यिनमा सबैभन्दा महान्
तिनीहरूले होडबाजी गरिरहेका हरेक वरदान—अन्यभाषा, अगमवाणी, ज्ञान, पहाड सार्ने विश्वास, सबै थोक दिइदिनु पनि—प्रेमबिना केही होइन। प्रेम धैर्यवान् हुन्छ, गल्तीहरूको हिसाब राख्दैन, र वरदानहरूभन्दा लामो टिक्छ, जुन हामीले आमनेसामने देख्दा अन्त्य हुन्छन्।
13 1मानिसहरू र स्वर्गदूतहरूका भाषामा म बोलेँ, तर ममा प्रेम छैन भने, म बज्ने घण्ट र ठनठनाउने झ्याली मात्र हुँ। 2मैले अगमवाणी गर्न सकेँ, सबै रहस्य र सबै ज्ञान बुझेँ, अनि पहाड सार्न सक्ने सम्पूर्ण विश्वास ममा भयो, तर ममा प्रेम छैन भने, म केही पनि होइन। 3मैले आफ्नो सबै सम्पत्ति दान गरेँ, अनि घमण्ड गर्न आफ्नो शरीरै सुम्पिदिएँ, तर ममा प्रेम छैन भने, मलाई केही लाभ हुँदैन।
4प्रेम धैर्यवान् छ, प्रेम दयालु छ। यो डाह गर्दैन, यो घमण्ड गर्दैन, यो अहङ्कारी हुँदैन। 5यो अशिष्ट हुँदैन, आफ्नै भलाइ खोज्दैन, झर्किंदैन, अपराधको लेखा राख्दैन। 6प्रेम अधर्ममा रमाउँदैन, तर सत्यतासँगै आनन्दित हुन्छ। 7यो सधैँ रक्षा गर्छ, सधैँ भरोसा गर्छ, सधैँ आशा गर्छ, सधैँ सहन्छ।
8प्रेम कहिल्यै असफल हुँदैन। तर अगमवाणीहरू अन्त हुनेछन्, भाषाहरू रोकिनेछन्, र ज्ञान अन्त हुनेछ। 9किनकि हामी आंशिक रूपमा जान्दछौँ र आंशिक रूपमा अगमवाणी गर्छौं, 10तर जब पूर्णता आउँछ, तब आंशिक कुरा लोप हुन्छ। 11म बालक छँदा, म बालकझैँ बोल्थेँ, बालकझैँ सोच्थेँ, बालकझैँ विचार गर्थेँ। जब म वयस्क भएँ, तब मैले बाल्यकालका कुराहरू त्यागिदिएँ। 12किनकि अहिले हामी ऐनामा धमिलो प्रतिबिम्ब देख्छौँ; तर तब आमनेसामने देख्नेछौँ। अहिले म आंशिक रूपमा जान्दछु; तर तब मलाई पूर्ण रूपमा चिनिएझैँ म पनि पूर्ण रूपमा जान्नेछु। 13अब यी तीन कुरा रहन्छन्: विश्वास, आशा र प्रेम। तर यिनमा सबैभन्दा महान् चाहिँ प्रेम हो।