Bulardan Eng Buyugi

Ular talashayotgan har bir in’om — tillar, bashorat, bilim, tog‘larni ko‘chiradigan imon, hatto hamma narsani berib yuborish — sevgisiz hech narsaga arzimaydi. Sevgi sabrlidir, yomonlikni hisobga olmaydi va yuzma-yuz ko‘rganimizda tugaydigan in’omlardan uzoqroq yashaydi.

13-bob.

Agar men odamlar va farishtalar tillarida soʻzlasam-u, lekin menda sevgi boʻlmasa, men shovqin solayotgan gongdan, jaranglayotgan sanjdan oʻzga narsa emasman. Agar men bashorat qila olsam, barcha sir-asrorni va barcha bilimni tushunsam, togʻlarni joyidan koʻchiradigan toʻla imonga ega boʻlsam-u, lekin menda sevgi boʻlmasa, men hech narsa emasman. Agar bor-budimni butunlay tarqatib yuborsam, hatto maqtansam deb tanamni oʻlimga topshirsam-u, lekin menda sevgi boʻlmasa, menga hech qanday foydasi yoʻq.

Sevgi sabr-toqatlidir, sevgi mehribondir. U hasad qilmaydi, u maqtanmaydi, u kibrli emasdir. U qoʻpol emas, oʻz manfaatini izlamaydi, tez jahli chiqmaydi, yomonliklarni yodida saqlamaydi. Sevgi nohaqlikdan quvonmaydi, balki haqiqat bilan birga shodlanadi. U hamisha himoya qiladi, hamisha ishonadi, hamisha umid qiladi, hamisha sabr qiladi.

Sevgi hech qachon barham topmaydi. Lekin bashoratlar tugaydi, tillar toʻxtaydi va bilim barham topadi. Chunki biz qisman bilamiz va qisman bashorat qilamiz, ammo mukammallik kelganda, qisman boʻlgan narsa yoʻqoladi. Men bola boʻlganimda, bola kabi soʻzlardim, bola kabi oʻylardim, bola kabi mulohaza yuritardim. Voyaga yetib erkak boʻlganimda esa, bolalarcha narsalarni ortda qoldirdim. Zero hozir biz oynada xira aksni koʻramiz; oʻshanda esa yuzma-yuz koʻramiz. Hozir men qisman bilaman; oʻshanda esa, men toʻla taniganim kabi, oʻzim ham toʻla bilaman. Endi esa mana bu uchtasi qoladi: imon, umid va sevgi. Ammo bulardan eng buyugi — sevgidir.