Die grootste hiervan

Elke gawe waaroor hulle meeding — tale, profesie, kennis, geloof wat berge versit, selfs om alles weg te gee — tel niks sonder liefde nie. Liefde is geduldig, hou nie boek van onreg nie, en oorleef die gawes, wat ophou wanneer ons van aangesig tot aangesig sien.

Hoofstuk 13.

As ek in die tale van mense en van engele spreek, maar nie liefde het nie, dan is ek ’n luidrugtige gong, ’n klinkende simbaal. As ek kan profeteer, alle geheimenisse en alle kennis verstaan, en alle geloof het, genoeg om berge te versit, maar liefde ontbreek, dan is ek niks nie. As ek alles weggee wat ek besit, en as ek my liggaam oorgee sodat ek kan roem, maar geen liefde het nie, dan wen ek niks nie.

Liefde is geduldig, liefde is vriendelik. Dit is nie afgunstig nie, dit spog nie, dit is nie hoogmoedig nie. Dit is nie onbeskof nie, dit soek nie sy eie belang nie, dit word nie geprikkel nie, dit hou nie boek van onreg nie. Liefde verheug hom nie oor onreg nie, maar verbly hom saam met die waarheid. Dit beskerm altyd, dit vertrou altyd, dit hoop altyd, dit volhard altyd.

Liefde faal nooit nie. Maar profesieë sal tot ’n einde kom, tale sal ophou, en kennis sal tot ’n einde kom. Want ons ken ten dele en ons profeteer ten dele, maar wanneer die volkomenheid kom, verdwyn wat ten dele is. Toe ek ’n kind was, het ek soos ’n kind gepraat, soos ’n kind gedink, soos ’n kind geredeneer. Toe ek ’n man geword het, het ek die kinderagtige dinge agtergelaat. Want nou sien ons ’n dowwe beeld in ’n spieël; dan, van aangesig tot aangesig. Nou ken ek ten dele; dan sal ek ten volle ken, soos ek ten volle geken word. En nou bly hierdie drie oor: geloof, hoop en liefde. Maar die grootste hiervan is die liefde.