Ny Fanomezana avy amin’ny Ray amin’ny alalan’ny Fanahy Iray

Asiana laharany ny fanomezam-pahasoavana. Manantitrantitra i Paoly fa ilay Fanahy iray ihany, Tompo iray ihany ary Ray iray ihany no miasa amin'izy rehetra, ary ny singa tsy manaitra no tena ilain'ny tena indrindra. Ny Raintsika no nametraka ny singa tsirairay araka izay sitrapony, koa tsy misy afaka manao hoe: Tsy mila anao aho.

Toko 12.

Ary ny amin’ny fanomezam-panahy, ry rahalahy sy anabavy ô, tsy tiako ho tsy mahalala ianareo. Fantatrareo fa fony ianareo tsy nahalala ny Ray, dia voaenjika nania nankany amin’ireo sampy moana, na tamin’ny fomba inona na inona nitarihana anareo. Koa izao no tiako ho fantatrareo: tsy misy olona miteny amin’ny Fanahy Masina hoe: « Ozonina i Jesosy », ary tsy misy mahay milaza hoe: « Jesosy no Tompo », afa-tsy amin’ny Fanahy Masina.

Ary misy karazana fanomezana, fa ny Fanahy dia iray ihany. Ary misy karazana fanompoana, fa ny Tompo dia iray ihany. Samy hafa ny asa, fa ny Ray iray ihany no miasa izay rehetra amin’ny olona rehetra. ^a Ny olona tsirairay dia omena ny fanehoana ny Fanahy Masina mba hahasoa ny rehetra. Ny iray dia omen’ny Fanahy teny fahendrena, ny iray kosa teny fahalalana, amin’ny Fanahy iray ihany, ny iray kosa finoana amin’ny Fanahy iray ihany, ny iray kosa fanomezana fanasitranana amin’ilay Fanahy iray, ny iray kosa fanaovana asa mahagaga, ny iray kosa faminaniana, ny iray kosa fanavahana ny fanahy, ny iray kosa karazana fiteny, ny iray kosa fandikana ny fiteny. Ireo rehetra ireo dia asan’ilay Fanahy iray sy mitovy ihany, Izay manome ny tsirairay araka izay sitrak’Izy.

Vatana Iray, Momba Maro

Fa ny vatana dia iray, nefa maro ny momba, ary ny momba rehetra amin’ny vatana, na dia maro aza, dia vatana iray ihany; toy izany koa i Kristy. Fa tao amin’ny Fanahy iray no nanaovana batisa antsika rehetra ho amin’ny vatana iray, na Jiosy na Grika, na andevo na afaka, ary nampisotroina Fanahy iray isika rehetra.

Fa ny vatana tsy momba iray, fa maro. Raha manao hoe ny tongotra: « Tsy tanana aho, koa tsy anisan’ny vatana », dia tsy mba tsy anisan’ny vatana izy. Ary raha manao hoe ny sofina: « Tsy maso aho, koa tsy anisan’ny vatana », dia tsy mba tsy anisan’ny vatana izy. Raha maso daholo ny vatana, aiza no hisy ny fandrenesana? Raha sofina daholo, aiza no hisy ny fahatsapana fofona? Fa ankehitriny, dia Raintsika no nametraka ny momba tsirairay tao amin’ny vatana, araka izay sitrak’Izy. Raha iray ihany daholo ny momba, aiza no hisy ny vatana? Fa ankehitriny dia maro ny momba, nefa vatana iray ihany. Tsy afaka manao hoe ny maso amin’ny tanana: « Tsy mila anao aho », na ny loha amin’ny tongotra: « Tsy mila anareo aho ». Fa mifanohitra amin’izany, ireo momba amin’ny vatana izay toa malemy kokoa no tena ilaina. Ireo momba amin’ny vatana izay heverintsika ho tsy dia manan-kaja no ampitafiantsika fanajana lehibe kokoa; ary ireo momba tsy mendrika hiseho dia ataontsika amim-pitandremana bebe kokoa, izay tsy ilain’ireo momba mendrika hiseho. Fa Raintsika no nampikambana ny vatana, ka nanome voninahitra lehibe kokoa ho an’ilay momba tsy ampy, mba tsy hisy fisarahana ao amin’ny vatana, fa hifanahy mitovy ny momba. Raha mijaly ny momba iray, dia miara-mijaly ny rehetra; raha omem-boninahitra ny momba iray, dia miara-mifaly ny rehetra.

Ary ianareo no vatan’i Kristy, ary samy momba azy tsirairay. Tao amin’ny fiangonana, Raintsika no nanendry, voalohany ny apostoly, faharoa ny mpaminany, fahatelo ny mpampianatra, avy eo ny asa mahagaga, avy eo ny fanomezana fanasitranana, ny fanampiana, ny fitantanana, ary ny karazana fiteny. Apostoly va izy rehetra? Mpaminany va izy rehetra? Mpampianatra va izy rehetra? Manao asa mahagaga va izy rehetra? Manana fanomezana fanasitranana va izy rehetra? Miteny amin’ny fiteny va izy rehetra? Mandika va izy rehetra? Fa ngataho ny fanomezana lehibe kokoa. Ary hasehoko anareo ny lalana mihoatra lavitra.