Ny lehibe indrindra amin’ireo
Ny fanomezam-pahasoavana rehetra ifanolanan'izy ireo — fiteny, faminaniana, fahalalana, finoana mamindra tendrombohitra, eny fa na dia ny fanomezana ny zavatra rehetra aza — dia tsinontsinona raha tsy misy fitiavana. Mahari-pò ny fitiavana, tsy mitana ny ratsy natao, ary maharitra mihoatra ny fanomezam-pahasoavana, izay hifarana rehefa hifanatrika tava isika.
13 1Raha miteny amin’ny fitenin’ny olona sy ny anjely aho, nefa tsy manana fitiavana, dia tahaka ny varahina mikotroka sy ny tsimbaly mikoriana aho. 2Raha mahay maminany aho, ary mahalala ny zava-miafina rehetra sy ny fahalalana rehetra, ary manana ny finoana rehetra, hany ka mahafindra tendrombohitra, nefa tsy manana fitiavana, dia tsy misy aho. 3Raha omeko ho an’ny hafa ny fanananko rehetra, ary atolotro ny vatako mba hirehareha aho, nefa tsy manana fitiavana, dia tsy misy tombony ho ahy.
4Mahari-po ny fitiavana, ary mamindra fo. Tsy mialona izy, tsy mirehareha, tsy miavonavona. 5Tsy manao zavatra tsy mendrika izy, tsy mitady ny azy, tsy tezitra faingana, tsy mitanisa ny ratsy nataon’ny hafa. 6Tsy mifaly amin’ny fanaovan-dratsy ny fitiavana, fa miara-mifaly amin’ny marina. 7Miaro mandrakariva izy, mino mandrakariva, manantena mandrakariva, maharitra mandrakariva.
8Tsy mba lany andro ny fitiavana. Fa ny faminaniana dia ho levona, ny fiteny dia hitsahatra, ary ny fahalalana dia ho levona. 9Fa tsy tanteraka ny fahalalantsika, ary tsy tanteraka ny faminaniantsika, 10fa rehefa tonga ny tanteraka, dia ho levona izay tsy tanteraka. 11Fony mbola zaza aho, dia niteny tahaka ny zaza, nisaina tahaka ny zaza, nandinika tahaka ny zaza. Nony lehilahy aho, dia nafoiko ny fanaon’ny zaza. 12Fa ankehitriny dia mahita sary tsy mazava ao anaty fitaratra isika; fa amin’izay dia handrinjika. Ankehitriny dia mahalala ampahany aho; fa amin’izay dia hahalala tanteraka, tahaka ny fahalalana tanteraka ahy. 13Ary ankehitriny dia mitoetra ireo telo ireo: ny finoana, ny fanantenana ary ny fitiavana. Fa ny lehibe indrindra amin’ireo dia ny fitiavana.
