اول کورنتيان 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹اے وروڼو او خويندو، اوس د روحانى نعمتونو په حقله زۀ نۀ غواړم چې تاسو بې‌خبره پاتې شئ. ²تاسو ته معلومه ده چې کله تاسو پلار نۀ پېژندو، نو په هر هغه طرف چې بوتلے شوئ، هغه ګونګو بتانو ته ګمراه کولے شوئ. ³نو زۀ غواړم چې تاسو ته معلومه شى چې، هغه څوک چې د روحُ القُدس په وسيله خبرې کوى، هغه داسې نۀ وائى چې، ”عيسىٰ دې لعنتى شى،“ او هيڅوک هم نۀ شى وئيلے چې، ”عيسىٰ مالِک دے،“ مګر د روحُ القُدس په وسيله.

⁴اوس د نعمتونو قسمونه شته، خو روح هم هغه يو دے. ⁵او د خدمت قسمونه شته، خو مالِک هم هغه يو دے. ⁶او د کارونو قسمونه شته، خو هم هغه يو پلار دے چې په هر چا کښې دا ټول کارونه کوى. ^a a v6 دلته پولوس درې واړه ذاتونه يو ځائ يادوى — هم هغه يو روح، هم هغه يو مالِک عيسىٰ، او هم هغه يو پلار — چې هر يو د نعمتونو په يوۀ کورنۍ کښې کار کوى. ⁷د ټولو د ګټې دپاره هر چا ته د روحُ القُدس څرګندونه ورکولے شوې ده. ⁸يو چا ته روح د حکمت خبره ورکوى، بل چا ته د علم خبره، هم د هغه يو روح په وسيله، ⁹بل چا ته هم د هغه روح په وسيله ايمان، او بل چا ته د هغه يو روح په وسيله د روغولو نعمتونه، ¹⁰بل چا ته د معجزو کول، بل چا ته د نبوت ورکول، بل چا ته د روحونو جُدا کول، بل چا ته د ژبو قسمونه، او بل چا ته د ژبو معنٰى بيانول. ¹¹دا ټول هم هغه يو روح کوى، چې هر چا ته څنګه چې ئې خوښه وى، هغه شان جُدا جُدا ورکوى.

يو بدن، ډېر غړى

¹²ځکه چې بدن يو دے خو ډېر غړى لرى، او د دې ټول ډېر غړى يو بدن جوړوى — هم دغه شان مسيح هم دے. ¹³ځکه چې مونږ ټول په يو روح کښې يو بدن ته بپتسمه ورکړې شوو — يهوديان وى کۀ يونانيان، غلامان وى کۀ آزاد — او مونږ ټولو ته يو روح د څښلو دپاره ورکړے شو.

¹⁴ځکه چې بدن د يو غړى نه نۀ دے جوړ، بلکې د ډېرو غړو نه دے. ¹⁵کۀ پښه ووائى چې، ”زۀ لاس نۀ يم، نو زۀ د بدن غړے نۀ يم،“ نو هغه بيا هم د بدن غړے دے. ¹⁶او کۀ غوږ ووائى چې، ”زۀ سترګه نۀ يم، نو زۀ د بدن غړے نۀ يم،“ نو هغه بيا هم د بدن غړے دے. ¹⁷کۀ ټول بدن سترګه وے، نو اورېدل به چرته وو؟ کۀ ټول غوږ وے، نو د بوئ کولو حِس به چرته وو؟ ¹⁸خو اوس زمونږ پلار هر يو غړے په بدن کښې داسې کېښودو، څنګه چې ئې خوښه وه. ¹⁹کۀ دا ټول يو غړے وے، نو بدن به چرته وو؟ ²⁰خو اوس ډېر غړى شته، خو بدن يو دے. ²¹سترګه لاس ته نۀ شى وئيلے چې، ”ما ته ستا ضرورت نشته،“ او نۀ سر پښو ته وئيلے شى چې، ”ما ته ستاسو ضرورت نشته.“ ²²بلکې د بدن هغه غړى چې کمزورى ښکارى، هغه خو زيات ضرورى دى. ²³او د بدن کوم غړى چې مونږ کم عزت والا ګڼو، هغو ته مونږ زيات عزت ورکوو، او خپل هغه غړى چې د ښودلو نۀ وى، هغو سره مونږ زيات حياء کوو، ²⁴خو زمونږ د ښودلو وړ غړو ته د دې ضرورت نشته. خو زمونږ پلار بدن داسې يو ځائ جوړ کړو چې کوم غړى ته کمے وو، هغۀ ته ئې زيات عزت ورکړو، ²⁵دې دپاره چې په بدن کښې جُدائى نۀ وى، او د دې غړى د يو بل سره يو شان خيال وساتى. ²⁶کۀ يو غړے په تکليف کښې وى، نو ټول غړى په ګډه تکليف محسوسوى، او کۀ د يو غړى عزت وشى، نو ټول غړى په ګډه خوشحالى کوى.

²⁷نو اوس تاسو د مسيح بدن يئ، او په جُدا جُدا توګه د دې غړى يئ. ²⁸زمونږ پلار په کليسا کښې اول رسولان، دوېم نبيان، درېيم اُستاذان مقرر کړل، بيا معجزې، بيا د روغولو نعمتونه، د مدد کولو، د انتظام چلولو، او د مختلفو ژبو نعمتونه. ²⁹ايا ټول رسولان دى؟ ايا ټول نبيان دى؟ ايا ټول اُستاذان دى؟ ايا ټول معجزې کوى؟ ³⁰ايا ټول د روغولو نعمتونه لرى؟ ايا ټول په ژبو خبرې کوى؟ ايا ټول معنٰى بيانوى؟ ³¹خو تاسو د لوئو نعمتونو هيله وکړئ. او زۀ به تاسو ته د ټولو نه غوره لار وښايم.