oʻrgatish uchun aqlim bilan besh soʻz aytganim maʼqul.

²⁰Birodarlar, bolalardek fikrlamanglar. Yomonlikda goʻdak boʻlinglar, ammo fikrlashda yetuk boʻlinglar.

²¹Tavrotda shunday deyilgan: “Men bu xalqqa gʻalati tillar va begona lablar orqali soʻzlayman, shunda ham ular Menga quloq solmaydilar”, — deydi Otamiz.

²²Demak, tillar imonlilar uchun emas, imonsizlar uchun belgidir; bashorat esa imonsizlar uchun emas, imonlilar uchun belgidir. ²³Shunday ekan, agar butun jamoat yigʻilib, hamma tillarda soʻzlasa va u yerga begonalar yoki imonsizlar kirib kelsa, ular sizni aqldan ozibdi, deb aytmaydilarmi? ²⁴Lekin hamma bashorat qilsa va u yerga biron imonsiz yoki begona kirib kelsa, u hamma tomonidan gunohi fosh etiladi, hamma tomonidan sinaladi, ²⁵qalbidagi sirlar oshkor boʻladi; shunda u muk tushib, Otamizga sajda qiladi va: “Otamiz haqiqatan ham sizlarning orangizda ekan!” — deb eʼlon qiladi.

Munosib tartibda ibodat

²⁶Xoʻsh, birodarlar, nima qilaylik? Siz yigʻilganingizda, har biringizda bir madhiya, bir taʼlim, bir vahiy, bir til yoki bir tarjima boʻladi. Bularning hammasi mustahkamlash uchun qilinsin. ²⁷Agar kimdir tilda soʻzlasa, ikki yoki koʻpi bilan uch kishi, har biri navbatma-navbat soʻzlasin, biri esa tarjima qilsin. ²⁸Agar tarjimon boʻlmasa, u jamoatda jim tursin, faqat oʻziga va Otamizga soʻzlasin. ²⁹Ikki yoki uch paygʻambar soʻzlasin, boshqalar esa aytilganlarni diqqat bilan tarozida tortib koʻrsinlar. ³⁰Agar u yerda oʻtirgan boshqa birovga vahiy kelsa, birinchi soʻzlayotgan kishi toʻxtasin. ³¹Chunki hammangiz birma-bir bashorat qilishingiz mumkin, toki hamma oʻrgansin va hamma ruhlansin, ³²va paygʻambarlarning ruhlari paygʻambarlarga boʻysunadi. ³³Chunki Otamiz tartibsizlik Xudosi emas, tinchlik Xudosidir, muqaddas bandalarning barcha jamoatlarida boʻlgani kabi. ³⁴Ayollar jamoatlarda jim tursinlar; ularga soʻzlashga ruxsat etilmagan, balki ular, Tavrotda ham aytilganidek, boʻysunishlari kerak. ^a a v34 Baʼzi qoʻlyozmalarda 34–35-oyatlar 40-oyatdan keyin keltirilgan. ³⁵Agar ular biror narsani oʻrganmoqchi boʻlsalar, uyda oʻz erlaridan soʻrasinlar; ayol kishining jamoatda soʻzlashi uyat. ³⁶Yoki Otamizning soʻzi sizdan boshlanganmidi? Yoki u faqat sizlargagina yetib kelganmidi? ³⁷Kimki oʻzini paygʻambar yoki ruhiy inson deb hisoblasa, men sizga yozayotgan narsa Rabbimizning amri ekanini tan olsin. ³⁸Lekin kimki buni eʼtiborsiz qoldirsa, uning oʻzi ham eʼtiborsiz qoldiriladi.

³⁹Shunday ekan, birodarlarim, bashorat qilishga intiling va tillarda soʻzlashni manʼ etmanglar. ⁴⁰Lekin hamma narsa munosib va tartibli tarzda qilinsin.